Ψυχρολουσία από τις ΗΠΑ

«Ελλάδα καί Τουρκία εἶναι ἀμφότερες σύμμαχοι στό ΝΑΤΟ. Τίς ἐνθαρρύνουμε νά συζητήσουν». Αὐτό ἦταν τό σχόλιο τοῦ ἀμερικανικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν μετά τήν ἐπικύρωση τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου ἀπό τήν Βουλή τῆς Βεγγάζης. Λέξη γιά τό ἄν τό μνημόνιο συνάδει μέ τό Διεθνές Δίκαιο. Λέξη γιά τούς κινδύνους πού ἐγκυμονοῦν γιά τήν περιοχή οἱ τουρκικές ἀκροβασίες. Πολιτική ἴσων ἀποστάσεων ἀπό τίς ΗΠΑ, στήν καλύτερη περίπτωση.

Κατά τά λοιπά, κάποιοι στήν Ἀθήνα ἐξακολουθοῦν νά ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ ἑλληνο-ἀμερικανικές σχέσεις εὑρίσκονται στό καλύτερο δυνατό ἐπίπεδο καί ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει ἔντονο γεωπολιτικό ἀποτύπωμα στήν περιοχή. Ἐν τέλει ἡ χώρα μας ἔχει ὑποστεῖ τεραστία διπλωματική ἧττα καί γιά τήν ἧττα αὐτή εὐθύνεται ἡ πολιτική Γεραπετρίτη.

Μέ θλίψη γράφουμε αὐτές τίς γραμμές, ὅπως μέ θλίψη διαπιστώναμε ὅταν ὁ Μάρκο Ρούμπιο βρισκόταν στήν Ἀθήνα ὅτι οἱ ἀπαντήσεις του σχετικῶς μέ τίς θαλάσσιες ζῶνες «ἔβαζαν στό κάδρο» καί τήν Τουρκία, ἄν καί δέν τήν εἶχε κατονομάσει, ἀλλά εἶχε ἀναφερθεῖ ἀορίστως σέ «ἄλλες χῶρες» πού ἐμπλέκονταν. Τότε ἡ Ἀθήνα θριαμβολογοῦσε γιά τό ἐγκώμιο πού ἔπλεξε στόν ἑλληνικό πολιτισμό, μιλῶντας στήν Πνύκα, ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός. Φαίνεται ὅμως ὅτι καί αὐτός διαχωρίζει τήν ρομαντική προσέγγιση στόν ἑλληνικό πολιτισμό ἀπό τήν πολιτική πραγματικότητα τῆς σύγχρονης Ἑλλάδος.

Τά εἴχαμε γράψει αὐτά τότε, διατυπώνοντας τίς ἐπιφυλάξεις μας, καί δεχθήκαμε ἐπικρίσεις γι’ αὐτό ἀπό ὅσους ἔβλεπαν τά γεγονότα ἐπιδερμικά καί μέ τήν διάθεση νά προτάξουν τούς εὐσεβεῖς τους πόθους ἀπωθῶντας τήν πραγματικότητα.

Οἱ χθεσινές ἐξελίξεις μᾶς δικαίωσαν. Σήμερα, μετά τήν ἐπικύρωση τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου ἀπό τήν Βουλή τῆς Βεγγάζης καί τήν ἀντίδραση τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ, πού καλεῖ νά λύσουμε τό ζήτημα κάνοντας διάλογο μέ τήν Τουρκία, καταδεικνύεται ὅτι μόνον ὑπερβολικοί δέν ἤμασταν. Καί –ἐπαναλαμβάνουμε– δέν χαιρόμαστε γι’ αὐτό.

Τά γεγονότα εἶναι ξεκάθαρα. Καί γιά νά τά δεῖ κάποιος θά πρέπει νά τά ἀναλύσει «μέσα ἀπό τίς γραμμές». Νά μήν μείνει στήν ἐπιφάνεια. Οἱ ΗΠΑ ἔχουν συγκεκριμένο λόγο νά θέλουν νά τηροῦν ἴσες ἀποστάσεις. Μπορεῖ νά ὑποθέσει κανείς τίς προθέσεις τους, συνυπολογίζοντας τίς πρόσφατες ἐπισκέψεις τοῦ υἱοῦ καί πιθανώτερου διαδόχου τοῦ στρατηγοῦ Χάφταρ στήν Κωνσταντινούπολη καί στήν Οὐάσιγκτων. Ἡ ἐφημερίς «Middle East Eye» ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ ἀμερικανική πολιτική προσβλέπει στήν Τουρκία γιά τήν μεσολαβητική προσπάθεια μεταξύ τῶν δύο ὀντοτήτων τῆς Λιβύης.

Γράφει συγκεκριμένα: «Πηγή ἀπό τήν Λιβύη, μέ γνώση τοῦ ζητήματος, ἐδήλωσε στήν “Middle East Eye” ὅτι ἡ ἐπικύρωσις τῆς συμφωνίας θαλάσσιας ὁριοθετήσεως ἀπό τήν Ἀνατολική Λιβύη ἀποτελεῖ ἕνα βῆμα στό πλαίσιο ἑνός εὐρυτέρου σχεδίου γιά τήν ἑνοποίηση τῆς χώρας ὑπό μία κυβέρνηση, ἐπί τοῦ ὁποίου ἡ κυβέρνησις Τράμπ ἔχει καταλήξει σέ συνεννόηση μέ τήν Τουρκία. Συμφώνως πρός τήν ἴδια πηγή, οἱ ΗΠΑ ἐπιθυμοῦν νά ἀναλάβει ἡ Τουρκία διαμεσολαβητικό ρόλο γιά τήν ἐπίτευξη συμφωνίας μεταξύ τῶν ἀντιπάλων κυβερνήσεων τῆς Βεγγάζης καί τῆς Τριπόλεως. Ὁ ἐπί κεφαλῆς τῶν τουρκικῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν, Ἰμπραήμ Καλίν, ἐπεσκέφθη τήν Τρίπολη τήν Τρίτη».

Γι’ αὐτό, ἐνῷ ἡ ΕΕ ἔλαβε θέση, ἀποδεχομένη ὅτι τό τουρκολιβυκό μνημόνιο εἶναι παράνομο καί ἀνυπόστατο, οἱ ΗΠΑ «νίπτουν τάς χεῖρας τους». Τό Σταίητ Ντηπάρτμεντ ἔχει ἀπώτερο στόχο ὅταν τοποθετεῖται ὑπέρ τῆς ἐπιλύσεως τῶν θαλάσσιων διαφορῶν μέσῳ καλοπίστων διαπραγματεύσεων. Ἀλλά πῶς μπορεῖ μιά χώρα νά διεξαγάγει καλόπιστες διαπραγματεύσεις μέ τόν ἅρπαγα; Εἶναι βεβαίως ἀρκετά δύσκολη τώρα ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεώς μας, πού μέ αὐτόν τόν ἅρπαγα ἔχει ὑπογράψει τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν, τήν Κοινή Δήλωση τῆς Ἀγκύρας καί ἔχει δεχθεῖ τήν ἔναρξη διαλόγου, ἔστω γιά θέματα «χαμηλῆς πολιτικῆς».

Καί ἐνῷ αὐτή ἡ πολιτική τῶν λεγομένων «ἤρεμων νερῶν» ἔχει καταρρεύσει, ἡ ψυχρολουσία ἔρχεται ἀπό τίς ΗΠΑ, πού στηρίζουν πλέον τήν πολιτική τους στήν Τουρκία. «Ἐνθαρρύνουμε τούς ἑταίρους μας στήν Ἀνατολική Μεσόγειο νά ἐπιλύουν τίς θαλάσσιες διαφορές τους μέσῳ καλοπίστων διαπραγματεύσεων. Ἡ ἐπίλυσις τῶν θαλάσσιων ζητημάτων ἐξυπηρετεῖ τά συμφέροντα κάθε πλευρᾶς καί ἀνοίγει τόν δρόμο γιά ἐμπορικές ἐπενδύσεις καί ἔρευνες πού θά ὠφελήσουν ὁλόκληρη τήν περιοχή τῆς Μεσογείου», ἀναφέρει τό ἀμερικανικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν.

Καί νά μήν ξεχνᾶμε ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι Μόνιμο Μέλος τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ, στό ὁποῖο ἔχουμε προσφύγει. Μπορεῖ δηλαδή νά σταματήσει τήν ἔκδοση ὁοἱασδήποτε ἀποφάσεως χάριν τοῦ «καλοπίστου διαλόγου» τόν ὁποῖο θέλει νά ἐνθαρρύνει. Οὐδόλως ἀναφέρεται μάλιστα στήν ἀπόφαση τῆς Βουλῆς τῆς Βεγγάζης, ἡ ὁποία εἶναι ἡ νέα ἐξέλιξις καί ἐπί τῆς ὁποίας ἐτέθη σαφής ἐρώτησις. Περιορίζεται σέ ἀοριστολογίες περί τοῦ ὀφέλους τῆς διευθετήσεως τῶν θαλάσσιων ζητημάτων γιά τίς ἐπενδύσεις καί τίς ἔρευνες στήν περιοχή.

Πηγή: estianews.gr