Καταγγελία Αδωνη ότι χάκαραν το e-mail του
Αντί συναγερμού, γραφική ανάρτηση ότι χάκαραν το email του την ώρα που οι κυβερνοεπιθέσεις έχουν πάρει διαστάσεις
Σε μια εποχή που οι κυβερνοεπιθέσεις αποτελούν βασικό εργαλείο του σύγχρονου υβριδικού πολέμου, παραλύοντας κράτη και κρίσιμες υποδομές, στην Ελλάδα ο υπουργός Υγείας αντιμετωπίζει την παραβίαση του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για… γενέθλια αστειάκια στο διαδίκτυο. Ο Αδωνις Γεωργιάδης μάς ενημέρωσε χθες, με ύφος χαλαρού influencer, ότι άγνωστοι «χάκαραν» το email του, παραγγέλνοντας στο όνομά του 150 Porsche Cayenne, 50 Mercedes Maybach, 24 καραμπίνες Benelli και ένα πιστόλι.
Την ώρα που ο πλανήτης βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή, με τους χάκερ να «χτυπούν» από «έξυπνα» ψυγεία μέχρι πτήσεις αεροπορικών εταιριών, προκαλώντας παγκόσμιο χάος με φάρσες για βόμβες, ένας κορυφαίος Ελληνας υπουργός πληροφορεί την υφήλιο για το διαδικτυακό του πάθημα σχεδόν αστειευόμενος. Αντί να σημάνει άμεσα γενικός συναγερμός στις διωκτικές Αρχές και τις υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας, το γεγονός μετατράπηκε σε ακόμη μία γραφική ανάρτηση στο Χ για να μαζευτούν likes. Από κάτω, δεκάδες ακόλουθοι έμπαιναν για να του ευχηθούν «χρόνια πολλά» μες στην καλή χαρά, ακριβώς σαν να μην τρέχει απολύτως τίποτα.
Ο ίδιος μάλιστα, μιλώντας το πρωί στην τηλεόραση, δήλωσε εφησυχαστικά πως «μου έκαναν μεγάλη πλάκα, όλα καλά όμως», προσθέτοντας ότι το δημοσιοποίησε «για να μη μου ζητάνε τα λεφτά».
Ολα καλά, κύριε υπουργέ; Σε ένα κανονικό, σοβαρό δυτικό κράτος η ψηφιακή παραβίαση του λογαριασμού ενός μέλους του υπουργικού συμβουλίου θα προκαλούσε πολιτικό και θεσμικό συναγερμό. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά και αμείλικτα. Τι ακριβώς είδους χάκινγκ ήταν αυτό; Ποιο email παραβιάστηκε; Ηταν το προσωπικό ή το επίσημο υπουργικό; Τι είδους ευαίσθητα δεδομένα, κρατικά έγγραφα, στοιχεία ή επαφές υπήρχαν αποθηκευμένα σε αυτή την αλληλογραφία;
Η κυβερνοασφάλεια της χώρας δεν προσφέρεται για πρωινό διαδικτυακό χαβαλέ. Το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία διαχειρίζεται μια τέτοια κρίση ως ανεκδοτάκι, νουθετώντας απλώς τον κόσμο ότι «δεν είναι τα πράγματα αθώα όπως ήταν παλιά», αποδεικνύει την επικίνδυνη ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα. Βεβαίως υπάρχει και ο αντίλογος. Που λέει ότι, όταν σου έχουν «παραβιάσει» το τηλέφωνο και δεν θες να μάθεις ποιος, γιατί να νοιαστείς για το email;