Καστελόριζο: Ο αγώνας επιβίωσης οικογένειας με 8 παιδιά

«Ολα είναι με καπέλο, ό,τι και να πάρεις» λέει ο Νικόλας Μαλτέζος, περιγράφοντας τις δυσκολίες της καθημερινότητας στο ακριτικό νησί

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν οι ακρίτες στο ανατολικότερο άκρο της Ευρώπης, καθώς η ακρίβεια και η εγκατάλειψη δοκιμάζουν τις αντοχές όσων φυλάνε Θερμοπύλες. Πάνω στον βράχο του Καστελόριζου ο Νικόλας και η Κυριακή Μαλτέζου δίνουν καθημερινή μάχη επιβίωσης, μεγαλώνοντας οκτώ παιδιά, ηλικίας από 5 μηνών έως 15 ετών. Η δεκαμελής οικογένεια αποτελεί ζωντανό κύτταρο ζωής, μακριά από τις ευκολίες των αστικών κέντρων, την ώρα που το κόστος διαβίωσης θυμίζει «γολγοθά».

Μοναδικός εργαζόμενος του σπιτιού είναι ο πατέρας, παλεύοντας να καλύψει τις ανάγκες ενός πολυμελούς νοικοκυριού, όπου ακόμη και τα πιο απλά αγαθά γίνονται πολυτέλεια. Ο ίδιος λατρεύει το νησί του, ωστόσο η οικονομική πραγματικότητα τον πιέζει. «Στο θέμα της διαβίωσης είναι πολύ πιο ωραία εδώ, δεν το συζητάμε. Αλλά όλα τα υπόλοιπα, τα ψώνια, είναι απλησίαστα στο Καστελόριζο» τονίζει ο Νικόλας, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Προσθέτει πως λιγοστοί πολύτεκνοι ριζώνουν εκεί, αφού «όλα είναι με καπέλο, ό,τι και να πάρεις», μετατρέποντας ακόμη και τις απλές αγορές ενός νοικοκυριού σε σπαζοκεφαλιά επιβίωσης.

Την οργάνωση του σπιτιού κρατά στα χέρια της η Κυριακή, έχοντας πέντε παιδιά στα θρανία, ένα στο λύκειο, δύο στο δημοτικό και δύο στο νηπιαγωγείο, και τρία μικρότερα στο σπίτι. Η φωνή της εκπέμπει γαλήνη, παρά την κούραση που αρχίζει από την αυγή. «Είναι ένας αγώνας συνέχεια, δεν το συζητώ» παραδέχεται, περιγράφοντας μια ρουτίνα γεμάτη σχολεία, φροντιστήρια, δραστηριότητες, ρούχα και φαγητό.

«Πρέπει να υπάρχει ένα αυστηρό πρόγραμμα, με όρια, για να λειτουργήσει η οικογένεια, αλλιώς δεν λειτουργεί» υπογραμμίζει. Ωστόσο, δεν χάνει το χαμόγελό της, τονίζοντας πως «αν βλέπεις τη ζωή θετικά, μπορείς να τη φτιάξεις με καλό τρόπο», αφού «είναι η ίδια η ζωή».

Σύνορο ζωντανό του Αιγαίου, όπου ζει ακόμη μία οικογένεια πέντε παιδιών λόγω της δουλειάς του πατέρα, οι Μαλτέζοι κρατούν όρθιο το μέλλον του τόπου. Ο Νικόλας χαιρετίζει τα πρόσφατα μέτρα οικονομικής στήριξης, εκτιμώντας πως «θα είναι μια μεγάλη ανάσα για τα σπίτια και τις οικογένειες στο Καστελόριζο».

Απαιτεί, όμως, ουσιαστικές θέσεις εργασίας από την Πολιτεία, προειδοποιώντας ότι «πρέπει να υπάρξει ένα κίνητρο για να παραμείνει ένας νέος στο νησί». Αν τα παιδιά του θελήσουν αύριο να φύγουν για σπουδές, δεν θα σταθεί εμπόδιο, γιατί «δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο», ελπίζοντας η πατρίδα τους να τους δώσει λόγο να γυρίσουν.

Κυριακή πρωί, λίγο πριν τελειώσει η Θεία Λειτουργία, η εικόνα τους στην εκκλησία συγκινεί. Οκτώ καλοντυμένα, περιποιημένα παιδιά στέκονται το ένα πλάι στο άλλο, περιμένοντας τη Θεία Κοινωνία. Τα μεγαλύτερα προσέχουν τα μικρότερα, ενώ πάνω στο καροτσάκι κρέμεται γαντζωμένο ένα ειδικό καλαθάκι για το πέντε μηνών μωρό. «Αν δεν ζεις κάτι, δεν μπορείς να σκεφτείς πώς να το κάνεις» λέει η μητέρα.