Πόσα και κυρίως ποια είναι τα θέματα με τα οποία μπορεί να ασχοληθεί ένα γραπτό τρεις μέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο;
Ακόμη πιο δύσκολο είναι το ερώτημα αν αυτά, όποια και να ‘ναι, μπορούν να σας απασχολήσουν έτσι βιαστικά, καθώς ξεφυλλίζετε τις σελίδες της εφημερίδας μας προτού επιστρέψετε στη μαγική πανδαισία αισθήσεων που μας κάνει να λέμε «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές τον χρόνο». Οπου κι όπως κι αν μας βρίσκει, αρκεί να ‘μαστε γεροί.
Οσο κι αν ο φετινός Αύγουστος κατατρόπωσε το «αξίωμα» του Ουμπέρτο Εκο ότι τον μήνα αυτόν «δεν υπάρχουν ειδήσεις», προσωπικά αισθάνομαι αμήχανος, για να μην πω αδύναμος, να διαλέξω συγκεκριμένο θέμα για σήμερα.
Αν δεν έχετε ήδη αλλάξει σελίδα, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις, φωτισμένος από τα φεγγάρια του μήνα και γαλήνιος από τη θερινή ραστώνη. Κάτι σαν μικρές παρακλήσεις στη Μεγαλόχαρη για μεγάλες αμαρτίες.
Γι’ αυτούς που κυβερνούν, να αναζητήσουν τα προτερήματα που επαγγέλλονται ότι συνοδεύουν την προγραμματική τους σύγκλιση πρωτίστως στους χαρακτήρες των ανθρώπων με τους οποίους φιλοδοξούν να την υλοποιήσουν.
Για όσους θα το ήθελαν αλλά δεν θα κυβερνήσουν να θυμηθούν ότι μερικές έννοιες δεν είναι για να παίζουμε ούτε εμείς ούτε τα ποσοστά μας. Για μερικούς από αυτούς μάλιστα δεν μπορώ να πω τίποτα, αφού αμφιβάλλω αν υπάρχει Θεός να μ’ ακούσει, όταν οι ίδιοι δεν έχουν το Θεό τους!
Για κάποιους άλλους, που κι αυτοί να μην έχουν… πίστη μάς την αλλάζουν πολλές φορές, εύχομαι να υιοθετήσουν στην προσωπική τους ζωή συμπεριφορές πιο κοντά στις δημόσιες διακηρύξεις τους.
Για τους πλουσίους, ένα ζευγάρι παπούτσια Tod’s, μπας και ζευγαρώσει η σκέψη τους με αυτήν του δημιουργού τους, του Ντιέγκο ντελά Βάλε. Ο Ιταλός αυτός επιχειρηματίας μαζί με άλλους ομόλογους του προσφέρθηκαν να αγοράσουν ομόλογα της πατρίδας τους για να τη βοηθήσουν μπροστά στην απειλή της οικονομικής κρίσεως.
Είναι ο ίδιος συνιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας της Φλωρεντίας, για να γίνονται και οι συγκρίσεις, που πριν από λίγους μήνες ανέλαβε το κόστος για την ανακαίνιση του Κολοσσαίου διαθέτοντας 25.000.000 ευρώ χωρίς να ζητήσει το παραμικρό αντισταθμιστικό όφελος από το δημόσιο. Παλιότερα το είχε ξανακάνει με τη Σκάλα του Μιλάνου.
Η επιστροφή της εθνικής αξιοπρέπειας, που γι’ αυτήν κι αν χρειάζεται προσευχή, ξεκινάει από το κεφάλι, μόνο που απαιτεί γνώση και αισθητική.
Για τους φτωχούς ευτυχώς μεριμνά η Παναγία αυτοπροσώπως. Οι ίδιοι το γνωρίζουν καλά, γι’ αυτό άλλωστε πανηγυρίζουν.
Βοήθειά μας η χάρη Της και του χρόνου!
