Στο άρθρο μας της 12ης Φεβρουαρίου, αναφερόμενοι στο θέμα της εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων από Κύπρο και Ελλάδα, γράφαμε ότι «θα ήταν δε ευχής έργον η εξέλιξή τους να συμπέσει χρονικά με τη μακροχρόνια εμπλοκή της Τουρκίας σε μέτωπα όπως η Συρία, το Ιράν και το Κουρδικό. Λέτε;».
Αυτό που γράφαμε τον Φεβρουάριο, τουλάχιστον ως προς το ένα σκέλος, προχωρεί κανονικά. Δηλαδή, η Τουρκία εγκλωβίστηκε σε μια εξαιρετικά ρηχή και παιδαριώδη πολιτική στην κρίση της Συρίας και τώρα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, που αρχίζουν από την επιδείνωση των οικονομικών της δεικτών και την αναζωπύρωση του Κουρδικού και φθάνουν μέχρι την επιδείνωση των σχέσεών της με το Ιράκ, το Ιράν και εσχάτως με τη Ρωσία.
Οσον αφορά την εμπλοκή της Τουρκίας στο μέτωπο της Συρίας και τις επιπτώσεις στον οικονομικό τομέα, να αναφέρουμε ότι προσφάτως ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ δήλωσε ότι διέθεσε 400.000.000 δολάρια από τον προϋπολογισμό για τις ανάγκες των Σύρων προσφύγων που έχουν καταφύγει στο τουρκικό έδαφος, συμπληρώνοντας ότι τα γενικά έξοδα του κράτους και των δήμων για το ίδιο θέμα ξεπερνούν το ως άνω ποσό.
Ομως, το πρόβλημα δεν σταματά εδώ. Από τότε που έκλεισαν οι πύλες εισόδου και εξόδου προς τη Συρία έχει σταματήσει εντελώς το διασυνοριακό εμπόριο και οι εξαγωγές προς τη Συρία, όπως και η διέλευση φορτηγών TIR που μεταφέρουν τουρκικά εμπορεύματα προς ένδεκα χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση των τουρκικών εξαγωγών, αφού αφενός μεν η γραμμή RO-RO Μερσίνας – Αλεξάνδρειας δεν έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει τον αριθμό των φορτηγών και αφετέρου τα προϊόντα, αντί σε τέσσερις ημέρες, φθάνουν στον προορισμό τους σε είκοσι, με προφανή την επιβάρυνση του κόστους.
Να σημειωθεί ότι πριν από την κρίση, μέσω Συρίας εκινούντο προς τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής 9.000 τουρκικά φορτηγά τον μήνα, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία των τελωνείων το 2010 πέρασαν τράνζιτ από τη Συρία 106.000 τουρκικά φορτηγά! Εδώ και ένα χρόνο η κίνηση είναι μηδενική!
Οι εξαγωγές φρέσκων οπωροκηπευτικών προς τη Συρία και τις χώρες της περιοχής ήταν 2,8 δισ. δολάρια και τώρα έχουν μηδενιστεί, ενώ έχει μηδενιστεί και το διασυνοριακό εμπόριο με τη Συρία, που ξεπερνούσε το ένα δισ. δολάρια ετησίως.
Ενα άλλο θέμα που τραυματίζει την τουρκική οικονομία είναι η επιβάρυνση του κόστους των προϊόντων που μεταφέρονται αεροπορικώς, λόγω της παράκαμψης του εναέριου χώρου της Συρίας, που επιβαρύνει την κάθε πτήση με 1.500 δολάρια.
Τέλος, κλείνοντας το σημείωμά μας, να σημειώσουμε ότι και οι μετακινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων, όπου 250 άρματα και εκατοντάδες τεθωρακισμένα οχήματα είναι έτοιμα να λιώσουν τους Κούρδους, που δυστυχώς δεν διαθέτουν αντιαρματική άμυνα, έχουν σοβαρό κόστος που επιβαρύνει την τουρκική οικονομία, ενώ είναι προφανές ότι μια πολεμική εμπλοκή της Τουρκίας θα προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα στην τουρκική οικονομία, που μετά τις εποχές της άνοιξης και του καλοκαιριού, φαίνεται ότι περνάει από το φθινόπωρο προς έναν παγερό χειμώνα.
Τις ακριβείς επιπτώσεις της κρίσης στη Συρία και της εμπλοκής της Τουρκίας σ’ αυτήν θα τις δούμε στο τέλος του χρόνου και όταν δημοσιευθούν τα επίσημα στοιχεία. Ομως, ενώ φαίνεται ότι η εμπλοκή της Τουρκίας στα μέτωπα της Συρίας και του Κουρδιστάν θα είναι μακροχρόνια και οι επιπτώσεις στην οικονομία θα είναι εξαιρετικά σοβαρές, δυστυχώς η πατρίδα μας καταρρέει και αντί να υλοποιήσει τον στρατηγικό σχεδιασμό -πιστεύουμε να υπάρχει- για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, των θαλάσσιων ζωνών και της ΑΟΖ- υποδέχεται και επιτρέπει στον Νταβούτογλου να παρουσιάζει με πολιτική και διπλωματική αναίδεια εξαιρετικά προκλητικές θέσεις, όπως για παράδειγμα ότι το Καστελόριζο εξαιρείται των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Οσον αφορά δε τους σχεδιασμούς Ερντογάν – Νταβούτογλου για τη Θράκη, που είναι εξόχως ανθελληνικοί και φρικώδεις, είναι κάτι που θα το αφήσουμε για άλλο άρθρο.
