Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει με ορθολογικά επιχειρήματα ότι ο Ομπάμα είναι χαρισματικός πολιτικός. Η πρώτη θητεία του όμως απογοήτευσε κι αυτό όχι γιατί δεν παρήγαγε έργο, αλλά γιατί είναι δέσμιος των υψηλών προσδοκιών που δημιουργεί. «Απογοήτευσε» όπως «απογοητεύει» ο άριστος μαθητής που γράφει σε ένα διαγώνισμα καλά αντί για άριστα.
Ο Ομπάμα είχε να αντιμετωπίσει μια αποδιοργανωμένη οικονομία, δύο ανοικτά μέτωπα φθοράς ισχύος σε Ιράκ και Αφγανιστάν και τη θολή εικόνα των ΗΠΑ στο εξωτερικό εξαιτίας του μανιχαϊστικού τρόπου με τον οποίο ο Μπους Jr. αντιμετώπισε τις διεθνείς πολυπλοκότητες. Ο Ομπάμα θα μπορούσε να γυρίζει τον πλανήτη εφαρμόζοντας την αγαπημένη μέθοδο των Ελλήνων πολιτικών, αναμασώντας το «επιχείρημα» της καμένης γης. Επίσης, θα μπορούσε να εφαρμόσει τη δεύτερη αγαπημένη μέθοδο των Ελλήνων πολιτικών, να τσακίσει τη μεσαία τάξη με νέους φόρους. Τέλος, κάθε φορά που θα βρισκόταν εμπρός σε μια εσωτερική κρίση θα μπορούσε να παράγει ένα διεθνές επεισόδιο ώστε να αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από το ουσιαστικό πρόβλημα. Δεν έκανε τίποτε απ’ όλα αυτά. Αντιθέτως, σήκωσε τα μανίκια και έπεσε στη δουλειά.
Επί των ημερών του Ομπάμα ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, σημειολογικά η προσωποποίηση του τζιχαντιστικού Ισλάμ και υπεύθυνος για τον θάνατο χιλιάδων δυτικών και μουσουλμάνων από την εκστρατεία τρόμου της Αλ Κάιντα, σκοτώθηκε από τις αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις. Ο αμερικανικός στρατός αποχώρησε από το Ιράκ και είναι έτοιμος να αποχωρήσει και από το Αφγανιστάν. Νέο χρήμα κόπηκε για να αντιμετωπιστεί η κρίση του 2008 αλλά και να ακυρωθεί η προσπάθεια της Κίνας να ελέγξει μέρος των εσωτερικών εξελίξεων των ΗΠΑ μέσα από την αγορά κρατικών ομολόγων. Ακουσε τους συμβούλους του, μεγάλο προσόν για έναν ηγέτη να έχει κορυφαίους συμβούλους δίπλα του, και υιοθέτησε το νέο στρατηγικό δόγμα της «Εξυπνης Αμυνας». Τέλος, απέδειξε ότι ένας πολιτικός αναζητεί την ευθύνη της διακυβέρνησης του τόπου αφήνοντας το δημιουργικό του αποτύπωμα στην εξέλιξη του κράτους. Η εισαγωγή, για παράδειγμα, της ατζέντας της δημόσιας υγείας αποτελεί κομβικής σημασίας ενέργεια για το μέλλον των ΗΠΑ και το ευ ζην της αμερικανικής κοινωνίας.
Ασφαλώς και υπάρχουν σημεία που πέρασε κάτω από τον πήχη. Η ανεργία αυξήθηκε, οι ΗΠΑ δεν επέτυχαν να συμβαδίσουν αποφασιστικά με άλλα κράτη της υφηλίου σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και περιορισμού των ρύπων, ενώ και το φορολογικό σύστημα συνέχισε να διατηρεί τις παθογενείς ανισομέρειές του. Τέλος, οι ΗΠΑ έδειξαν να αιφνιδιάζονται από την Αραβική Ανοιξη, έχοντας πλέον να αντιμετωπίσουν το σημαντικό θέμα της αύξησης της πολιτικής επιρροής του πολιτικού Ισλάμ στο εσωτερικό του αραβικού κόσμου.
Ως προς τα καθ’ ημάς, η πρώτη περίοδος Ομπάμα δεν έδωσε μεγάλη προσοχή στη ΝΑ. Ευρώπη. Πρέπει όμως να εκτιμηθεί ότι, ενώ ο Ρόμνεϊ αναφερόταν προσβλητικά στην Ελλάδα και στο πρόβλημα χρέους της, ο Ομπάμα κράτησε το επίπεδο και μάλιστα η παρέμβασή του στην καγκελάριο υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ΟΝΕ συγκράτησε τη Γερμανία από το να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας στην ευρωζώνη και να παράξει το Grexit. Κι αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα ενθαρρυντικό στοιχείο, το μοναδικό ίσως, στον Γολγοθά που υψώνεται εμπρός μας.
Οταν το αποτέλεσμα είχε πλέον κριθεί και ο Ρόμνεϊ είχε δεχθεί με αξιοπρέπεια την ήττα του παρακολούθησα την ομιλία του Μπ. Ομπάμα προς τον αμερικανικό λαό. Δεν σας κρύβω ότι αισθάνθηκα ζήλια. Τελικώς, εμείς μπορούμε; Ασφαλώς και μπορούμε. Αρκεί να πιστέψουμε ότι μας αξίζει κάτι καλύτερο από το διαρκές μαστίγωμα των τριών τελευταίων ετών και το διεκδικήσουμε με πολιτικό ορθολογισμό στη διεθνή σφαίρα και με δημιουργικό πνεύμα ουσιαστικού εκσυγχρονισμού στην εσωτερική αντιστοίχως.
