Στη δίνη του κυκλώνα οργής για τις καθυστερήσεις ως προς τη «λίστα Λαγκάρντ» και ως προς όσους είχαν εσωτερική «επενδυτική» πληροφόρηση την περίοδο του πρώτου Μνημονίου, μια απροσδόκητη εξέλιξη μπορεί να ρίξει φως σε μιαν άλλη, πολύκροτη υπόθεση: τα μισά μέλη του Δ.Σ. της γερμανικής εταιρίας ThyssenKrupp, του ομίλου που (ανεξάρτητα από τις επιμέρους μετοχικές μεταβολές της τελευταίας 15ετίας) είχε την κύρια ευθύνη ναυπήγησης των υποβρυχίων U-214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, παραιτήθηκαν προχθές λόγω αποκαλύψεων για σκάνδαλα διεθνώς.
Αν και η κύρια αιτία παραίτησης αφορά τις επενδυτικές επιλογές στις ΗΠΑ και στη Βραζιλία και την ανάμειξη σε υποθέσεις διαφθοράς ανά τον κόσμο, χωρίς να αναφέρεται -προς το παρόν- η Ελλάδα, οι εξελίξεις στην Thyssen ομοιάζουν (καταπληκτικά!) με την αρχή των ερευνών για τη SIEMENS στη Νέα Υόρκη, που έφτασαν ως την Αθήνα.
Ενώ στην ελληνική πρωτεύουσα όλοι οι αρμόδιοι κοιμούνταν (ή έκαναν ότι κοιμούνται) τον ύπνο του δικαίου, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ εντόπιζε τις παγκόσμιες δωροδοκίες της SIEMENS τον Σεπτέμβριο του 2007 και έφτανε σε συμβιβασμό με τη γερμανική εταιρία τον Δεκέμβριο του 2008. Περίπου το ίδιο διάστημα η γνωστή δικηγορική εταιρία Debevoise & Plimpton πραγματοποιούσε ελέγχους, εντός της SIEMENS, με τη συνδρομή της μεγαλύτερης, παγκοσμίως, εταιρίας ερευνών και μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου. Αργότερα στοιχεία από όλες αυτές τις έρευνες δρομολόγησαν τη δίωξη κατά Χριστοφοράκου, την απόδραση Καραβέλα και πρόσφεραν πληθώρα άλλων αποδείξεων. Πλέον χαρακτηριστικά (ή μήπως απογοητευτικά ή μήπως σπαρταριστά) στοιχεία ήταν οι προσκλήσεις στελεχών της SIEMENS (που, αργότερα, παραδέχθηκαν ενοχή) στη θερινή οικία Ελληνα πολιτικού στην Κρήτη, όπως και μια πολύωρη (μυστική) σύσκεψη κορυφαίας Ελληνίδας πολιτικού με στελέχη της γερμανικής εταιρίας στο ξενοδοχείο «Four Seasons» του Μονάχου τον Ιανουάριο του 2007. Μαζί με τα αρχεία που ανακτήθηκαν από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της ιδιαιτέρας γραμματέως του Μ. Χριστοφοράκου, τα ανευρεθέντα αποδεικτικά στοιχεία ήταν τόσο λεπτομερειακά, ώστε έφταναν ως και στην ταμειακή απόδειξη του ταξιτζή του Χριστοφοράκου που ανέμενε έξω από το «Four Seasons»!
Σήμερα οι ομοιότητες και αναλογίες των υποθέσεων SIEMENS και Thyssen είναι τόσο μεγάλες, ώστε φτάνουν ακόμα και σε ταυτόσημες διατυπώσεις. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι παραιτήσεις αναφέρονται στις αρχικές, επίσημες ανακοινώσεις σαν «κίνηση υποστήριξης των αναγκαίων αλλαγών στη νοοτροπία της ηγεσίας» των εταιριών.
Επομένως, οι ελληνικές αρχές, που ερευνούν το πολιτικο-επιχειρηματικό σκάνδαλο των υποβρυχίων (σε όλες τις κύριες και συμπληρωματικές εκφάνσεις του από το 1998 ως το 2010), έχουν να ακολουθήσουν δύο δρόμους: πρώτον, να επαναλάβουν τα λάθη και τις παραλείψεις της περιόδου 2007-2010 για τη SIEMENS, καθώς εκείνα τα στοιχεία αξιοποιήθηκαν μόνον εν μέρει και πολύ καθυστερημένα ή, δεύτερον, άμεσα να παρέμβουν -νομικά και πολιτικά- στις έρευνες για την Thyssen που μόλις ξεκινούν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Ποιος και γιατί θα μπορούσε ν’ αρνηθεί μια τέτοια ευκαιρία διαφάνειας στην Ελλάδα;
