Η συγγνώμη των Γερμανών για τη Γενοκτονία των Αρμενίων και η στάση της Τουρκίας
Οι εκδηλώσεις που έγιναν παγκοσμίως από τις ανά τον κόσμο αρμενικές κοινότητες και οργανώσεις αλλά και από το αρμενικό κράτος, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την έναρξη των σφαγών που οδήγησαν στη Γενοκτονία των Αρμενίων, την πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα, ήταν πραγματικά εντυπωσιακές και αξίζουν της προσοχής και της ανάλυσής μας.
Καταρχάς τις εβδομάδες και τις ημέρες που προηγήθηκαν της 24ης Απριλίου υπήρχαν εκατοντάδες ή και χιλιάδες δημοσιεύματα σε μεγάλες εφημερίδες και ιστοσελίδες παγκόσμιας εμβέλειας γραμμένα από κορυφαίους επιστήμονες και αρθρογράφους, διαμορφωτές της κοινής γνώμης, στο σύνολό τους ενισχυτικά του αγώνα που κάνουν οι Αρμένιοι για τη διεθνοποίηση της γενοκτονίας, με τελικό στόχο την αναγνώριση από το τουρκικό κράτος.
Στη συνέχεια ακολούθησαν κλιμακωτές εκδηλώσεις σε πάρα πολλές χώρες, ενώ στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, το Ερεβάν, συνέρρευσε πλήθος προσωπικοτήτων και πολιτικών, με πιο εντυπωσιακές τις παρουσίες των προέδρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν, της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ και της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη.
Οσον αφορά την Ελλάδα, το κράτος αντιπροσώπευσε η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία, παρά την αρνητική στάση που τήρησαν η ίδια και το κόμμα της στο θέμα της ποινικοποίησης της σκοπούμενης άρνησης της γενοκτονίας, τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος, εκφώνησε έναν εντυπωσιακό λόγο. Οσον αφορά τον οργανωμένο ποντιακό χώρο, το «παρών» έδωσαν οι πρόεδροι της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντίων Ελλήνων (ΔΙΣΥΠΕ) καθηγητής Γιώργος Παρχαρίδης, της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος Χρήστος Τοπαλίδης και του ΣΠΟΣ Ν. Ελλάδος Γιώργος Βαρυθυμιάδης, οι οποίοι, πέραν του συμβολισμού που είχε η παρουσία τους στις εκδηλώσεις, έκαναν και σοβαρές επαφές για τον συντονισμό του κοινού αγώνα Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Ολα όσα γράφτηκαν και συνέβησαν γύρω από τον ευρύτατο κύκλο εκδηλώσεων της επετείου των 100 χρόνων από την τέλεσης της Γενοκτονίας των Αρμενίων μπορεί να αποτελούν παρελθόν, πλην όμως έχουν αφήσει ανεξίτηλα ίχνη στη συλλογική μνήμη της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Και πάνω σ’ αυτά τα ίχνη θα πρέπει να σχεδιάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας, Ελληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι, αλλά και όλοι εκείνοι οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες του κόσμου, από όποια χώρα και φυλή κι αν κατάγονται, που θεωρούν ιερή υποχρέωση την οριστική καταδίκη των πολιτικών που οδηγούν σε γενοκτονίες. Ανάμεσα σ’ αυτούς καλούμαστε να συνυπολογίσουμε και τους πολίτες της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων και των Κούρδων, οι οποίοι, παρά τη συμμετοχή ορισμένων κουρδικών φατριών στη γενοκτονία των χριστιανικών λαών της Ανατολής, με πρωτεργάτη το Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών, διοργάνωσαν σειρά εκδηλώσεων σε πολλές πόλεις της Τουρκίας, ζητώντας δημοσίως από την τουρκική κυβέρνηση να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες.
Οσον αφορά τη στάση των κυβερνήσεων και των κρατών, εντύπωση προκαλεί η στάση των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και αυτή του Ισραήλ, που, αντί να είναι πρωτοπόρος, αρνείται να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των χριστιανικών λαών της Ανατολής.
Τέλος, κατά την άποψή μας, τη σημαντικότερη εξέλιξη του κύκλου των εκδηλώσεων διεθνώς αποτελεί η ομολογία του προέδρου της Γερμανίας Γιόαχιμ Γκάουκ περί συνενοχής της Γερμανίας στη γενοκτονία και η δημόσια συγγνώμη.
Επειτα από αυτό, όπως αντιλαμβανόμαστε, αφού ο συνένοχος αναγνώρισε το έγκλημα και ζητεί συγγνώμη, η δυνατότητα της Τουρκίας να συνεχίσει να αρνείται περιορίζεται δραστικά.
Ελπίζουμε να έλαβαν το μήνυμα όσοι θεωρούν ιερή υποχρέωση τη συστράτευση για την τελική δικαίωση!
Σάββας Καλεντερίδης
