Σήμερα θα πάρω τη σκυτάλη από το χθεσινό άρθρο του καλού φίλου Κώστα Χολέβα, προσυπογράφοντας μία προς μία τις επισημάνσεις του για τα Σκόπια.
Τα έθνη δεν τα δημιουργούν η προπαγάνδα, τα κλεμμένα σύμβολα και οι κλεμμένοι ήρωες ούτε οι νόμοι, τα Συντάγματα και οι απαγορεύσεις. Η εθνογένεση είναι μια μακρά κι επίπονη διαδικασία αιώνων. Θέλει κοινότητα αίματος, θρησκείας, γλώσσας, κυρίως όμως μακρά ενσυναίσθηση κοινής ταυτότητας, που μερικές φορές ξεπερνά και τη γλώσσα. Δείτε τους τουρκόφωνους Πόντιους από την Τσάλκα, που ξαναέχτισαν τα χωριά τους στην προσφυγιά στον Καύκασο. Χριστιανοί, τουρκόφωνοι, λόγω του είδους της καταπίεσης από τους Οθωμανούς, αλλά με απαράμιλλο ελληνικό φρόνημα.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πριν από πολλά χρόνια, υπερασπιζόμενος την επιεικώς συμβιβαστική στάση του στο ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων, είχε πει: «Ποιος θα το θυμάται σε 10 χρόνια;» Ε, λοιπόν, πέρασαν πάνω από 20 χρόνια κι εκτός από την πλειονότητα των Ελλήνων, που δεν επιθυμεί υποχώρηση στο ζήτημα του ονόματος, το «θυμάται» η ίδια η ιστορική κι εθνολογική πραγματικότητα με βίαιο τρόπο. Το κατασκεύασμα του «μακεδονικού έθνους», αρχικά δημιούργημα του βουλγαρικού εθνικισμού κι ύστερα εργαλείο στα χέρια του Τίτο, πνέει τα λοίσθια. Η αλβανική μειονότητα με την υπεργεννητικότητά της ολοένα και μειώνει τη διαφορά. Οι σκληρές ομάδες των Σκιπετάρων εθνικιστών αμφισβητούν την ενότητα αυτού του μορφώματος, που αποτελείται από Βούλγαρους, που υποδύονται τους «Μακεδόνες», Βούλγαρους που αισθάνονται… Βούλγαροι, Σέρβους, μουσουλμάνους που ερωτοτροπούν με την Τουρκία, εξισλαμισμένοι Σλάβοι οι περισσότεροι, Γύφτους, Αλβανούς, που απαρτίζουν τουλάχιστον το ένα τρίτο του πληθυσμού και βλαχόφωνους Ελληνες, που οι Γερμανοί στην Κατοχή είχαν καταμετρήσει με απογραφή σε πάνω από 100.000, πολλοί περισσότεροι σήμερα, και υφίστανται ως και τώρα ποικίλες διώξεις, υπό την αφωνία και την αφασία της μνημονιακής μητρός πατρίδος.
Τα ιστορικά μας καθήκοντα απέναντι στον Ελληνισμό της ιστορικής περιφέρειας, από τη Χιμάρα, το Μοναστήρι και την Πόλη του Κωνσταντίνου ως και την Καρπασία, και εν γένει απέναντι στα μεγάλα εθνικά ζητήματα, δεν παραμερίζονται από το εξωτερικό χρέος, τα Μνημόνια και άλλα ζητήματα που ήλθαν και θα παρέλθουν. Οφείλουμε να έχουμε σχέδια μακράς πνοής γι’ αυτά, που να ξεπερνούν την οικονομική συγκυρία, ακόμη και τον βιολογικό κύκλο των ηγεσιών μας. Οφείλουμε να έχουμε επίγνωση των αιώνων και να σχεδιάζουμε για δεκαετίες μπροστά.
Λογική κι εθνικά επωφελής η θέση του Κ. Χολέβα, την οποία έχω συμμεριστεί γραπτώς σε ανύποπτο χρόνο. Και μέγα σφάλμα η υλική συνδρομή μας το 2001 να διασωθεί το κατασκεύασμα που διοικούν σήμερα οι πολιτικοί επίγονοι του Ιβάν Μιχαήλοφ, ιδρυτή στην Ελλάδα των τριών εθελοντικών δωσιλογικών σλαβόφωνων Ταγμάτων των WaffenSS, προσωπικού φίλου του Χίτλερ, του Χίμλερ, του Χάιντριχ και του Κροάτη αιμοσταγούς ηγέτη των Ουστάσι, του Αντε Πάβελιτς. Συμφέρον του έθνους μας είναι η διάλυση των Σκοπίων και ο διαμελισμός τους μεταξύ των όμορων κρατών ή η μετατροπή τους σε μια χαλαρή ομοσπονδία με το όνομα Δαρδανία, όπως ζητεί η αλβανική μειονότητα.
Δεν έχουμε κανένα λόγο, κανένα συμφέρον να διατηρηθεί στη ζωή το όχημα του ψευδομακεδονικού αλυτρωτισμού. Από μόνος του δεν αποτελεί, ποτέ δεν αποτελούσε κίνδυνο για μας. Ο συνδυασμός, όμως, με άλλες δυνάμεις, ιδίως με την Τουρκία, που έχει «υιοθετήσει» κάθε ψευδοϊστορική και πολιτική επιδίωξη των Σκοπίων, είναι υπαρκτό ζήτημα αλυτρωτισμού κι εθνικής ασφάλειας.
Στο πλαίσιο αυτής της πορείας διάλυσης χωρίς επιστροφή, όπως τη σηματοδοτούν γι’ άλλη μια φορά τα αιματηρά γεγονότα στο Κουμάνοβο, οφείλουμε να θέσουμε με επιτακτικό και μεθοδικό τρόπο την αναγνώριση και τη διασφάλιση των εθνικών και των ατομικών δικαιωμάτων και της ασφάλειας της πολυπληθούς ελληνικής μειονότητας στο κράτος των Σκοπίων. Θα είναι τεράστιο πολιτικό και ιστορικό λάθος να αντιστρατευτούμε τα ίδια τα συμφέροντά μας και την αμείλικτη πραγματικότητα και να προσφέρουμε συνδρομή στη διάσωση του σοβινιστικού κατασκευάσματος που κυβερνούν απόγονοι δωσιλόγων των ναζί, με τη νεολαία των οποίων έκανε πανηγυράκια η αφασιακή νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι καιρός να πάρουμε πρωτοβουλίες με τους λοιπούς ενδιαφερομένους, την Αλβανία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία, για την οριστική επίλυση του προβλήματος και να μπει ταφόπλακα στον τσιρκολάνικο εθνικισμό των ψευδομακεδόνων και του κράτους τους, με παρελθόν ενόπλως στο πλευρό του Αδόλφου και αγάλματα που θυμίζουν αυτά της καφετέριας Ιωνες στην πλατεία της Βαρυμπόμπης…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
