Ενας πρώτος απολογισμός της ηγεσίας Μητσοτάκη στη Ν.Δ.
Ο Κυριάκος είχε υποσχεθεί ότι θα αλλάξει τη Ν.Δ. σε 111 ημέρες. Νομίζω είναι η ώρα του απολογισμού. Οσον αφορά τον ίδιο, πράγματι αξιοποίησε αυτό το χρονικό διάστημα για να μετεξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο αρχηγό αντιπολίτευσης. Με δεδομένο ότι ο ηγέτης της συντηρητικής παράταξης καταξιώνεται στο βήμα του Κοινοβουλίου (η βάση βαθμολογεί αυστηρά), πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο νέος αρχηγός, παρά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του, βρήκε βηματισμό. Επιασε επαφή με το ακροατήριο.
Οι πρώτες δύο εμφανίσεις του στο Κοινοβούλιο ήταν μετριότατες, οι τρεις επόμενες εξαιρετικές, η ομιλία στο συνέδριο έτσι κι έτσι. Θετικό το πρόσημο πάντως, αν και έχει δρόμο μπροστά του. Οσον αφορά τη σχέση του με την κυβέρνηση, πάλι το πρόσημο είναι θετικό. Στις στιγμές που έπρεπε στήριξε τον Τσίπρα, οι συμβουλές του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τον οποίο επισκέπτεται βράδυ παρά βράδυ στο πατρικό του, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Μπορεί ο Μητσοτάκης να «σφύριξε» αδιάφορα στην κρίση με τις υποκλοπές και να κατηγορήθηκε ότι στρατεύεται με το ΔΝΤ, ωστόσο δύο φορές την κρίσιμη ώρα, μία για το Προσφυγικό στις Βρυξέλλες και μία για το χρέος, στάθηκε στο ύψος του αξιώματος.
Ειδικά η θέση ότι το «χρέος δεν είναι βιώσιμο» χαροποίησε τον Τσίπρα. Για το πώς πολιτεύτηκε μέσα στο κόμμα αυτή την περίοδο τα έχουμε επισημάνει κατ’ επανάληψιν σε άλλα σημειώματα, η διαφωνία μου για την ένταξη των «τελειωμένων» του εκσυγχρονισμού στην παράταξη είναι δεδομένη και δεν αλλάζει – άλλο ο κόσμος του Κέντρου. Και ο Καραμανλής είχε προσδιορίσει τη Ν.Δ. ως κόμμα του «κοινωνικού Κέντρου», αλλά δεν κουβάλησε στους κόλπους της ό,τι πιο αταίριαστο με την ιδεολογική φυσιογνωμία της. Οσον αφορά, τέλος, το κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος: Κακώς δόθηκε στη δημοσιότητα κατά τρόπο αποσπασματικό. Εν πάση περιπτώσει, οι προτάσεις (που είναι στο πνεύμα του Μνημονίου και το υπερβαίνουν) είναι δουλεμένες και πρωτότυπες.
Το βάρος πέφτει περισσότερο στην ελευθερία και την ιδιωτική πρωτοβουλία -εκλογικό ακροατήριο στόχος η μεσαία τάξη, εκεί συσπειρώνονται οι φιλοευρωπαικές δυνάμεις- και δευτερευόντως στην αναδιανομή και την αλληλεγγύη. Το Μνημόνιο Τσίπρα στοχεύει στις μη παραγωγικές δυνάμεις του τόπου (συνταξιούχοι – δημόσιοι υπαλληλοι – αγρότες – νέοι επιστήμονες με χαμηλή απόδοση), το πρόγραμμα Κυριάκου στο παραγωγικό κομμάτι. Οσο δύσκολο είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ να φέρει κοντά του την αγορά, άλλο τόσο δύσκολο θα είναι για τη Ν.Δ. να φέρει κοντά της τους αδύναμους. Συμπεραίνω: Ο νέος αρχηγός εργάστηκε σκληρά, συλλογικά, βελτιώνεται, αλλά έχει δρόμο ακόμη για να μετατρέψει το εκλογικό ρεύμα σε πολιτική κυριαρχία. Οι κίνδυνοι στα δεξιά του παραμένουν.
Μανώλης Κοττάκης
