Διδάγματα από τη στάση του Φερχάτ Εντσού στο τουρκικό Κοινοβούλιο
Ο Φερχάτ Εντσού, βουλευτής του κουρδικού κόμματος HDP, είναι θαρραλέος άντρας. Θέλει ψυχή να σηκωθείς μέσα στην καρδιά του κτήνους, στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, και να τους πεις ότι η Τουρκία είναι η κλεμμένη γη των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Κούρδων. Θέλει άντερα για να πεις κατάμουτρα στους εκπροσώπους του τουρκικού ισλαμοφασισμού ότι, όταν ο λαός σου ήταν ήδη εδώ, οι Τούρκοι ήταν ακόμη στη Μογγολία και μάζευαν χορτάρι για τα άλογά τους. Οι Τούρκοι έχουν σκοτώσει ανθρώπους για πολύ πιο ασήμαντη αφορμή.
Αυτές τις απλές αλήθειες, αν τις επαναλάβει στεντορεία φωνή κάποιος στην Ελλάδα, η Αριστερά θα τον καταγγείλει ως «ρατσιστή» και «φασίστα» και η μεσαιοχωρίτικη «Κεντροδεξιά» θα τον χαρακτηρίσει «ακραίο». Εν Ελλάδι, διακομματικώς, τα καλσόν σκίζονται μόνο για τα «δικαιώματα» παρδαλών μειοψηφιών. Το φρόνημα της πλειοψηφίας, των κανονικών ανθρώπων, που αγαπούν την Πατρίδα κι αγωνιούν για πιο σοβαρά πράγματα, είναι υπό διωγμό.
Ο Φερχάτ Εντσού είπε μια αναντίρρητη αλήθεια. Καρφί στο μάτι των Τούρκων ισλαμοφασιστών και του ημιπαράφρονα δικτάτορά τους, αλλά αλήθεια.
Τα θεμέλια της Τουρκίας είναι ποτισμένα με το αίμα των Ελλήνων και των Αρμενίων. Τα θεμέλια της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, εκεί που ήταν ο Κίτρινος Στρατώνας, ποτίστηκαν κυριολεκτικά από το αίμα αιχμαλώτων στρατιωτών μας, τους οποίους χρησιμοποίησαν για καταναγκαστική εργασία οι δήμιοι του σαδιστή και μέθυσου αμφιφυλόφιλου Κεμάλ, του δασκάλου του Χίτλερ. Δεν θα λυπηθώ, αν ποτέ αυτό το μνημείο βαρβαρότητας το κατεδαφίσουν οι Κούρδοι μαχητές. Οι δε Κούρδοι, αφού οι φυλές τους χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μας ως σύμμαχοι του Κεμάλ, γεύτηκαν κι αυτοί το λεπίδι.
Η σύγχρονη Τουρκία είναι προϊόν λεηλασίας, γενοκτονίας, εξανδραποδισμού και βίαιων εξισλαμισμών. Κι η Γενοκτονία των χριστιανών της Μικράς Ασίας και της Αν. Θράκης έγινε με παλλαϊκή συμμετοχή των Τούρκων πολιτών. Λαϊκό έργο η σφαγή, οι βιασμοί, λαϊκό έργο η αρπαγή των περιουσιών, η λαφυραγώγηση των αθώων θυμάτων. Και μάλιστα με κεντρική οργάνωση και διαταγές που όριζαν και το ποσοστό που θα αποκόμιζαν η κεμαλική κρατική διοίκηση και οι τοπικοί διοικητές των τακτικών ή ατάκτων (Τσετών) γενοκτόνων από την αξία των πλιάτσικων. Μετά το 1922 έγιναν και δίκες κεμαλικών αξιωματούχων με την κατηγορία της κατάχρησης, διότι κράτησαν περισσότερα ματοβαμμένα πλιάτσικα για τον εαυτό τους απ’ όσα δικαιούνταν, στερώντας τα από την κεντρική διοίκηση.
Το μεγάλο δε όχι και τόσο μυστικό της Τουρκίας είναι ότι δεν υπάρχει τουρκικό έθνος. Ξέρετε γιατί οι φάτσες τους είναι συχνά ίδιες με μας; Γιατί είναι εξισλαμισμένοι Ελληνες, πάρα πολλοί Ελληνες και άλλοι λαοί της Μ. Ασίας, όπως και Αλβανοί, Αρμένιοι, Σλάβοι. Στην κατάρρευση της αυτοκρατορίας μας, όπου δεν δούλεψαν το σπαθί και η φωτιά των λίγων χιλιάδων κυνοκέφαλων και στραβοκάνηδων αληθινών Τούρκων, πρόδωσαν οι δικές μας ελίτ, για να κρατήσουν τις γαιοκτησίες και τα προνόμιά τους, παρασύροντας και τους τοπικούς πληθυσμούς. Ο τουρκισμός δεν είναι έθνος. Είναι μια μορφή οργάνωσης και μια κουλτούρα βαρβαρότητας και αυταρχισμού, με ενοποιητικό στοιχείο το σουνιτικό Ισλάμ, που προσπάθησε βίαια να το κάνει έθνος ο Κεμάλ, με πιο κοσμικά και πρωτοφασιστικά στοιχεία. Πιο πολλά τουρανικά γονίδια θα βρεις στην Ουγγαρία, παρά στην Αγκυρα. Μονοψήφιο το ποσοστό των απογόνων του ληστή Ερτογρούλ στην ίδια την Τουρκία, όπου η γενοκτονική κουλτούρα καλά κρατεί.
Είναι επομένως ηθικό καθήκον κάθε πολιτισμένου ανθρώπου να είναι αντιτούρκος, με τον ίδιο τρόπο που οφείλει να είναι αντιναζιστής και αντικομμουνιστής. Είναι καθήκον να αντιπαλεύεις τη βαρβαρότητα.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
