Από την περασμένη Κυριακή το βράδυ ζούμε σε μια άλλη χώρα. Ολα όσα γνωρίζατε από συστάσεως νεοελληνικού κράτους έως τώρα αποτελούν παρελθόν. Τυλίχτηκαν στις 7.500 σελίδες του «κόκκινου» Μνημονίου. Σύμπασα η κρατική περιουσία περιέρχεται για έναν αιώνα στη δικαιοδοσία της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. Αυτή θα λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα, δεν θα επηρεάζεται από τις ενδεχόμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες της εκάστοτε Βουλής και κυβέρνησης για το Δημόσιο επί 99 χρόνια. Αντικείμενό της θα είναι να αξιοποιεί, να μετατρέπει και να πουλά τα περιουσιακά στοιχεία της κατά βούληση και με τους κανόνες της αγοράς.
Οπως το ‘γραψε ο τίτλος της «Εστίας»: «Δημιούργησαν παράλληλο κράτος». Οπως το διατύπωσε η καταψηφίσασα, πρώην βουλευτής Β. Κατριβάνου: «Νιώθω να επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μιας συνεχούς επιτροπείας, που κάνει ασφυκτικά τα περιθώρια άσκησης πολιτικής». Οντως, τέτοιας έκτασης εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και περιουσιακών δικαιωμάτων του κράτους μας δεν έχει προηγούμενο στην Ιστορία μας, ούτε στις πιο μαύρες στιγμές της. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην κατάργησε με έναν νόμο κι ένα άρθρο τα Μνημόνια, αλλά τα κατάφερε να καταργήσει με έναν νόμο ολόκληρο το κράτος !
Οι δικηγόροι, με επιστολή τους πριν από την ψηφοφορία στη Βουλή, προειδοποίησαν ότι όσα ψηφίστηκαν θίγουν τον πυρήνα του κράτους δικαίου και του Συντάγματος. Επισήμαναν ακόμη γιατί η παράκαμψη της κοινοβουλευτικής διαδικασίας αλλοιώνει προκλητικά τη μορφή του δημοκρατικού πολιτεύματός μας και θίγει τη διάκριση των εξουσιών. Πού καταντήσαμε; Θεμελιώδεις αξίες για τη ζωή μας, η τιμή και η αξιοπρέπεια όλων μας μαζί ως έθνος και καθενός μας ξεχωριστά ως ατόμου, να αντιμετωπίζονται ως «ψιλά γράμματα»!
«Η ενεχυρίαση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια θυμίζει πολεμικές επανορθώσεις. Χάσαμε κάποιον πόλεμο;» αναρωτιέται ο Στ. Μάνος. Βεβαίως και χάσαμε ! Χάσαμε στον πόλεμο με το «πελατειακό κράτος». Γι’ αυτό και υφιστάμεθα σήμερα αυτόν τον εξευτελισμό μιας επιτροπείας, που παραπέμπει ευθέως σε αποικία. Ως αποικία χρέους δεν αντιμετωπιζόμαστε, άλλωστε, από τους δανειστές μας;
Αναμφισβήτητα, για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα είναι προσβλητικός και ταπεινωτικός ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσει αυτό το Υπερταμείο. Αλλά μήπως δεν ήταν ίδιος ο τρόπος με τον οποίο η κομματοκρατία αντιμετώπισε για δεκαετίες τη δημόσια περιουσία, μέχρι που τη ρήμαξε; Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τις διοικήσεις και τους διορισμούς στις ΔΕΚΟ; Τους επαγγελματίες συνδικαλιστές; Τη διαφθορά και τα χρεοκοπημένα μονοπώλια; Τα «δικά μας παιδιά»;
Η δυσμενέστατη αυτή εξέλιξη, όμως, μπορεί να έχει ένα μεγάλο θετικό αποτέλεσμα. Καθώς το δοβλέτι αποξενώνεται από τη διαχείριση της περιουσίας του και τους διορισμούς, κόβεται και ο ομφάλιος λώρος που δεκαετίες εξέθρεψε και συντήρησε το κρατικοδίαιτο, πελατειακό μοντέλο της οικονομίας και της κοινωνίας μας. Στρατιές πολιτικών και ψηφοφόρων τους θα πρέπει πλέον να το… πάρουν αλλιώς!
Ποιος να του το ‘λεγε του Αλ. Τσίπρα και των κυβερνητικών βουλευτών! Από τις θολές υποσχέσεις ενός ψευδεπίγραφου κρατισμού παλαιάς κοπής που τους έφερε στην εξουσία, αναγκάζονται να απελευθερώσουν τη χώρα από τον βραχνά ενός «κράτους-καρκίνου» που της έφαγε τα σωθικά. Συχνά, βεβαίως, στην Ιστορία τις μεγαλύτερες αλλαγές τις έχουν πετύχει οι δυνάμεις που τις αντιστρατεύονταν.
Καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να αποδεχτεί μια τέτοια συμφωνία. Εστω κι έτσι, μακάρι η απομάκρυνση της δημόσιας περιουσίας από τα παράσιτα να φέρει τις ανατροπές που έχει ανάγκη η χώρα.
Γιώργος Κ. Στράτος
Δικηγόρος- Δημοσιογράφος
