Το ύπουλο σχέδιο των Τούρκων στη Θράκη
Δεν είπα όλα όσα θα ήθελα να πω στην παρουσίαση του βιβλίου του πρώην υπουργού Ευριπίδη Στυλιανίδη για τη Θράκη την Τετάρτη το βράδυ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ημουν συντονιστής της συζήτησης και με δεδομένη την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου στην εκδήλωση σε άλλα έπρεπε να έχω τον νου μου. Η εκδήλωση είχε ενωτικό χαρακτήρα και ήταν εντυπωσιακό να βλέπεις στη μια πλευρά της αίθουσας τους υπουργούς – υφυπουργούς Νίκο Κοτζιά, Γιώργο Κατρούγκαλο, Τρύφωνα Αλεξιάδη, Γιάννη Αμανατίδη, Μάρκο Μπόλαρη, Γιάννη Μπαλάφα και Τέρενς Κουίκ, και από την άλλη πλευρά τους Νικήτα Κακλαμάνη, Κωστή Χατζηδάκη, Βασίλη Κικίλια, Ολγα Κεφαλογιάννη, Χρήστο Σταϊκούρα μαζί για έναν σκοπό.
Θα το κάνω, λοιπόν, σήμερα. Αν θέλουμε να κάνουμε αποτύπωση, πρέπει να χωνέψουμε μια πραγματικότητα: Το τουρκικό κράτος έχει αναπτύξει τις δυνάμεις του στο maximum σε περιοχή όπου υποτίθεται υπάρχει ελληνική κυριαρχία. Το μισό υπουργείο Εξωτερικών της Αγκυρας και οι διευθύνσεις των απόδημων Τούρκων έχουν εγκατασταθεί εδώ και καιρό στην Ανδριανούπολη, μια ανάσα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ο στρατός των εξτρεμιστών που παριστάνουν την αθώα περιστερά πάει εκεί για να πάρει τη γραμμή, δεν χρειάζεται να ταξιδέψει πλέον μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής είναι επιχειρησιακό κέντρο.
Συνιστώσες του μηχανισμού αυτού αναπτύσσονται παντού. Στις θρησκευτικές δομές (ψευτομουφτήδες), στην Παιδεία (ιδιωτικά νηπιαγωγεία και φροντιστήρια Κορανίου, τα οποία δεν υπάγονται στις ελληνικές Αρχές αλλά στο τουρκοκίνητο δίκτυο ΠΕΚΕΜ), στην τοπική οικονομία (καταλυτικός ο ρόλος της τράπεζας ΖΙΡΑΤ), στην Υγεία («ψήνεται» αγορά ιδιωτικού νοσοκομείου μόνο για μουσουλμάνους) και, βεβαίως, στους θεσμούς: Στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, που βασίζεται στην ψήφο των τριών μειονοτικών βουλευτών, στην Αυτοδιοίκηση και, φυσικά, στη δράση του ακραίου μειονοτικού κόμματος DEP. Πέρα από την παρατήρηση της διάταξης των τουρκικών δυνάμεων μέσα και έξω από τη Θράκη, ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση της τακτικής τόσο των ηγετών της μειονότητας όσο και τμήματος του πληθυσμού αυτής.
Ο μεν ψευτομουφτής ζητά κάθε τρεις και λίγο «δημοψήφισμα» για την ταυτότητα της μειονότητας, οι σύλλογοί τους «αυτονομία εκπαιδευτική και θρησκευτική», ενώ τμήμα του πληθυσμού στέλνει διαφορές για ισλαμικά θέματα στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών!! Και το κερασάκι στην τούρτα, το αίτημα Ερντογάν για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Το «εμείς τι κάνουμε;» είναι ένα θεωρητικό ερώτημα. Θα αποκτήσει πρακτική σημασία, όταν συσταθεί η διακομματική επιτροπή που εξήγγειλε -προς τιμήν του- ο Νίκος Κοτζιάς.
Μανώλης Κοττάκης
