ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ
Οι «άγγελοι» έγιναν ιερείς της νέας διαπλοκής!
Η γοητεία της εξουσίας είναι μεγάλη! Αλλά πιο μεγάλη η ευθύνη για την πατρίδα
Toυ
Ιωάννη Ν. Φιλιππάκη
Με εντυπωσιακή ειλικρίνεια χθες το βράδυ ο πρωθυπουργός της «δεύτερη φορά Αριστεράς» παραδέχθηκε ότι απλώς κυβερνά με τρόπο «μια από τα ίδια»! Και πώς άλλωστε να μην είναι έτσι, αφού η συνέντευξή του στον «μισητό» Σκάι ήρθε στο τελείωμα ακόμη μιας μέρας που θύμισε ακόμα πιο έντονα ότι η όμορφη πατρίδα μας εξελίσσεται σε γνήσιο αντιπρόσωπο της νοοτροπίας της Λατινικής Αμερικής στην Ευρώπη.
Ολα πλέον συντείνουν στο συμπέρασμα ότι οι θεσμοί, οι Ευρωπαίοι και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποφασίσει, για διαφορετικούς λόγους καθένας, να μετατρέψουν την Ελλάδα σε κάτι ανάμεσα σε Μεξικό, Κολομβία και Βενεζουέλα. Και ας με συγχωρήσουν οι κατά τα άλλα συμπαθείς χώρες της αμερικανικής ηπείρου.
Φαίνεται ότι ο κ. πρωθυπουργός παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη νέα επιτυχημένη σειρά του Star με θέμα τη ζωή του Πάμπλο Εσκομπάρ. Και φαίνεται ότι αρχίζει να τον γοητεύει που βλέπει αρκετά κοινά στοιχεία με την Ελλάδα τού σήμερα.
Αλλιώς δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει, για παράδειγμα, πώς επιχειρηματίες που διώκονται για σειρά κακουργημάτων μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου και στον Αρειο Πάγο συνοδευόμενοι από κολαούζους-τσιράκια! Αλήθεια, από πόσα κακουργήματα και πάνω, αν διώκεσαι, δεν γίνεσαι δεκτός στους ναούς της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης; Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός δεν ενοχλείται από το μότο του πρωταγωνιστή της σειράς Πάμπλο Εσκομπάρ «plata o plomo!» Δηλαδή «ασήμι ή μολύβι!»
Κοινώς: «Παίρνεις τα λεφτά μου ή σε καθαρίζω!» Αλλιώς πώς εξηγείται η παραδοχή του ότι δεν τον νοιάζει ποιος θα πάρει τηλεοπτική άδεια, αρκεί να δώσει τα περισσότερα! Τον Ιανουάριο του 2015 ακόμα και οι πιο φανατικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ ένιωσαν μια ελπίδα, έδωσαν μια πιθανότητα κάτι να αλλάξει.
Και ο πιο απαισιόδοξος ψηφοφόρος δήλωνε κατηγορηματικά: «Ας κάνουν έστω και το 10% αυτών που υπόσχονται και θα είμαστε ευχαριστημένοι».
Τόσο απελπισμένοι ήταν όλοι από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της ρεμούλας, της διαπλοκής, των εργολάβων! Αλίμονο! Φαίνεται ότι αυτές οι 17 ώρες (sic) εκείνης της κρίσιμης διαπραγμάτευσης τραυμάτισαν πολύ σοβαρά τον αριστερό πρωθυπουργό μας.
Σήμερα ίσως και ο πιο αισιόδοξος ψηφοφόρος του αμφισβητεί αν θα μπορέσει να επαληθεύσει έστω και ένα από τα όνειρά του.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν ο μέχρι πρότινος φέρελπις πρωθυπουργός μας μπορεί να «γιάνει» ή ο τραυματισμός του θα αποβεί, πολιτικά, θανατηφόρος. Η γοητεία της εξουσίας, μεγάλη! Αλλά πιο μεγάλη η ευθύνη για την πατρίδα.
