Οι τηλεοπτικές άδειες, το πείσμα Παππά και η Ν.Δ. που «παίζει καθυστερήσεις»
Θα κάνω πολύ καιρό, νομίζω, να ξαναγράψω για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Το ζήτημα αρχίζει να κουράζει αγρίως. Και να μου θυμηθείτε ότι δεν θα έχει λυθεί ούτε του χρόνου τέτοια εποχή. Χάρη στο πείσμα του Παππά, που παίζει κρυφτούλι με τον νόμο, και την ανεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης, που παίζει παιχνίδι καθυστερήσεων στα γούστα των καναλαρχών.
Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ απαράδεκτό να αναδεικνύονται τα κανάλια ύψιστη προτεραιότητα μιας κοινωνίας που κατά κυριολεξία πένεται και τσαλαπατιέται για μια σοκοφρέτα, προς εξυπηρέτηση και μόνο πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ενθεν κακείθεν.
Απαράδεκτο, επίσης, θεωρώ ότι για ένα ζήτημα, που πολύ κακώς -ξαναλέω- μονοπωλεί την επικαιρότητα και φτάνει να προκαλέσει μέχρι κρίση θεσμών, αν κρίνουμε από το… διάβημα Κυριάκου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η σχετική απόφαση της Δικαιοσύνης χρειάζεται… μήνες ώσπου να «καθαρογραφεί». Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν είναι λειτουργία ανώτατου δικαστηρίου. Είναι λειτουργία…Βατικανού! Με συνέπεια να συμβάλλει στη συντήρηση της αβεβαιότητας και στη διαιώνιση της εκκρεμότητας, κάνοντας κάποιους να τρίβουν τα χέρια τους.
Ανεξαρτήτως, όμως, του περιβόητου «σκεπτικού» ,ο νόμος Παππά έχει πεθάνει. Και ματαίως ο εμπνευστής του επιχειρεί με τερτίπια να τον νεκραναστήσει. Δυστυχώς, με την ευγενική… συμβολή της Νέας Δημοκρατίας φτάσαμε στο εντελώς άλλο άκρο. Η διαδικασία της αδειοδότησης στο σύνολό της (αριθμός αδειών, τίμημα για την απόκτησή τους, ελάχιστος αριθμός εργαζομένων κ.λπ.) περνάει σε ένα κονκλάβιο εκλεκτών των κομμάτων, μία κατ’ όνομα ανεξάρτητη Αρχή, από αυτές που λειτουργούν με κρατικό χρήμα, προσφέροντας ελάχιστα στην προστασία των θεσμών.
Το ΕΣΡ, λοιπόν, κάποια στιγμή θα συσταθεί. Πιθανόν την ερχόμενη Δευτέρα, μπορεί και λίγο αργότερα. Μόνο που αυτό δεν θα αποτελέσει τη λύση του προβλήματος, αλλά την αφετηρία νέων στρεβλώσεων.
Παρότι η ακυρωθείσα διαγωνιστική διαδικασία κατέγραψε, αν μη τι άλλο με απόλυτη σαφήνεια, μια «τάξη μεγέθους» του τιμήματος των αδειών, η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται να μην έχει καμία άποψη επί του θέματος. Και πετάει εξ ολοκλήρου το μπαλάκι στους… «σοφούς» του ΕΣΡ. Στάση συμβατή με τις επιταγές του Συντάγματος; Μπορεί. Μόνο που δεν υπηρετεί σε καμία περίπτωση τα συμφέροντα του Ελληνα φορολογουμένου. Γιατί, αν τσιμπήσει μύγα τον κάθε «διορισμένο» και μπει στη λογική ενός εξευτελιστικού τιμήματος, σε στιλ «πάρε, κόσμε, άδειες…», ποιος θα είναι ο μηχανισμός που θα προστατέψει τα συμφέροντα του Δημοσίου; Μόνο ένας εισαγγελέας. Και όχι μόνο για τον «διορισμένο»…
Γιώργος Χαρβαλιάς
