Η αξιολόγηση, η οικονομία, οι εκλογές και οι λεπτομέρειες
Επειδή ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, προφανώς και θα περιμένουμε μέχρι το τέλος της εβδομάδας για να καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα για το πού «πάει» η αξιολόγηση. Ωστόσο δεν γίνεται να μην παρατηρούμε τα προφανή: Την υπό εξέλιξη γερμανική στροφή των τελευταίων εικοσιτετραώρων.
Η Μέρκελ δεν μπορεί να πάει με το ελληνικό ζήτημα ανοιχτό στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Πρώτον, γιατί θα είναι ευάλωτη στην κριτική των πάντων ότι επτά χρόνια μετά την εκδήλωση της κρίσης δεν κατάφερε να μάθει στους Ελληνες να κάνουν τα μαθήματά τους και απαιτείται για ακόμη μία φορά η γερμανική χρηματοδότηση ενός υπερχρεωμένου κράτους. Δεύτερον και σημαντικότερον, διότι, αν αναζωπυρωθεί η ελληνική κρίση, τότε στη Γερμανία δεν θα κάνουν εκλογές. Θα ασχολούνται με την τραπεζική κρίση που θα προκαλέσει στις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες η νέα νομισματική κρίση.
Η Γερμανία είναι εκτεθειμένη κατά 796 δισ. ευρώ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τυχόν νομισματικό ντόμινο σε Ελλάδα – Ιταλία – Πορτογαλία μπορεί άνετα να καταστρέψει τη γερμανική οικονομία. Σας ακούγονται υπερβολικά όλα αυτά; Δεν είναι! Ηδη ο ιέραξ Σόιμπλε έκανε στροφή πριν από το Eurogroup αποτασσόμενος τον… Σατανά. Τις εμμονές του με το Grexit δηλαδή. Ηδη ο Πέτερ Μπόφινγκερ της επιτροπής «σοφών» της γερμανικής κυβέρνησης και φίλος της Μέρκελ προειδοποίησε για τους κινδύνους ενός Grexit για την ευρωζώνη κατά τη διάρκεια της χρονιάς που ο Τραμπ απειλεί την Ευρώπη.
Ηδη ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, της Μέρκελ και αυτός, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί βουνό από λεφτά κατά τη λήξη του τρίτου προγράμματος, αποδυναμώνοντας τα επιχειρήματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ηδη ο αντιπρόεδρος του ΕΛΚ και γνωστός «φιλέλλην» Μαρκ Βέμπερ εκδήλωσε την αντίθεσή του στη συνέχιση της παρουσίας του Ταμείου στην Ευρώπη.
Και τέλος, για να μην έχουμε αυταπάτες, ο πρόεδρος της Ν.Δ. (μετά την επιστροφή του από το Βερολίνο), διά του γραμματέα του κόμματος Λευτέρη Αυγενάκη, απέσυρε το αίτημα για άμεσες εκλογές προτάσσοντας το κλείσιμο της αξιολόγησης με το επιχείρημα ότι αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον. (Οταν κάποιοι από εμάς υποστηρίζαμε την ίδια θέση, στην Πειραιώς μάς κοιτούσαν υπό… γωνία. Ούτε η πρώτη φορά ήταν ούτε η τελευταία, συνηθισμένα τα βουνά).
Ολα αυτά λοιπόν δείχνουν ότι και στις δύο πλευρές υπάρχει αμοιβαίο συμφέρον, για διαφορετικούς λόγους, να κλείσει η αξιολόγηση. Οι Γερμανοί θέλουν ησυχία για να κάνουν εκλογές. Εμείς θέλουμε ησυχία και την όποια σταθερότητα για να πάρει μπροστά η οικονομία μας. Θα περιμένουμε όμως μέχρι το τέλος της εβδομάδας για οριστικά συμπεράσματα. Ο διάβολος κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες.
Μανώλης Κοττάκης
