Είναι δυνατόν στη χειρότερη στιγμή του ΣΥΡΙΖΑ, με μια σειρά από μέτρα που πλήττουν τους πολλούς, η διαφορά να μικραίνει;Από τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Οι δημοσκοπήσεις στην πλειονότητά τους, ως γνωστόν, συνήθως πέφτουν έξω˙ όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε άλλα σημεία του πλανήτη. Ο κόσμος αλλάζει και είναι πολύ δύσκολο πλέον να ανιχνευθούν οι προθέσεις των πολιτών, που πλέον έχουν μάθει να κρύβουν καλά μέσα τους τι θα πράξουν πάνω από την κάλπη.
Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που οι δημοσκόποι, για να τα έχουν καλά με τους εαυτούς τους αλλά και με την κοινή γνώμη, κρατούν πολύ υψηλά το ποσοστό-κλειδί, που δεν είναι άλλο από τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους. Από την άλλη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι έχουν μια χρησιμότητα ακόμη και ως φωτογραφίες της στιγμής, όπως συνηθίζουν να τις αποκαλούν.
Βέβαια, αυτό που πρέπει, κυρίως, πάντα να παρατηρούμε δεν είναι απλά τα νούμερα και τα ποσοστά, αλλά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους, που στις περισσότερες περιπτώσεις κρύβουν πολλές αλήθειες. Θα πρόσθετα ότι είναι πολύ νωρίς να κρίνουμε όλα τα στοιχεία, καθώς ούτε εκλογές έχουμε ούτε φυσικά το κλίμα πόλωσης που δημιουργούν όταν πηγαίνουμε στην τελική ευθεία της κάλπης. Αρα, οφείλουμε πάντα να βλέπουμε τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα με επιφύλαξη.
Επειδή, όμως, στην Πειραιώς ουκ ολίγες φορές έχουν κάνει τις μετρήσεις παντιέρα, θα τους λέγαμε να μελετήσουν προσεκτικά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και απειλούν το αφήγημα που έχει καλλιεργήσει το νεοδημοκρατικό επιτελείο. Κάποιοι, λοιπόν, φωστήρες κατά καιρούς φούσκωναν και φουσκώνουν τα μυαλά της ηγετικής ομάδας, ότι όλα πάνε πρίμα και η αυτοδυναμία είναι στο τσεπάκι του Κυριάκου. Είναι, όμως, έτσι ή κάποιοι σκοπίμως ανέβασαν τον πήχη για να δημιουργήσουν προβλήματα στη συνέχεια; Και ρωτάμε, εκεί στη Ν.Δ. δεν ανησυχούν όταν βλέπουν να μειώνεται σε απανωτές μετρήσεις η ψαλίδα;
Είναι δυνατόν στη χειρότερη στιγμή του ΣΥΡΙΖΑ, με μια σειρά μέτρα που πλήττουν τους πολλούς, η διαφορά ανάμεσα στη Ν.Δ. και στον ΣΥΡΙΖΑ να μικραίνει και κάποιοι περί άλλων να τυρβάζουν και να ζητούν εκλογές όταν οι πολίτες δεν τις θέλουν; Είναι δυνατόν η Ν.Δ. να πέφτει, όπως και τα ποσοστά του προέδρου της, και κανείς να μην κάνει μια σοβαρή κουβέντα για το τι φταίει; Δεν βλέπουν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει στον στρατηγικό σχεδιασμό τους για να μην πάθουν «πανωλεθρίαμβο»;
Διότι, αν αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τον κερδίσεις άνετα και με μεγάλη διαφορά, τι περιμένεις να πετύχεις όταν μετά τον Αύγουστο ο Τσίπρας με λυμένα τα χέρια θα επιχειρήσει την τελική έφοδο με στόχο να αποτρέψει την έως σήμερα βέβαιη ήττα του;
Τι θα συμβεί όταν σπάσει τον κουμπαρά που έχει γεμίσει από την άγρια φορολόγηση και αρχίζει να μοιράζει στις κοινωνικές ομάδες που έχουν υποφέρει τα πάνδεινα από τα Μνημόνια; Ηδη η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ μεγαλώνει, ενώ της Ν.Δ. βρίσκεται καιρό σε υψηλά σημεία. Εμείς χτυπάμε το καμπανάκι εγκαίρως. Διότι ο θρίαμβος ελάχιστα απέχει από μια τραγωδία.
Και εάν η Ν.Δ. δεν καταφέρει να πάρει τέτοιο ποσοστό που θα την κάνει ισχυρό παίκτη και κρεμαστεί από το ΠΑΣΟΚ της Φώφης, του ΓΑΠ, και των άλλων των παιδιών, τότε όσα συμβαίνουν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. θα μοιάζουν με ανέκδοτα. Αυτά τα ολίγα για την ώρα, διότι μπροστά μας έχουμε ακόμη πολλά επεισόδια.
ΥΓ.: Στο προηγούμενο σχόλιό μου για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και μνήμης, η πτώση της κυβέρνησης Κώστα Μητσοτάκη, με αφορμή και το Σκοπιανό, οδήγησε σε αυτήν του Ανδρέα Παπανδρέου και όχι του Κώστα Σημίτη. Αυτή ήρθε λίγο αργότερα.
