Απολογισμός για το πρώτο έτος της διακυβέρνησης του πλανητάρχηΑπό τον
Ραφαήλ Καλυβιώτη
Το πρώτο έτος της διακυβέρνησης Τραμπ στις ΗΠΑ ολοκληρώνεται. Ενας χρόνος που ξεκίνησε με τα ΜΜΕ να εστιάζουν στους κλυδωνισμούς στον Λευκό Οίκο κατά τη διάρκεια της προσαρμογής του προεκλογικού επιτελείου του Τραμπ σε μηχανισμό καθοδήγησης του τεράστιου κράτους των ΗΠΑ.
Ενας χρόνος που φαίνεται να ολοκληρώνεται με επιτυχία. Το America First που πρέσβευε ο Ντόναλντ Τραμπ καθιερώνεται ως εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ τόσο σε πρακτικό όσο και σε σημειολογικό επίπεδο. Και ο κόσμος αλλάζει. Στο διεθνές σκηνικό ο Αμερικανός πρόεδρος δεν δίστασε να συγκρουστεί αλλά και να χαριεντιστεί, όταν χρειάστηκε, με ηγέτες των άλλων μεγάλων δυνάμεων, όπως η Κίνα, αλλά και να «βάλει πάγο» σε άλλους, όπως η Μέρκελ, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με την πλήρη αφάνεια. Επαναδιαπραγματεύτηκε συμφωνίες, όπως η NAFTA, με βάση τα αμερικανικά συμφέροντα. Αποχώρησε από άλλες, όπως αυτή του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, αψηφώντας το οικονομικό και πολιτικό σύστημα που τις στήριζε. Ανακοίνωσε την… αποχρηματοδότηση του ΟΗΕ. Ενέκρινε τη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ, σπάζοντας ένα μορατόριουμ δεκαετιών, κοντραρίστηκε με τη Β. Κορέα σε… πυρηνικό επίπεδο.
Ταυτόχρονα πέρασε το «πάγωμα» της βίζας για πολίτες από μουσουλμανικές χώρες στις οποίες υπάρχει ανεξέλεγκτη δραστηριότητα τζιχαντιστικών οργανώσεων, αντιστεκόμενος στη ρητορική της Αριστεράς που σε μεγάλο βαθμό είχε υιοθετήσει και η «καθωσπρέπει δεξιά». Ικανοποίησε έτσι το πρόσταγμα των ψηφοφόρων του που του ζήτησαν να κινηθεί με βάση τα συμφέροντα της χώρας τους και όχι κάποιες γενικές «ιδέες» και «υψηλά ιδανικά» που κατασκευάστηκαν στα εργαστήρια μαρξιστών καθηγητών. Στο επίπεδο της οικονομίας, ξέφυγε από τη σοσιαλμανία της εποχής Ομπάμα και τράβηξε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα; Το ΑΕΠ αναπτύσσεται με ρυθμούς που ξεπερνούν το 3%, η ανεργία μειώνεται διαρκώς και οι μετοχές στη Wall Street σημειώνουν το ένα ιστορικό ρεκόρ μετά το άλλο, με τον Dow Jones να σπάει το φράγμα των 26.000 μονάδων. Πώς; Ενέκρινε μία από τις ιστορικότερες φορολογικές μεταρρυθμίσεις, που προβλέπει τη μείωση του συντελεστή για τις επιχειρήσεις από το 35% στο 21%. Κάνει ο ίδιος deals με χώρες του εξωτερικού για να διασφαλίσει τη βιομηχανία στη χώρα του.
Ολα αυτά σε μόλις ένα έτος, ένα μεγάλο μέρος του οποίου χάθηκε στο στήσιμο. Και ακόμη δεν έχει προλάβει να ασχοληθεί με τους ανθρώπους που αποτελούν το αμερικανικό σύστημα και οι οποίοι συνεχώς του βάζουν τρικλοποδιές. Κάτι που όμως λογικά θα γίνει.
Ο Ντόναλντ Τραμπ τα έκανε αυτά μαχόμενος ταυτόχρονα ενάντια στο σύστημα της «Νέας Αριστεράς», όπως αυτό είχε διαμορφωθεί επί δεκαετίες. Υπενθυμίζουμε τι γράφαμε πριν από έναν χρόνο σχετικά: «Καθώς ο χρόνος κυλούσε, τόσο η αμερικανική κυβέρνηση όσο και οι κυβερνήσεις των κρατών της Ε.Ε. υιοθετούσαν ολοένα και περισσότερο τις θέσεις της Νέας Αριστεράς, σε έναν αγώνα να κερδίσουν μεγαλύτερο εκλογικό κοινό, με αποκορύφωμα την πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ, την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα και τις διάφορες επιλογές της κυβέρνησης της Βρετανίας σε κοινωνικά ζητήματα.
Ταυτόχρονα, αυτό που άλλοτε εμφανίστηκε ως η λύση και η διευκόλυνση των εμπορικών σχέσεων των χωρών της Ευρώπης, αντί να εξομαλύνει και να διευκολύνει τις τοπικές αγορές, τους πολίτες της και τα προϊόντα τους, μετετράπη σε έναν γιγάντιο γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος διολισθαίνει με σταθερή ταχύτητα στον υπερσυγκεντρωτισμό και σε ορισμένα ζητήματα, ακόμα και στον ολοκληρωτισμό. Δεσπόζουσα θέση στις ενέργειες που οδηγούν στην παγίωσή της ως μηχανισμού που υπερβαίνει τα έθνη-κράτη και τις εθνικές νομοθεσίες κατέχει η απόπειρα επιβολής του κοινού ευρωπαϊκού Συντάγματος, καθώς επίσης και η Συνθήκη της Λισαβόνας.
Ο ολοένα και μεγαλύτερος παρεμβατισμός της Ε.Ε. καθώς και η σταδιακή προσπάθεια για τον μετασχηματισμό των εθνών-κρατών μέσω μια κοινωνικής μηχανικής έφερε σιγά σιγά μια σειρά από αντιδράσεις. Οι πολίτες των δυτικών κρατών είδαν μέσα σε ελάχιστα χρόνια να μετασχηματίζονται τα χαρακτηριστικά των πατρίδων τους και χιλιάδες λαθραίοι μετανάστες να εισέρχονται στις πόλεις τους, αποκτώντας άμεσα οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα, τα οποία οι ίδιοι αγωνίστηκαν επί έτη να αποκτήσουν.
Είδαν σιγά σιγά τις πολιτικές, οικονομικές και μιντιακές ελίτ τους να απομακρύνονται, να τους αντιμετωπίζουν ως πληβείους που δεν κατέχουν τις γνώσεις και τις ικανότητες να αντιληφθούν τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους».
Και μαντέψτε τι! Ο Τραμπ και οι πολιτικές του ήταν η απάντηση των πολιτών σε όλα αυτά!
*Πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, [email protected]
