Η απάντηση του λαού για το όνομα των Σκοπίων Της
Ζωής Ράπτη *
Πριν καν ο πολιτικός ασχοληθεί με την τέλεση των καθηκόντων του, πρέπει να είναι σίγουρος ότι συμβαδίζει με την κοινωνία. Οτι αποτελεί τμήμα της, αποδέχεται την Ιστορία της, επιδιώκει να ξεπεράσει τις σκοτεινές πλευρές της και να αναδείξει τα ατού που διαθέτει. Κάθε πολιτικός που ενδιαφέρεται για την παραγωγή σημαντικού έργου πρέπει να είναι βέβαιος ότι θέλει και μπορεί να καθοδηγεί τους πολίτες με το προσωπικό παράδειγμά του και με τις ορθές λύσεις που προτείνει για τα συλλογικά προβλήματα και τις προκλήσεις, οι οποίες τίθενται κατά καιρούς μπροστά στο εθνικό σύνολο.
Είναι ανεπίτρεπτο, άτοπο και παράλογο να ηγείται κάποιος μιας χώρας που δεν τον εκφράζει και να ασχολείται με τα ζητήματα που δεν τον ενδιαφέρουν, εκποιώντας τα εθνικά ασημικά απλά επειδή στα δικά του μάτια δεν έχουν κάποια αξία.
Αυτό αντελήφθησαν οι Ελληνες για τη στάση της κυβέρνησης σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝ.ΕΛ., με τα μισόλογά τους, την ασάφεια της γραμμής που σκόπευαν να τηρήσουν, την έλλειψη ενημέρωσης των πολιτικών δυνάμεων για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η χώρα και -πάνω απ’ όλα- με την ελαφρότητα με την οποία αντιμετώπιζαν το ιερό -για τους πολλούς- όνομα της Μακεδονίας, εξόργισαν τους πολίτες, οι οποίοι με το πάνδημο, παθιασμένο και μεγαλειώδες συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης προειδοποίησαν την κυβέρνηση, αλλά και όλα τα κόμματα για τις «κόκκινες γραμμές» του λαού στο Μακεδονικό.
Για την Αριστερά, είτε αυτή πρόκειται για την κομμουνιστική εκδοχή της είτε για κάποιο αριστερίστικο μόρφωμα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το όνομα «Μακεδονία» ανήκει περισσότερο (ή τουλάχιστον εξίσου) στους Σλάβους. Ας μην ξεχνάμε ότι η δημιουργία ψευτομακεδονικής εθνότητας και συνείδησης ήταν ένα από τα πολλά «παίγνια» του Τίτο και του Στάλιν, το οποίο αποδέχθηκαν ως ιστορική πραγματικότητα άπασες οι ηγεσίες του ΚΚΕ και των διάφορων… απολήξεών του. Αλλωστε και πρόσφατα, το 2008, 200 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πολλά εκ των οποίων εν ενεργεία υπουργοί, υπέγραφαν κείμενα για να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αφού, κατ’ αυτά, «δεν υπάρχει κανένα εθνικό συμφέρον που να διακυβεύεται, εάν δοθεί η δυνατότητα στη γειτονική χώρα να διατηρήσει τη συνταγματική ονομασία της».
Η Ιστορία, όμως, η αληθινή, εκείνη που έχει αποτυπωθεί με άπειρα αρχαιολογικά τεκμήρια, ιστορικές μαρτυρίες και κάθε είδους μη αμφισβητήσιμα ντοκουμέντα, έχει καταγράψει τη Μακεδονία ως μια ελληνική αυτοκρατορική δύναμη που άλλαξε τον κόσμο, εξελληνίζοντας την Ανατολή και επηρεάζοντας ανεπίστροφα τη Δύση.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες που βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη δεν είναι «έξαλλοι, γραφικοί, ακροδεξιοί, αναχρονιστές», όπως τους θέλουν οι απολογητές της μνημονιακής Αριστεράς και άλλοι εκπρόσωποι του πολιτικού και του κοινωνικού περιθωρίου. Είναι Ελληνες που αξιώνουν σεβασμό – και από τους εκπροσώπους τους στο Κοινοβούλιο, αλλά και από τη διεθνή κοινότητα.
Είναι Ελληνες που αντιδρούν, γιατί δεν εμπιστεύονται αυτούς που τους κυβερνούν για να διαπραγματευτούν. Γιατί δεν δέχονται κάποιοι να παίζουν με την αξιοπρέπεια και τον πατριωτισμό τους. Γιατί δεν δέχονται να γίνονται αντικείμενο υποτίμησης για να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο ακόμα μίας διχαστικής αντιπαράθεσης, στον βαθμό που, ακόμα και σήμερα, τα Σκόπια δεν συμφωνούν να αλλάξουν το Σύνταγμά τους και να απαλείψουν τις αλυτρωτικές αναφορές σε βάρος της χώρας μας.
Ο πολιτικός κόσμος οφείλει να ακούσει τη φωνή του λαού, ο οποίος ήταν και παραμένει κυρίαρχος στον τόπο του – κάτι που μπορεί να αποδείξει ανά πάσα στιγμή.
*Γραμματέας Σχέσεων Κοινωνίας –
Κόμματος στη Νέα Δημοκρατία
