Στην Ελλάδα υπάρχει, άραγε, πολιτικός που να θέτει το συμφέρον της χώρας ως προτεραιότητα;Από τον
Δημήτρη Παπαγεωργίου*
Το βράδυ της Πέμπτης η ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού κάθισε στον πάγκο της την ώρα που παιζόταν ο «ύμνος» της Euroleague, δηλαδή της ευρωπαϊκής διοργάνωσης καλαθοσφαίρισης στην οποία συμμετέχει. Διοργάνωση στην οποία παίρνει μέρος η ομάδα αυτή γιατί της προσδίδει κύρος και χρήματα. Δύο πολύ όμορφοι και χρήσιμοι σκοποί για οποιονδήποτε άνθρωπο ή οργανισμό.
Αυτή η κίνηση της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού ήλθε μετά τον τρόπο με τον οποίο η Euroleague αποφάσισε να φερθεί έναντι του ιδιοκτήτη και προέδρου της ομάδας Δημήτρη Γιαννακόπουλου, έπειτα από μια κόντρα που αυτός είχε με κάποιους Τούρκους οπαδούς μιας άλλης ομάδας καλαθοσφαίρισης και στην οποία τους είπε δύο λόγια παραπάνω όταν αυτοί απείλησαν την οικογένειά του.
Δεν ξέρουμε εάν τελικά ο Παναθηναϊκός θα φύγει ή θα παραμείνει στη Euroleague, καθώς αυτό -σύμφωνα με τον κ. Γιαννακόπουλο- θα αποφασιστεί με δημοψήφισμα… των οπαδών του Παναθηναϊκού. Εάν φύγει, όμως, είναι πολύ πιθανόν να συμμετέχει σε κάποια άλλη διοργάνωση. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί, δεν θα είναι καταστροφικό για τη Euroleague, αλλά σίγουρα πολύ μειωτικό για το δικό της συνολικό κύρος και τη δυναμική της ως διοργάνωση.
Κάτι σαν το Brexit, δηλαδή, και την Ε.Ε. Το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβη με το ελληνικό δημοψήφισμα του 2015.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί ο Δ. Γιαννακόπουλος ακολουθεί έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ηγεσίας από ό,τι οι κυβερνήσεις της χώρας μας: Ασχολείται με αυτό που τον ενδιαφέρει, την ομάδα του. Δεν ασχολείται ούτε με το καλό της «οργάνωσης» Euroleague ούτε με τις αξίες που πρέπει να χαρακτηρίζουν τον κόσμο του μπάσκετ. Κοιτά το καλό της ομάδας του. Επενδύει, παίρνει πίσω, επανεπενδύει. Η δε συμμετοχή της ομάδας σε κάτι ευρύτερο, όπως μια ευρωπαϊκή διοργάνωση, γίνεται για να προσδώσει στην ίδια, και όχι ως αυτοσκοπός. Αρα, ηγείται με έναν συγκεκριμένο, παραδοσιακό τρόπο ηγεσίας, τον συντηρητικό. Κάτι το οποίο -σε εμένα, τουλάχιστον- έγινε φανερό αρκετό καιρό πριν, όταν όλα τα αθλητικά μίντια έπεσαν πάνω του να τον φάνε επειδή φέρθηκε με… σκληρότητα στους παίκτες του βάζοντάς τους να επιστρέψουν έπειτα από μια ατιμωτική ήττα (και πάλι στην Τουρκία η αφορμή του θέματος, δεν μπορεί, κάτι θα λέει αυτό) με λεωφορείο αντί αεροπλάνου. Σοκ για τους «προοδευτικούς». Ακου εκεί να «τιμωρήσει».
Η συντηρητική ηγεσία, όμως, παράγει αποτελέσματα. Αποτελέσματα τα οποία κάνουν την ομάδα της οποίας κάποιος ηγείται πετυχημένη. Ναι, θα περάσεις καλές και κακές φάσεις. Ομως, υπάρχει σκοπός, υπάρχει κατεύθυνση.
Στην Ελλάδα υπάρχει, άραγε, πολιτικός που να θέτει το συμφέρον της χώρας ως προτεραιότητα;
*Δημοσιογράφος
