Ο «σουλτάνος» βλέπει αρνητικές εξελίξεις στο Κουρδικό, αλλά και στην οικονομίαΑπό τον
Σάββα Καλεντερίδη*
Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στον δεύτερο λόγο που οδήγησε τον Ερντογάν στην απόφαση να εξαγγείλει τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών σχεδόν 1,5 χρόνο από την προγραμματισμένη ημερομηνία. Ο δεύτερος λόγος είναι η οικονομία, ο υψηλός πληθωρισμός και η πτώση της τουρκικής λίρας, η οποία -και την Παρασκευή που δημοσιεύθηκε το άρθρο- έχασε 0,5% της αξίας της, με τις προοπτικές να μην είναι ευοίωνες για τον Ερντογάν, ο οποίος βλέπει το ισχυρό όπλο του, που ήταν η οικονομία, να μετατρέπεται σε αχίλλειο πτέρνα εν όψει των εκλογών της 24ης Ιουνίου.
Ο πρώτος λόγος -και ο σπουδαιότερος- είναι οι εξελίξεις στο Κουρδικό, που επίσης προοιωνίζονται κακά μαντάτα για την Τουρκία του Ερντογάν, ο οποίος ξέθαψε το γενοκτονικό δόγμα «ένα έθνος, ένα κράτος, μία γλώσσα, μία θρησκεία» για να αντιμετωπίσει με «παραδοσιακό» τρόπο τη λεγόμενη «κουρδική απειλή»!
Σε τι συνίσταται αυτή; Σε εσωτερικό επίπεδο, το πρόβλημα είναι κυρίως πληθυσμιακό και σχετίζεται με τους ρυθμούς αύξησης των Κούρδων, που είναι πενταπλάσιοι σε σχέση με αυτούς των λοιπών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Σημειωτέον, οι περιοχές κοντά στα δυτικά παράλια και οι αστικοί πληθυσμοί στην Τουρκία έχουν δείκτες ανάλογους με αυτούς της Ελλάδας, που σημαίνει ότι οι Κούρδοι σε 15-20 χρόνια θα είναι πλειονότητα στην Τουρκία. Παρεπόμενα αυτού είναι η πολιτική δύναμη των Κούρδων και η στρατιωτική δύναμη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος στην Τουρκία. Αυτός είναι ο λόγος που έκανε τον Ερντογάν πριν από δύο χρόνια να απευθύνει έκκληση στις Τουρκάλες να κάνουν τρία και τέσσερα παιδιά. Του έδειξαν το διάγραμμα της αύξησης των Κούρδων και τρομοκρατήθηκε.
Ομως, παρότι το εσωτερικό πρόβλημα είναι πιο μεγάλο -εξ ου και ο νόμος περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που ισχύει εδώ και τρία χρόνια, από τότε που εκδηλώθηκε το πραξικόπημα και ανανεώνεται κάθε τρεις μήνες-, αυτό που έκανε τον Ερντογάν να φέρει τις εκλογές πιο κοντά είναι οι εξελίξεις στο Β. Ιράκ και στη Β. Συρία. Σύμφωνα με δική του δήλωση, μετά τις εκλογές θα χρειαστεί να πάρει σοβαρές αποφάσεις για το θέμα.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, και τι πρόκειται να συμβεί στο θέμα αυτό. Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι κατασκευάζουν στην Ερμπίλ, την πρωτεύουσα της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν, όπως ονομάζεται επίσημα το αυτόνομο κουρδικό κράτος που λειτουργεί στο Β. Ιράκ, το μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα που θα στεγάσει προξενείο των ΗΠΑ στον κόσμο. Επειδή όλα αυτά τα ζητήματα έχουν τον συμβολισμό τους, αντιλαμβάνεται καθείς ότι η κατασκευή ενός τέτοιου κτιρίου για διπλωματική Αρχή δείχνει και την πολιτική βαρύτητα που δίνει η Ουάσινγκτον στο θέμα.
Οσον αφορά τη Β. Συρία, εκεί οι ΗΠΑ, παρότι ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν, συνεχίζουν να εξοπλίζουν, να εκπαιδεύουν, να χρηματοδοτούν και να συνεργάζονται με τις πολιτικές και στρατιωτικές οργανώσεις των Κούρδων, τις οποίες η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατικές.
Και μάλιστα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν την πολιτική τους αυτή, τη στιγμή που η Τουρκία κάνει πράξη την εκβιαστική απειλή της προς το ΝΑΤΟ και την Ουάσινγκτον, ότι δηλαδή θα προσανατολιστεί γεωπολιτικά προς τη Ρωσία και θα εντείνει τη συνεργασία της με το Ιράν.
Και όχι μόνο συνεχίζουν την πολιτική τους, αλλά βάζουν στο παιχνίδι και τη Γαλλία, η οποία -σημειωτέον- είναι η χώρα που ίδρυσε το κράτος το οποίο λέγεται Συρία, ως προτεκτοράτο, το 1920.
Να σημειωθεί, δε, ότι ΗΠΑ και Γαλλία έχουν κοινή παρουσία και στην κυπριακή ΑΟΖ, με ενεργειακούς γίγαντες, αλλά και στα οικόπεδα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης!
Εδώ, λοιπόν, διαγράφεται ένας νέος χάρτης επιρροών και ισορροπιών, και η Τουρκία φαίνεται ότι προς το παρόν επέλεξε, όπως στον Α’ Π.Π., να πάει με τους αντιπάλους των λεγόμενων «ναυτικών δυνάμεων».
Και λέμε «προς το παρόν», γιατί μάλλον τις τελικές αποφάσεις θα τις λάβει μετά τις εκλογές. Εως τότε θα μετρά τα «συν» και τα «πλην» της πολιτικής του και, κυρίως, θα μετρά τις ψήφους που θα πάρει από τους Κούρδους, τους οποίους δυσαρέστησε με τη στάση που τήρησε στο δημοψήφισμα της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν και με την εισβολή στην Αφρίν, αλλά θα μετρά επίσης και τις απώλειες στη λίρα και την οικονομία γενικώς, που οφείλονται σε κάποιον βαθμό στη σύγκρουσή του με τη Δύση.
Οντως, οι εκλογές στην Τουρκία αυτή τη φορά έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, εκτός των άλλων, και για την Κύπρο και για την Ελλάδα.
Σ το άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στον δεύτερο λόγο που οδήγησε τον Ερντογάν στην απόφαση να εξαγγείλει τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών σχεδόν 1,5 χρόνο από την προγραμματισμένη ημερομηνία. Ο δεύτερος λόγος είναι η οικονομία, ο υψηλός πληθωρισμός και η πτώση της τουρκικής λίρας, η οποία -και την Παρασκευή που δημοσιεύθηκε το άρθρο- έχασε 0,5% της αξίας της, με τις προοπτικές να μην είναι ευοίωνες για τον Ερντογάν, ο οποίος βλέπει το ισχυρό όπλο του, που ήταν η οικονομία, να μετατρέπεται σε αχίλλειο πτέρνα εν όψει των εκλογών της 24ης Ιουνίου.Ο πρώτος λόγος -και ο σπουδαιότερος- είναι οι εξελίξεις στο Κουρδικό, που επίσης προοιωνίζονται κακά μαντάτα για την Τουρκία του Ερντογάν, ο οποίος ξέθαψε το γενοκτονικό δόγμα «ένα έθνος, ένα κράτος, μία γλώσσα, μία θρησκεία» για να αντιμετωπίσει με «παραδοσιακό» τρόπο τη λεγόμενη «κουρδική απειλή»!Σε τι συνίσταται αυτή; Σε εσωτερικό επίπεδο, το πρόβλημα είναι κυρίως πληθυσμιακό και σχετίζεται με τους ρυθμούς αύξησης των Κούρδων, που είναι πενταπλάσιοι σε σχέση με αυτούς των λοιπών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Σημειωτέον, οι περιοχές κοντά στα δυτικά παράλια και οι αστικοί πληθυσμοί στην Τουρκία έχουν δείκτες ανάλογους με αυτούς της Ελλάδας, που σημαίνει ότι οι Κούρδοι σε 15-20 χρόνια θα είναι πλειονότητα στην Τουρκία. Παρεπόμενα αυτού είναι η πολιτική δύναμη των Κούρδων και η στρατιωτική δύναμη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος στην Τουρκία. Αυτός είναι ο λόγος που έκανε τον Ερντογάν πριν από δύο χρόνια να απευθύνει έκκληση στις Τουρκάλες να κάνουν τρία και τέσσερα παιδιά. Του έδειξαν το διάγραμμα της αύξησης των Κούρδων και τρομοκρατήθηκε.Ομως, παρότι το εσωτερικό πρόβλημα είναι πιο μεγάλο -εξ ου και ο νόμος περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που ισχύει εδώ και τρία χρόνια, από τότε που εκδηλώθηκε το πραξικόπημα και ανανεώνεται κάθε τρεις μήνες-, αυτό που έκανε τον Ερντογάν να φέρει τις εκλογές πιο κοντά είναι οι εξελίξεις στο Β. Ιράκ και στη Β. Συρία. Σύμφωνα με δική του δήλωση, μετά τις εκλογές θα χρειαστεί να πάρει σοβαρές αποφάσεις για το θέμα.Τι συμβαίνει, λοιπόν, και τι πρόκειται να συμβεί στο θέμα αυτό. Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι κατασκευάζουν στην Ερμπίλ, την πρωτεύουσα της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν, όπως ονομάζεται επίσημα το αυτόνομο κουρδικό κράτος που λειτουργεί στο Β. Ιράκ, το μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα που θα στεγάσει προξενείο των ΗΠΑ στον κόσμο. Επειδή όλα αυτά τα ζητήματα έχουν τον συμβολισμό τους, αντιλαμβάνεται καθείς ότι η κατασκευή ενός τέτοιου κτιρίου για διπλωματική Αρχή δείχνει και την πολιτική βαρύτητα που δίνει η Ουάσινγκτον στο θέμα.Οσον αφορά τη Β. Συρία, εκεί οι ΗΠΑ, παρότι ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν, συνεχίζουν να εξοπλίζουν, να εκπαιδεύουν, να χρηματοδοτούν και να συνεργάζονται με τις πολιτικές και στρατιωτικές οργανώσεις των Κούρδων, τις οποίες η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατικές.Και μάλιστα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν την πολιτική τους αυτή, τη στιγμή που η Τουρκία κάνει πράξη την εκβιαστική απειλή της προς το ΝΑΤΟ και την Ουάσινγκτον, ότι δηλαδή θα προσανατολιστεί γεωπολιτικά προς τη Ρωσία και θα εντείνει τη συνεργασία της με το Ιράν.Και όχι μόνο συνεχίζουν την πολιτική τους, αλλά βάζουν στο παιχνίδι και τη Γαλλία, η οποία -σημειωτέον- είναι η χώρα που ίδρυσε το κράτος το οποίο λέγεται Συρία, ως προτεκτοράτο, το 1920.Να σημειωθεί, δε, ότι ΗΠΑ και Γαλλία έχουν κοινή παρουσία και στην κυπριακή ΑΟΖ, με ενεργειακούς γίγαντες, αλλά και στα οικόπεδα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης!Εδώ, λοιπόν, διαγράφεται ένας νέος χάρτης επιρροών και ισορροπιών, και η Τουρκία φαίνεται ότι προς το παρόν επέλεξε, όπως στον Α’ Π.Π., να πάει με τους αντιπάλους των λεγόμενων «ναυτικών δυνάμεων».Και λέμε «προς το παρόν», γιατί μάλλον τις τελικές αποφάσεις θα τις λάβει μετά τις εκλογές. Εως τότε θα μετρά τα «συν» και τα «πλην» της πολιτικής του και, κυρίως, θα μετρά τις ψήφους που θα πάρει από τους Κούρδους, τους οποίους δυσαρέστησε με τη στάση που τήρησε στο δημοψήφισμα της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν και με την εισβολή στην Αφρίν, αλλά θα μετρά επίσης και τις απώλειες στη λίρα και την οικονομία γενικώς, που οφείλονται σε κάποιον βαθμό στη σύγκρουσή του με τη Δύση.Οντως, οι εκλογές στην Τουρκία αυτή τη φορά έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, εκτός των άλλων, και για την Κύπρο και για την Ελλάδα.
