Το μήνυμα για τον Ελληνισμό από τη Γενοκτονία των ΠοντίωνΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Σήμερα είναι η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο. Η μέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα το 1919 για να αρχίσει το σχέδιο αφανισμού των Ελλήνων.
Μια Γενοκτονία την οποία, δυστυχώς, Eλληνες πολιτικοί προσπαθούν να αμφισβητήσουν για λόγους που μόνον οι ίδιοι καταλαβαίνουν… αν καταλαβαίνουν.
Η Γενοκτονία των Ποντίων έγινε στην ίδια ιστορική περίοδο με τις Γενοκτονίες εις βάρος και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ως επακόλουθο της ρητής απόφασης των Νεοτούρκων για επίλυση του εθνικού προβλήματος «καθαρότητας» των οθωμανικών εδαφών, μέσω του φυσικού αφανισμού των ντόπιων εθνοτήτων.
Το 1865 οι Eλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ού αιώνα άγγιζαν τους 700.000. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στους 350.000. Οσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη νότια Ρωσία, ενώ γύρω στους 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα.Σύμφωνα με την αναφορά του Γάλλου συνταγματάρχη Μουζέν, ο οποίος παρακολουθούσε τις εργασίες της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, σε επιστολή του προς το γαλλικό γενικό επιτελείο στρατού, στις 13 Αυγούστου 1923, ο Κεμάλ Ατατούρκ ενημέρωσε περιχαρής την Τουρκική Εθνοσυνέλευση λέγοντας: «Επιτέλους, ξεριζώσαμε τους Ελληνες από τον Πόντο».
Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη βόρεια Ελλάδα. Ταυτόχρονα μπόλιασαν τον τοπικό πληθυσμό με τον πολιτισμό και το πνεύμα που έφεραν στις αποσκευές τους, με τον χορό και τη μουσική να καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος σε αυτό που λέμε ποντιακός πολιτισμός.
Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις δύσκολες καταστάσεις επιβίωσης που τους περίμεναν στην πατρίδα Ελλάδα. Αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τους υποδέχθηκαν οι γηγενείς Eλληνες.
Τα κύματα προσφύγων όμως θα συνεχιστούν και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Προσφυγικά κύματα θα προκληθούν και εξαιτίας των ενδοσοβιετικών συνθηκών και προβλημάτων που δημιούργησε η πολιτική του Στάλιν.
Νέοι πρόσφυγες, Πόντιοι από τη Σοβιετική Ενωση, θα φτάσουν στην Ελλάδα το 1939 ως απόρροια των σταλινικών διώξεων κατά μειονοτικών ομάδων. Το τελευταίο κύμα ομογενών προσφύγων αλλά και μεταναστών θα καταφτάσει στη δεκαετία του ‘90 με τη σοβιετική κατάρρευση.
Σήμερα στην Ελλάδα και τη διασπορά οι Πόντιοι είναι περίπου 1.500.000, που συνεισέφεραν και συνεχίζουν να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη του ελλαδικού χώρου και των τόπων όπου ζουν.
Oμως οι επιδιώξεις των Τούρκων παραμένουν διαχρονικά αμετάβλητες. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του τουρκικού λαού διαπνέεται από τα νεοοθωμανικά οράματα του προέδρου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Με σύνεση και εθνική ενότητα, επαγρύπνηση και αποφασιστικότητα, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τη διαρκώς αυξανόμενη τουρκική αλαζονεία και επιθετικότητα.
