Ο παραγόμενος πλούτος δεν πρέπει να διαφεύγει στο εξωτερικό, αλλά να επανεπενδύεται στη χώρα
Από τον
Θύμιο Λυμπερόπουλο*
Κάθε φορά που η χώρα μας είναι στη δυσάρεστη θέση να αξιολογείται για τις επιδόσεις της σε θέματα εθνικής οικονομίας, το μυαλό γυρίζει στο 2010 και στην αφετηρία του μνημονιακού διασυρμού της. Είναι περιττό να υπενθυμίζουμε κάθε φορά τον ρόλο και τα έργα των προσώπων που ευθύνονται για ένα από τα μελανότερα σημεία της Ιστορίας αυτής της χώρας.
Κυκλοφορούν ανάμεσά μας και εξακολουθούν να εξαπατούν τον ελληνικό λαό με ψέματα και μυθοπλασίες (όπως η αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για να απενεχοποιήσουν τη συμμετοχή και τη δράση τους. Επί πέντε χρόνια η ελληνική κοινωνία παρακολούθησε εμβρόντητη μια προγραμματισμένη διαδικασία φτωχοποίησής της, την οποία τα συστημικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούσαν μονόδρομο επιστροφής της χώρας στις αγορές και στην ανάπτυξη. Φάγαμε τόσο σανό και υποστήκαμε τόση πλύση εγκεφάλου, ώστε κάποιοι από εμάς θεωρήσαμε τους εαυτούς μας συνένοχους σ’ αυτό που η διεθνής κοινότητα αποκάλεσε «ελληνική τραγωδία».
Οσα διαδραματίστηκαν στην εφιαλτική πενταετία του 2010-2015 θα αποτελέσουν σίγουρα αντικείμενο μελέτης για τους ιστορικούς του μέλλοντος. Οι ευθύνες, απαλλαγμένες από τον θόρυβο, τον πανικό και τις δικαιολογίες του αληθινού χρόνου, θα αποδοθούν στον καθένα ξεχωριστά. Κανείς δεν έχει ξεφύγει από την αλήθεια. Και κανείς δεν μπορεί να ευελπιστεί ότι θα της ξεφεύγει εσαεί.
Αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να περιμένει ο Ελληνας πολίτης για όσους ασέλγησαν στην ψυχή του. Για όσους, χωρίς αιδώ, υποθήκευσαν το μέλλον του, του έκλεψαν με τη μορφή μνημονιακών νόμων τη δουλειά του, το σπίτι του, τις οικονομίες του.
Το αλισβερίσι μεταξύ πολιτικής και επιχειρηματικής κοινότητας, οριοθετημένο και προβλεπόμενο από τους κανόνες του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης, οδήγησε σε λουκέτο περισσότερες από 500.000 μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι λίστες του ταμείου ανεργίας γέμισαν με καινούργια ονόματα, αλλά κανείς δεν πλήρωσε γι’ αυτό το έγκλημα. Προφανώς όλες οι λίστες περνάνε απαρατήρητες, όπως αυτή της… Λαγκάρντ.
Οι υπηρεσίες και τα προϊόντα που παρήγαγαν αυτές οι μικρές επιχειρήσεις αντικαταστάθηκαν σε χρόνο ρεκόρ από την πραμάτεια των πολυεθνικών, που σαν ύαινες «μυρίστηκαν αίμα» και έτρεξαν (ή προσκλήθηκαν) για να επωφεληθούν. Η καθιέρωση των πολυεθνικών, ως βασικός πυλώνας στήριξης και αναγέννησης της εθνικής μας οικονομίας, συνιστά για μένα εθνική προδοσία. Ξεφεύγει από τα όρια της πολιτικής ιδεολογίας ή των λανθασμένων επιλογών. Δεν χρειάζεται πολιτική πείρα ή επάρκεια οικονομικών σπουδών για να κατανοήσει κάποιος ότι ο παραγόμενος πλούτος μιας χώρας δεν πρέπει να διαφεύγει (και μάλιστα με διευκολύνσεις από τις κυβερνήσεις) στο εξωτερικό, αλλά να επανεπενδύεται στη χώρα, ειδικά σε μια περίοδο που όχι απλώς χρειάζεται, αλλά δεν γίνεται να επιβιώσει διαφορετικά.
Σε όλη την αρθρογραφία μου εξήρα τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό ανεξάρτητα από τον πολιτικό φορέα που τον εφήρμοσε έστω αποσπασματικά και όχι εξ ολοκλήρου. Ζητούμενο για μένα ήταν, είναι και θα είναι η δικαιοσύνη στην οικονομία και η δικαίωση της εργασίας. Κι αυτά τα δύο δεν μπορούν να αναπτυχθούν και να εδραιωθούν σε ένα περιβάλλον όπου η μπόχα του οικονομικού φασισμού διαπερνά σαν σφαίρα κάθε υγιές επαγγελματικό κύτταρο. Δεν έχει σημασία αν είσαι υδραυλικός, ταξιτζής, γιατρός ή δικηγόρος. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός δεν κάνει εξαιρέσεις. Δεν αφήνει χώρο για ατομική πρωτοβουλία. Θα σε βρει, θα σε συρρικνώσει και στο τέλος θα σε σκοτώσει.
ΥΓ.: Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ταξί και τις διαμεσολαβητικές εφαρμογές, κάποιοι ενοχλήθηκαν από τη διαφαινόμενη δικαιοσύνη στις επιβατικές μεταφορές. Δεν δίστασαν δε να χρησιμοποιήσουν όλες τις επιρροές τους, προκειμένου να πετύχουν μέσω της τρόικας και των διαδικασιών αξιολόγησης την ανατροπή ή την αποξήλωση σημαντικών διατάξεων του πρόσφατου νόμου.
Από την κυβέρνηση περιμένουμε το αυτονόητο. Να μην ενδώσει σε εκβιασμούς και να μην ακυρώσει το έργο που με τόσο κόπο -και παρά τα εμπόδια που επί τρία χρόνια τής έθεταν- νομοθέτησε.
Ενημερώνω τους γνωστούς άγνωστους νταβατζήδες των επιβατικών μεταφορών ότι οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αφορούν και τη χώρα μας και θα τηρηθούν. Μην παίζετε άλλο με τη ζωή μας. Σταματήστε την προσπάθεια νομιμοποίησης της υποκλοπής έργου και το ανήθικο χρηματοοικονομικό παιχνίδι αφαίμαξης του μόχθου των Ελλήνων μέσω της φοροαποφυγής.
Οι υπηρεσίες που παρέχετε στην Ελλάδα θα φορολογούνται στην Ελλάδα. Δεν θα καταφέρετε το αντίθετο. Κι αν το καταφέρετε, δεν θα μπορέσετε να το υλοποιήσετε. Ενας ολόκληρος κλάδος σάς το υπόσχεται…
*Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί
