Ο Τραμπ επέτρεψε σε βαριά ασθενείς τη χρήση πειραματικών φαρμάκων με δική τους ευθύνηΑπό τον
δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*
Μ ια είδηση που πέρασε στα πολύ «ψιλά» την προηγούμενη εβδομάδα από τα ελληνικά ΜΜΕ, αλλά εμένα με άγγιξε ιδιαίτερα τόσο ως άνθρωπο όσο και ως ελεύθερο άτομο, ήταν η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να επιτρέψει τη δοκιμή πειραματικών φαρμάκων από ασθενείς που βρίσκονται σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Συγκεκριμένα, ο κ. Τραμπ, με την υπογραφή του νόμου για το «Δικαίωμα στη Δοκιμή» (right-to-try) στις 30 Μαΐου, παρέκαμψε ένα ιδιαίτερα γραφειοκρατικό και αρτηριοσκληρωτικό σύστημα του αμερικανικού κυβερνητικού μηχανισμού για τον έλεγχο των φαρμάκων (FDA – ο αντίστοιχος αμερικανικός Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων) και επέτρεψε στους ασθενείς που πάσχουν από πολύ βαριές και θανατηφόρες ασθένειες -οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς με φάρμακα της αγοράς- να μπορούν να δοκιμάσουν με δική τους ευθύνη πειραματικά φάρμακα.
Για ποιον λόγο δεν επιτρεπόταν το προφανές μέχρι τώρα; Γιατί ο FDA έχει πολύ συγκεκριμένες διαδικασίες για την εμπορική χρήση ενός φαρμάκου και μπορεί να περάσουν από πέντε έως 10 χρόνια από τη στιγμή της αίτησης για πειραματικές δοκιμές ενός νέου φαρμάκου σε ανθρώπους μέχρι την κυκλοφορία του. Η κυβέρνηση των εθνοκαπιταλιστών δεξιών Ρεπουμπλικάνων του κ. Τραμπ, για ακόμα μια φορά, δίνει μαθήματα ελευθερίας και ανθρωπιάς. Μετά την υπόσχεση Τραμπ να μειώσει τους κανονισμούς του αμερικανικού κεντρικού κράτους από 185.000 σελίδες σε 20.000 σελίδες (κατά 89%!) στοχεύει στη μοναδική οδό προς την ελευθερία: την απορρύθμιση (deregulation).
Σ ε μια εποχή όπου η Ε.Ε. και ο γραφειοκρατικός πυρήνας της στις Βρυξέλλες ασχολούνται καθημερινά με το πώς θα ρυθμίζουν την κυρτότητα των αγγουριών (ναι, το έχουν κάνει και αυτό!), με το αν θα χρησιμοποιούμε πλαστικά καλαμάκια, αν οι ηλεκτρικές σκούπες μας παραείναι ηλεκτρικά ισχυρές και αν παρακάνουμε χρήση πλαστικής σακούλας, ενώ σε οικονομικό επίπεδο πλέον έχουν καταστήσει όλους τους υπαλλήλους των χρηματοπιστωτικών ιδιωτικών ιδρυμάτων δημόσιους λειτουργούς, που ψάχνουν νυχθημερόν για φορολογικές παραβάσεις των Ευρωπαίων πολιτών, την ίδια λοιπόν χρονική περίοδο η αμερικανική κυβέρνηση κάνει ουσιαστικά βήματα προς την ελευθερία σε οικονομικό και ατομικό επίπεδο, μειώνοντας δραστικά κάθε γελοίο και γραφειοκρατικό κανονισμό.
Το δικαίωμα στη ζωή ανήκει σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε ασθενή, και το ρίσκο που μπορεί να πάρει καθένας μας αποτελεί ατομική ευθύνη. Κανένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει αν θα ζήσουμε ή όχι, απαγορεύοντάς μας να λάβουμε κάποιο φάρμακο. Συγχαρητήρια και πάλι στον ανθρωπιστή Ντόναλντ Τραμπ.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
