Οι «νάρκες» αλυτρωτισμού που κρύβει η γεωγραφίαΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Η κυβέρνηση καθυστέρησε εσκεμμένα επί μιάμιση μέρα την παράδοση του κειμένου της συμφωνίας με τα Σκόπια για να κάνει επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης και να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη. Αν είναι ακριβείς οι πληροφορίες μας, μάλιστα, ο πρωθυπουργός δεν ενεχείρισε το κείμενο της συμφωνίας ούτε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατά την προχθεσινή τους συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο – αντιθέτως ο ομόλογός του κ. Ζάεφ την επέδωσε μετά πάσης επισημότητας στον Σκοπιανό πρόεδρο Ιβανόφ.
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση κάτι φοβάται. Κάτι φοβόταν -ακριβέστερα- μέχρι χθες το απόγευμα, οπότε και αναγκάστηκε να ενημερώσει τα κόμματα. Και έτσι πάντως, με κείμενο ή χωρίς, εμείς είμαστε σε θέση να διακρίνουμε το τεράστιο λάθος που έχει διαπράξει η κυβέρνηση Τσίπρα στο θέμα της ονομασίας.
Διπλό λάθος. Λάθος διότι, πρώτον, σύμφωνα με ομολογία του ιδίου του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά η Ελλάς άφησε ελεύθερο τον Ζόραν Ζάεφ να επιλέξει το όνομα της αρεσκείας του. Μα προς τι η διαπραγμάτευση για το όνομα αν οι Σκοπιανοί διάλεξαν και εμείς επικυρώσαμε ως ουρά τους; Είναι όμως μεγάλο λάθος λόγω του είδους του γεωγραφικού προσδιορισμού που επέλεξε ο πονηρός κ. Ζάεφ. Το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» κρύβει τον αλυτρωτισμό που κρύβει κάθε όνομα αυτής της μορφής. «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου» ονομάζουν οι Τούρκοι τα Κατεχόμενα – υποτίθεται ότι η Νότια Κύπρος είναι αλύτρωτος. «Δυτική Θράκη» ονομάζουν οι Τούρκοι την ελληνικότατη αυτή περιοχή της επικράτειάς μας γιατί τη θεωρούν κατεχόμενη (!) και θέλουν να την αντιδιαστείλουν από την ελεύθερη -στα δικά τους μυαλά- Ανατολική Θράκη.
«Βόρειο Ηπειρο» ονομάζουμε εμείς τη γεωγραφική συνέχεια της ελληνικής Ηπείρου και -ω, τι ειρωνεία- η Ελλάς θα δεσμευτεί σε λίγες μέρες στη συμφωνία που θα συνάψει με τους Αλβανούς ότι θα πάψει στο μέλλον να αποκαλεί έτσι αυτή την περιοχή, διότι κατά τον Ράμα κρύβει… αλυτρωτισμό.
Και αν τυχόν φύγουμε από την περιοχή μας και κοιτάξουμε τον παγκόσμιο χάρτη είτε προς τη Δύση είτε προς την Ανατολή, θα ανακαλύψουμε στην Ευρώπη τη Βόρεια και τη Νότια Ιρλανδία. Στην Απω Ανατολή θα ανακαλύψουμε τη Βόρεια και τη Νότια Κορέα. Και ως το 1990 -να μην ξεχνιόμαστε- την Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία.
Τι προκύπτει από τα παραδείγματα αυτά; Οτι παντού η γεωγραφία χρησιμοποιείται για να δείξει ότι ένα έθνος κατοικεί χωρισμένο σε δύο κράτη. Στο ελεύθερο και στο αλύτρωτο. Οταν λοιπόν ο Ζάεφ διαλέγει ελεύθερα, χωρίς ελληνική αντίρρηση, το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» και κερδίζει αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και μακεδονικής γλώσσας, στην πραγματικότητα κερδίζει όνομα με αλυτρωτικό χαρακτήρα! Στη «Βόρεια Μακεδονία» ζουν οι «ελεύθεροι Μακεδόνες» και στη Νότια Μακεδονία οι «υπόδουλοι Μακεδόνες». Ως… πλειοψηφία, όχι ως μειοψηφία, άρα ως μειονότητα.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό που εμποδίζει την κυβέρνηση να καταλάβει τι εθνικό έγκλημα διαπράττει. Στην πραγματικότητα -το πιθανότερο- γνωρίζει αλλά αδιαφορεί για τη ζημιά. Και ξέρετε γιατί; Διότι ενδιαφέρεται για τη συμπάθεια των συμμάχων, όχι για τη συμπάθεια του ελληνικού λαού. Και οι σύμμαχοι θεωρούν τη συμφωνία και την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ βασικά αντιρωσική κίνηση. Οταν μελλοντικά τα Σκόπια θα αξιοποιήσουν το αλυτρωτικό όνομα που τους χαρίζουμε για να θέτουν νέα ζητήματα, ο κ. Τσίπρας θα είναι απλά ένας συνταξιούχος της πολιτικής. Ποσώς θα τον ενδιαφέρουν οι συνέπειες της πολιτικής του. Δυστυχώς.
