Το ψυχολογικό παιχνίδι με στόχο την κάμψη των συνειδήσεωνΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Η «δημοκρατία» και η «Εστία» δεν ακολούθησαν το ρεύμα των τηλεοπτικών σταθμών χθες και δεν έκαναν πρώτο θέμα τους τις εκλογές στην Τουρκία. Το κάναμε γιατί δεν θεωρούμε την πατρίδα μας επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να καθίσουμε να αναλύουμε με τις ώρες και με τις λέξεις πώς ψήφισε ο τελευταίος «μεμέτης» κάπου στα βάθη της Ανατολίας.
Η σκέψη που κάναμε προχθές το απόγευμα ήταν εξαιρετικά απλή: Πότε οι εκλογές στην Ελλάδα έγιναν πρώτο θέμα στον τουρκικό Τύπο για να κάνουμε εμείς κάτι αντίστοιχο; Η σκέψη μου αυτή εδραιώθηκε κατά τη διάρκεια της συμμετοχής μου στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη «Καλημέρα, Ελλάδα» στον ΑNT1. Οι πολίτες διαμαρτύρονταν με τα μηνύματά τους και ο Γιώργος το αποκάλυψε: «Ελεος πλέον με την τουρκολαγνία».
Στο μέτρο που η επανεκλογή Ερντογάν επηρεάζει τα ελληνικά θέματα (Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, ΑΟΖ, Ελληνες στρατιωτικοί), σαφώς και μας ενδιαφέρουν οι προεκτάσεις της νίκης αυτού του ανθεκτικού λαϊκού ηγέτη. Καμία αντίρρηση. Στο μέτρο που υιοθετείται ένα νέο προεδρικό μοντέλο, συνδυασμός του γαλλικού με το ρωσικό και με την έγκριση του τουρκικού λαού δις, προφανώς επίσης μας ενδιαφέρει το θέμα.
Οταν όμως διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν δίαυλοι στην Ελλάδα όπου, είτε έχει εκλογές η Τουρκία είτε δεν έχει, ο «σουλτάνος» είναι υποχρεωτικά πρώτη και δεύτερη είδηση κάθε μέρα για να εμπεδώνεται στους Ελληνες ποιος είναι ο «ισχυρός» στην περιοχή, τότε μιλάμε για εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Στην πραγματικότητα, η γείτων εφαρμόζει συστηματικά, πλην αθόρυβα, την πολιτική τής ήπιας ισχύος (soft power). Κατά βάση παίζει ένα έξυπνο ψυχολογικό παιχνίδι, που έχει στόχο την κάμψη των συνειδήσεων και την πτώση του ηθικού. Τα δεδομένα ασφαλώς και τα γνωρίζουμε – και τα οικονομικά και τα στρατιωτικά και τα δημογραφικά. Μελέτη που συνέγραψε η γνωστή καθηγήτρια Εμκε Πουλοπούλου -κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βογιατζής- δείχνει ότι το 2070 εμείς θα είμαστε 7.000.000 και αυτοί 130.000.000.
Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος για να επιτρέψουμε στην τουρκική προπαγάνδα να παίζει ανενόχλητη παιχνίδια στο εσωτερικό της χώρας. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν η Ελλάδα και ο λαός της έχουν προκαλέσει την προσοχή και τον θαυμασμό του ίδιου του Ερντογάν, ο οποίος ήταν βέβαιος για την άτακτη χρεοκοπία μας μετά το δημοψήφισμα.
Από τις αντιδράσεις που υπήρξαν στην υπερπροβολή των λεπτομερειών των τουρκικών εκλογών υπέρ του Ερντογάν (από τμήμα των ΜΜΕ) φάνηκε ότι ίσως υπάρχει κάποιο σχέδιο.
Οι Τούρκοι το ξέρουν καλά από τη συνύπαρξη και την Ιστορία μας: Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Από τις Κερκόπορτες που εμείς τους ανοίγουμε. Εξ ου και ο διαρκής ψυχολογικός πόλεμος, τον οποίο δεχθήκαμε ως έθνος καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας τους, είτε με την τέλεση μουσουλμανικής προσευχής στην Αγία Σοφία είτε με το σποτάκι της Αλωσης της Κωνσταντινούπολης ή με τις απειλές ότι «θα σας πετάξουμε πάλι στη θάλασσα, όπως κάναμε με τους προγόνους σας» (Μπαχτσελί). Αν ακολουθήσουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης, κάποτε θα παραδοθούμε με τη σκέψη. Μόνοι. Δεν πρέπει.
