Η νέα τάση, να εντυπώνεται το 1821 ως κουτσομπολιό και όχι ως ΕθνεγερσίαΑπό τη
Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*
Εχει γίνει πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια να εξευτελίζεται η Ελληνική Επανάσταση και να αποδομούνται τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου. Ετσι, τις ημέρες του εορτασμού του έθνους βρίσκονται διάφοροι, οι οποίοι θα πουν το μακρύ τους και το κοντό τους με ύφος χιλίων καρδιναλίων για τους ήρωες του ‘21 και τα γεγονότα, τα οποία έχουν ονομάσει «μύθους», γιατί βολεύουν το ανθελληνικό τους αφήγημα. Για ακόμα μία φορά, λοιπόν, ορισμένοι -πανεπιστημιακοί και μη- θεώρησαν σκόπιμο να μας πληροφορήσουν για τις σεξουαλικές σχέσεις των ηρώων και για το physique τους, λες και μας ενδιέφερε, καθώς και για τους «μύθους» που κυκλοφορούν. Κάθε ανθέλληνας προσθέτει κάθε χρόνο έναν καινούργιο μύθο, με αποτέλεσμα εντός ολίγου η Ελληνική Επανάσταση του 1821 να μην ανήκει στην Ιστορία, αλλά στη μυθολογία.
Είναι δε τέτοιος ο ζήλος τους να αμαυρώσουν το σημαντικό αυτό γεγονός της Ιστορίας μας, που σε λίγο θα μας πουν ότι η ίδια η Επανάσταση ήταν ένας μύθος, ότι δεν έγινε ποτέ, ότι την έκαναν τελικά εξωγήινοι, ότι οι ήρωες του ‘21 ήταν «κοινωνικές κατασκευές», όπως το φύλο, και ότι οι Ελληνες ήταν τόσο αγαπημένοι με τους Τούρκους, που έκλαιγαν γοερά όταν πήραν πόδι οι Οθωμανοί.
Μάθαμε επίσης για τις επιρροές της -εντελώς άσχετης με τα γεγονότα- Γαλλικής Επανάστασης, λες και ο αγράμματος Ελληνας επαναστάτης του ‘21 ομιλούσε απταίστως τη γαλλική, διάβαζε Βολταίρο και άρπαξε το τουφέκι, διότι έπαθε έναν ξαφνικό Διαφωτισμό.
Αυτό μαθαίνουν στα σχολεία, διότι το αφήγημα είναι ότι την Εθνεγερσία αυτή την εντάσσουμε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επαναστατικών κινημάτων στην Ευρώπη, άσχετα αν αυτά δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους, ούτε ως προς τον χρόνο ούτε ως προς τα αίτια.
Ετσι, την Ελληνική Επανάσταση την επηρέασε η Γαλλική – αδιάφορο αν αυτή είχε γίνει δεκαετίες πριν, εντελώς αδιάφορο αν η δική μας περίπτωση αφορούσε ένα έθνος ενάντια σε έναν κατακτητή και ακόμη πιο αδιάφορο το ότι είχαν προηγηθεί και άλλες εξεγέρσεις των Ελλήνων κατά των Οθωμανών, πολύ πριν από τη Γαλλική Επανάσταση.
Ταιριάζει στο αριστερό αφήγημα να τη βλέπουμε ως ταξική, ως επανάσταση των φτωχών και όχι ως επανάσταση ενός έθνους. Η νέα τάση, επίσης, λέει να μην ασχολούμαστε με τα γεγονότα του ‘21 -λες και ασχολούμαστε-, αλλά να μάθουμε τι έτρωγαν τότε, τι φορούσαν, τι σχέσεις είχαν και ό,τι άλλο αποπροσανατολιστικό μπορείτε να σκεφτείτε, ώστε αυτό το γεγονός να μας εντυπώνεται ως κουτσομπολιό και όχι ως Εθνεγερσία.
Μήπως τελικά ήρθε η ώρα όλοι αυτοί οι παραμυθάδες να μάθουν Ιστορία;
*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
