Πολίτες αλλά και υποψήφιοι δημοτικοί άρχοντες πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στο θέμα της εγκληματικότηταςAπό τον
Γιάννη Κουριαννίδη*
Είθισται σε προεκλογικές δημοσκοπήσεις μεταξύ των ερωτημάτων που τίθενται στους πολίτες να περιλαμβάνεται και αυτό της ιεράρχησης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Eτσι, οι πολίτες που ρωτήθηκαν στις μεγάλες πόλεις της πατρίδας μας, από διάφορες δημοσκοπικές εταιρίες, για τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και πού θα επιθυμούσαν να δοθεί προτεραιότητά στην επίλυσή τους από τις νέες δημοτικές Αρχές, ανέφεραν ως τέτοια την καθαριότητα, το συγκοινωνιακό, τη στάθμευση κ.λπ. Αποτύπωσαν δηλαδή θέματα που αφορούν την καθημερινότητά τους. Και είναι λογικό αυτό, αφού το θέαμα των ανοικτών κάδων που αποτελούν μικρές υγειονομικές βόμβες, η έλλειψη θέσεων στάθμευσης και η αναρχία και η ανομία στην κυκλοφορία μέσα στις πόλεις αποτελούν προβλήματα που ταλαιπωρούν διαρκώς τους πολίτες, δυσκολεύοντας και υποβαθμίζοντας την ποιότητα της ζωής τους.
Προφανώς και κάποιος που διεκδικεί την ψήφο των πολιτών έχει ως αυτονόητη υποχρέωση να ακούσει τη γνώμη τους και να ιεραρχήσει ανάλογα τις προτεραιότητές τους. Oλα αυτά, όμως, αποτελούν πτυχές της καθημερινότητάς μας που επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή μας, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν την απειλούν καθοριστικά. Αντιθέτως, υπάρχει ένα πρόβλημα που μπορεί να απειλήσει την ίδια μας τη ζωή, αν κάποια στιγμή τύχει να το αντιμετωπίσουμε. Αναφέρομαι, φυσικά, στην εγκληματικότητα, η βαριά μορφή της οποίας (ληστείες, διαρρήξεις, εισβολές σε σπίτια, βιασμοί, πάσης φύσεως βιαιοπραγίες, ακόμη και φόνοι) είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη. Αυτό το πρόβλημα αποτυπώνεται μεν στις απαντήσεις των πολιτών, δεν ιεραρχείται όμως ως πρώτο, αν και μπορεί να στιγματίσει καθοριστικά τη ζωή όλων μας κάποια στιγμή. Αυτό συμβαίνει είτε διότι δεν αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς μας είτε διότι οι περισσότεροι σκέφτονται ότι είναι απίθανο να συμβεί σε αυτούς κάτι τέτοιο ή επειδή κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι, ακόμη κι αν συμβεί, θα το ξεπεράσουν χωρίς σοβαρές συνέπειες.
Επομένως, όσοι διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, εκτός από την υποχρέωσή τους να ακούν τα αιτήματά τους, έχουν την επιπλέον υποχρέωση να τους επισημαίνουν και κάποια πράγματα όπως το παραπάνω, προκειμένου να τους καταδείξουν την αναγκαιότητα αναδιάταξης των προτεραιοτήτων τους. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει άνθρωπος που θα επιμείνει στην αρχική του τοποθέτηση ύστερα από μία τέτοια επισήμανση.
Φυσικά, το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι τι μπορεί να κάνει μία δημοτική Αρχή για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Αν και αυτό αποτελεί κατά κύριο λόγο αρμοδιότητα της Ελληνικής Αστυνομίας, σίγουρα ο δήμος μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά με περιπολίες της Δημοτικής Αστυνομίας, με τη δημιουργία ενός Κέντρου Αναφοράς Παραβατικότητας σε συντονισμό με την ΕΛ.ΑΣ. για την άμεση επέμβαση των αρμόδιων οργάνων, με την οργάνωση εθελοντικών ομάδων πολιτών για την περιφρούρηση γειτονιών αυξημένης εγκληματικότητας και την παροχή κινήτρων σε δημότες για να συμμετέχουν σε αυτές, πρόσληψη μόνιμων φυλάκων, νυχτοφυλάκων και συντηρητών σε όλα τα πάρκα της πόλης, αλλά και με την άσκηση πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ώστε η Δημοτική Αστυνομία να αποκτήσει αυξημένες αρμοδιότητες (όπως λ.χ. οπλοφορία και δυνατότητα διενέργειας συλλήψεων).
Με τέτοιες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες είναι δυνατόν να εμπεδωθεί ένα αίσθημα ασφάλειας και ευνομίας, στοιχείων απαραίτητων για την κοινωνική γαλήνη. Για τα απορρίμματα, τη στάθμευση, τα αδέσποτα και άλλα θέματα της καθημερινότητας, όλοι οι υποψήφιοι λίγο πολύ θα έχουν να παρουσιάσουν κάποιες θέσεις. Για το μείζον αυτό πρόβλημα, όμως, οι πολίτες θα πρέπει να ανιχνεύσουν ποιοι είναι πράγματι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε ουσιαστικές ρήξεις με το καθεστώς της ανομίας και της παραβατικότητας που απειλεί πια την ίδια τους τη ζωή.
*Υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης,
[email protected]
