Τελικά, τι είναι ο Αδωνις, έχετε καταλάβει; Υπουργός Προπαγάνδας της αυλής Μητσοτάκη; Γραβατωμένη καφετζού με λοφίο, που «μαντεύει» προκαταβολικά τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης; Κυβερνητικός επόπτης που παρεμβαίνει στα χωράφια τρίτων; Ή μήπως παρακρατικός υποβολέας, που υπαγορεύει αποφάσεις σε δικαστικούς λειτουργούς;
Δεν ξέρω να σας απαντήσω, αλλά σίγουρα οι «εισπηδήσεις» του σε τομείς ανεξάρτητους από την αρμοδιότητά του είναι ένα ακόμη δείγμα μη εύρυθμης λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών. Στην αρχή, ο υπερυπουργός πιπίλαγε την καραμέλα περί «ανεξάρτητης Δικαιοσύνης», ότι αποφασίζουν ανεπηρέαστα και απροκατάληπτα τα αρμόδια δικαστικά όργανα. Αργότερα πήγε να υπονοήσει κάτι που ούτε τα τρολ της υπόγας δεν τόλμησαν να γράψουν, λέγοντας με πονηρό χαμόγελο ότι ο απεργός πείνας, έπειτα από 10 και πλέον ημέρες ασιτίας, είναι μια χαρά στην υγεία του.
- Του Γιώργου Χαρβαλιά
Στη συνέχεια άρχισε να ανησυχεί για την κατάσταση του… χαίροντος άκρας υγείας και έβγαλε στον αέρα «τεκμήρια ακαταλληλότητας» των αλληλέγγυων γιατρών, ένεκα… κοινωνικών φρονημάτων. Και στο τέλος, όταν είδε ότι σφίγγουν τα γάλατα κι ότι αν -ο μη γένοιτο- ο επίμονος πατέρας καταρρεύσει θα γίνει του… Νεπάλ, έσπευσε να προαναγγείλει την ικανοποίηση του αιτήματός του. Πριν ακόμη αποφανθεί επισήμως η -κατά τα άλλα ανεξάρτητη, ανεπηρέαστη και αδέκαστη- Δικαιοσύνη…
Τώρα, μοναδική αγωνία του Αδώνιδος είναι «να γίνει η δίκη στην ώρα της». Μη τυχόν και έχουμε καθυστερήσεις. Γιατί, άραγε; Για να μην παραγραφεί μήπως κάποιο από τα πλημμελήματα με τα οποία η «αδέκαστη Δικαιοσύνη» έχει φροντίσει να συντάξει το light κατηγορητήριο για τους πολιτικούς υπευθύνους του εγκλήματος; Μάλλον όχι. Οι μέχρι τώρα μεθοδεύσεις του καθεστώτος σε μια σειρά κραυγαλέων εκτροπών, από την υπόθεση των υποκλοπών μέχρι το πλιάτσικο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποδεικνύει ότι μοναδικό μέλημα των κυβερνώντων είναι να πέσουν οι «δικοί τους άνθρωποι» στα μαλακά. Να τη γλιτώσουν με οποιοδήποτε νομοτεχνικό ή κοινοβουλευτικό τερτίπι μπορεί να επινοηθεί, έστω και αν αυτό έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών.
Το να τη γλιτώσουν οι προφανείς υπαίτιοι με ελαφρές «γρατσουνιές» δεν είναι απλά εκδήλωση συναδελφικής αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της επιχειρησιακής ομάδας – παραπέμπει ευθέως στη μαφιόζικη πρακτική της «ομερτά»: προστατεύουμε μέχρις εσχάτων τα μικρότερα «ψάρια», για να μην ανοίξουν το στόμα τους. Και στο φινάλε, άμα χρειαστεί, τα θυσιάζουμε, ώστε να μη βγουν στη σέντρα οι λιγότερο προφανείς υπαίτιοι του εγκλήματος. Εκείνοι τους οποίους οι περισσότεροι υποψιάζονται, αλλά κανείς δεν τολμά να κατονομάσει: τα καλά προστατευόμενα κακόψυχα αφεντικά…
Ο Αδωνις, λοιπόν, ως η ψυχή της καθεστωτικής ομάδας, ο λαλίστατος φωστήρας που χαράσσει και επιβάλλει την επικοινωνιακή γραμμή, βιάζεται να αρχίσει (και να τελειώσει) η δίκη για τα Τέμπη, μη τυχόν και γίνει καμιά στραβή – φτάσουμε, δηλαδή, στο παρά πέντε των εκλογών, το σκηνικό της κατάρρευσης γίνει από παντού ορατό και κάποιοι «σπάσουν» την ομερτά φοβούμενοι τα χειρότερα. Προς το παρόν, τα πράγματα είναι υπό έλεγχο. Το γεγονός και μόνο ότι η «ανεξάρτητη και αδέκαστη» άφησε 20 μέρες εκτεθειμένο έναν απεργό πείνας, για να ικανοποιήσει με χαρακτηριστική άνεση ένα αίτημα που για χίλιους δυο λόγους προφασιζόταν ότι «δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί» πριν από την έναρξη της δίκης, λέει πολλά.
Γεμίζει καχυποψία και τον τελευταίο Ελληνα, πείθοντάς τον ότι οι αποφάσεις υπαγορεύονται από τον κάθε Αδωνι και τους κλώνους του με μοναδικό γνώμονα το πολιτικό κόστος. Ευλόγως, υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι θα επιχειρηθούν ακόμη και λαθροχειρίες ή ανακαλύψεις της τελευταίας στιγμής προκειμένου το καθεστώς να μη βρεθεί εκτεθειμένο και αναίσχυντα ψευδόμενο από τις τοξικολογικές και βιοχημικές εξετάσεις στα λείψανα των τραγικών νεκρών. Η εμπιστοσύνη έχει προ πολλού χαθεί και θα έπρεπε ο ίδιος ο κύριος Μητσοτάκης να έχει αντιληφθεί ότι η διαχείριση της επικοινωνίας από τρολ, παρακρατικούς μηχανισμούς και ανυπόληπτα πρόσωπα, όπως ο υπουργός Υγείας, δεν του κάνει καλό. Απλά επιβαρύνει τη θέση του, πυκνώνοντας τις υποψίες για την προσωπική εμπλοκή του στη συγκάλυψη…
