Πρώτα ήρθε η χυδαία σεξιστική επίθεση στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, την οποία αποκάλεσε μέσα στη Βουλή «Μίλφοϊλ». Ακολούθησε η τραγελαφική κόντρα με τον ανεξάρτητο βουλευτή Κώστα Φλώρο, επειδή του φώναξε «φαλάκρα» στην Ολομέλεια. Τρίτη και φαρμακερή η χθεσινή παρέμβαση από το βήμα της Ολομέλειας, κατά την οποία μάλλον ζήλεψε τη δόξα των χρυσαυγιτών, μετά και την οριστική απόφαση του δικαστηρίου.
Ο λόγος για τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης Κυριάκο Βελόπουλο, ο οποίος εξύμνησε εμμέσως πλην όμως πάρα πολύ σαφώς τη χούντα, αναπολώντας την περίοδο εκείνη κατά την οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν η μόνη περίοδος που προχώρησαν οι εξορύξεις στην Ελλάδα.
«Η μόνη σοβαρή δουλειά στις εξορύξεις έγινε την επταετία. Τότε έγινε ο Πρίνος. Μετά το 1974 δεν έγινε τίποτα. Ποιοι πρωθυπουργοί ευθύνονται για την κατάντια της Ελλάδας;» διερωτήθηκε προκλητικά από το βήμα της Ολομέλειας ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης παρεμβαίνοντας στη συζήτηση για τις κρίσιμες συμβάσεις με την κοινοπραξία Chevron και HELLENiQ για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.
«Από το 1974 μέχρι σήμερα καμία κυβέρνηση από όλους εσάς δεν τόλμησε να κάνει εξορύξεις. Ενα ερώτημα δεν απαντήθηκε: Ποιος αφαίρεσε τη δυνατότητα να γίνει πετρελαιοπαραγωγός χώρα; Ποιοι φέρουν την ευθύνη για την πενία της χώρας και την κατάντια της Ελλάδας; Αυτοί οι υπεύθυνοι είναι στα έδρανα της Βουλής» συνέχισε το ρεσιτάλ του, παρουσιάζοντας με αυτόν τον τρόπο την επταετία ως τη μόνη «σοβαρή» περίοδο κατά την οποία υπήρξαν θετικές εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα.
Τι άλλο θα σκεφτεί άραγε ο Κυριάκος Βελόπουλος προκειμένου να μαζέψει ψηφαλάκια, υπό τον φόβο των διαρροών προς τα δεξιά αλλά και προς το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού; Είναι παραπάνω από σαφές ότι τα κρεσέντο των τελευταίων ημερών σχετίζονται με τις πρόσφατες εξελίξεις, με την Ελληνική Λύση, ελλείψει εναλλακτικού αφηγήματος και με φόντο την πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή, να καταφεύγει σε ρητορικές ακρότητες προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή και να βρεθεί στον αφρό της επικαιρότητας.