Το πρόβλημα ξεκινά από έναν κακώς εννοούμενο δικαιωματισμό, που περιορίζει τις κατασταλτικές δράσεις στον χώρο παραβατικών ομάδων και δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να πέφτουν «στα μαλακά» όσον αφορά την ποινική αντιμετώπισή τους
H είδηση είδε το φως της δημοσιότητας προ επταετίας: «Πάνω από 1,5 κιλό ηρωίνη, χασίς, ναρκωτικά χάπια και λαθραίο καπνό είχε στην κατοχή του ένας 53χρονος, που συνελήφθη ύστερα από επιχείρηση της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών.
- Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη*
Στο σπίτι του 53χρονου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 1.540,7 γρ. ηρωίνη, 9,2 γρ. χασίς, 13 ναρκωτικά χάπια, 900 γρ. λαθραίος καπνός, 3 ζυγαριές ακριβείας, 9,7 γρ. άγνωστη ουσία, της οποίας ερευνάται η χημική σύσταση, 2 κινητά τηλέφωνα και το χρηματικό ποσό των 390 ευρώ. Ποσότητες ναρκωτικών, μάλιστα, ήταν κρυμμένες μέσα σε πλυντήριο στον χώρο του σπιτιού».
Ολα αυτά, το 2018. Κατά τα προβλεπόμενα, προσδιορίστηκε τακτική δικάσιμος και πριν από λίγες ημέρες η υπόθεση εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό, στο Εφετείο πρωτεύουσας νομού της νότιας Ελλάδας. Η ποινή; Κρατηθείτε! Τρία χρόνια φυλάκιση, εξαγοράσιμη, και μάλιστα σε δόσεις! Γιατί; Διότι πρωτοδίκως είχε παρουσιάσει χαρτί εξάρτησης από ουσίες, δήλωσε δηλαδή… χρήστης! Στις περιπτώσεις αυτές, η μέγιστη ποινή είναι τα πέντε έτη φυλάκιση. Σε πιάνουν, δηλαδή, με τέτοιες ποσότητες σκληρών ναρκωτικών και τη γλιτώνεις, γιατί απλώς έχεις ένα τέτοιο χαρτί που Κύριος οίδε με ποιον τρόπο το απέκτησες!
Η περίπτωση, φυσικά, δεν είναι η μοναδική. Δεν παύει να εξοργίζει, όμως, τον απλό πολίτη, που νιώθει πραγματικά ανυπεράσπιστος απέναντι σε όλο αυτό το κύκλωμα, που ουσιαστικά απαλλάσσει τους εγκληματίες, αφήνοντάς τους ελεύθερους να συνεχίζουν τη δράση τους. Ο συγκεκριμένος έμπορος ναρκωτικών (γιατί γι᾽ αυτό μιλάμε στην πραγματικότητα) αφέθηκε ελεύθερος να συνεχίσει την εγκληματική του δραστηριότητα, και κάποια στιγμή η είδηση της επανασύλληψής του θα τελειώνει με τη φράση «ο δράστης ήταν γνωστός στις Αρχές, αφού έχει πλούσιο φάκελο για παρόμοια αδικήματα, για τα οποία είχε συλληφθεί 15 φορές στο παρελθόν»! Σαν τον αλλοδαπό διανομέα, που επιτέθηκε πρόσφατα με κατσαβίδι σε Ελληνα οδηγό, έχοντας συλληφθεί πάνω από 20 φορές για βαριά εγκλήματα, κι όμως ακόμη κυκλοφορούσε ελεύθερος και, ανεξήγητα, χωρίς να έχει απελαθεί!
Στον τομέα της καταστολής θεωρώ ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας μας έχουν και αποφασιστικότητα και ικανή επάρκεια σε μέσα και προσωπικό. Αν μάλιστα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη έλυνε τα χέρια των ανθρώπων που είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση της τάξης και την ασφάλεια των πολιτών, τότε σίγουρα τα αποτελέσματα θα ήταν θεαματικά. Το πρόβλημα ξεκινά από έναν κακώς εννοούμενο δικαιωματισμό, που από τη μια περιορίζει τις κατασταλτικές δράσεις στον χώρο συστηματικά παραβατικών κοινωνικών ομάδων, χαρακτηρίζοντάς τες «ευπαθείς» (Ρομά, λαθρομετανάστες κ.λπ.), και από την άλλη έχει δημιουργήσει όλες τις αναγκαίες νομικές προϋποθέσεις, ώστε όλοι αυτοί να πέφτουν «στα μαλακά» όσον αφορά την ποινική αντιμετώπισή τους.
Οταν σε έναν επιχειρηματία καταλογίζονται εξοντωτικά πρόστιμα για αγορανομικές μικροπαραβάσεις (γνωρίζω προσωπικά επιβολή προστίμου, πρόσφατα, σε… περίπτερο επαρχιακής κωμόπολης, ύψους… 55.000 €!), τη στιγμή που σκληροί εγκληματίες αφήνονται ελεύθεροι να συνεχίζουν τη δράση τους, τότε είναι απολύτως φυσιολογικό να αυξηθεί η φοροδιαφυγή ή, ακόμη χειρότερα, κάποιοι πολίτες να επιλέξουν την αυτοδικία. Ολα αυτά δεν αρμόζουν σε ευνομούμενη πολιτεία, η οποία, εκτός από τις ίδιες ευκαιρίες που πρέπει να δίνει σε όλους τους πολίτες της για ασφάλεια, επιχειρηματικότητα και δικαιοσύνη, πρέπει παράλληλα να καταστέλλει και να τιμωρεί παραδειγματικά όσους δρουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Δεν είναι δυνατόν όποια δικαιώματα των εγκληματιών να αποβαίνουν σε βάρος αυτών των νομοταγών πολιτών.
*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»
