Χαράσσουν οι Τούρκοι τις γραμμές τους πάνω από τις προαιώνιες δικές μας, τις οποίες «σβήνουν», και σε λίγο θα εγγυώνται αυτοί τον δυτικό σχεδιασμό στην ευρύτερη περιοχή
O κύριος που υποδύεται τον υπουργό Εξωτερικών μάς ανακοίνωσε προχθές ότι το «Πίρι Ρέις» θα κάνει «έρευνα επιφανείας» στο Αιγαίο, μέσα στην επικράτειά μας και σε περιοχές άσκησης κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Μόνο αυτό δεν έκανε.
- Του Μανώλη Κοττάκη
Το γέρικο πλοίο της Αγκυρας, που μας «στοιχειώνει», διέτρεξε μια περιοχή που αμφισβητούν οι Τούρκοι ως δική τους μέσα σε είκοσι ώρες, έκανε επίδειξη σημαίας, «ασβέστωσε» τις γραμμές που χάραξε ο τουρκικός θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός στην καρδιά του Αιγαίου, θεμελίωσε τη διεκδίκησή του στο μέσον του Αρχιπελάγους, δημιούργησε γεγονός καταγραφέν εις τας ναυτικάς δέλτους και, αργά ή γρήγορα, θα επιστρέψει -αν δεν το έχει πράξει ήδη- στο λιμάνι του. Με αυτό το γεγονός, για το οποίο βάλαμε για μια ακόμα φορά την ουρά υπό τα σκέλη και, πλην μίας NAVTEX, σιωπήσαμε, γράφτηκε ένα ακόμα κεφάλαιο στο τουρκικό ανθολόγιο που ετοιμάζεται με μεθοδικότητα για τον φάκελο των διαπραγματεύσεων. Απόδειξη του ποιος ασκεί και ποιος δεν ασκεί κυριαρχία στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια.
Η Ελλάς παρακολούθησε τον άνετο πλου του «Πίρι Ρέις» με τα χέρια ψηλά, σταυρωμένα πίσω από το κεφάλι, σαν αιχμάλωτος πολέμου. Πριν από το «Πίρι Ρέις», η εξωτερική μας πολιτική έζησε δύο ακόμα «ναυάγια»:
• Το καθ’ ημάς «ναυάγιο» του «Ορούς Ρέις» στο Καστελόριζο, το 2020, όταν και αυτό σουλατσάριζε ανενόχλητο 7 μίλια έξω από το σύμπλεγμα της Μεγίστης, με εμάς να απαντάμε τότε διά των κυρίων Γεραπετρίτη και Χρυσοχοΐδη ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια είναι «εθνικισμός». Και, ύστερα από αυτή την επίσημη αλλαγή δόγματος, φτάσαμε να… απαιτούμε σήμερα, επιδιδόμενοι σε διεθνή «κουτσαβακισμό», την άρση του… casus belli. (Εχετε ακούσει εσχάτως τον πρωθυπουργό της χώρας να λέει τον αριθμό 12 και ακολούθως τη λέξη «μίλια» – 12 μίλια; Ποτέ!)
• Το ναυάγιο του ιταλικού ερευνητικού πλοίου στην Κάσο, που έσπευσε, υποτίθεται, να το προστατεύσει με… αριστερή πρύμνη (κατόπιν άνωθεν πολιτικών εντολών) ο «Αήττητος» το 2024.
Το 2020, το 2024, το 2025 μετράμε «ναυάγια» στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, λοιπόν. Στέλνουμε σε φίλους και εχθρούς το μήνυμα ότι αυτό που υποτίθεται ότι μας αναγνωρίζει και μας αποδίδει το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο διαρκώς επικαλούμαστε, δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να το διαφυλάξουμε στο πεδίο. Αρα, κάθε στρατηγικής σημασίας διεθνές έργο που περνά μέσα από τα εδάφη μας και τις θάλασσές μας, είτε το project με τους Ινδούς για το μετάξι είτε το project με τους Σαουδάραβες για το υδρογόνο ή το project με τους Αμερικανούς για τη διά θαλάσσης μεταφορά LNG, δεν μπορούμε να το εγγυηθούμε σε κανέναν μεγάλο παίκτη.
Εδώ, δεν τα καταφέρνουμε με τους εαυτούς μας και θα τα καταφέρουμε για άλλους; Ακυρώνουμε μόνοι μας τη στρατηγική σημασία της χώρας μας στον χάρτη, ακόμη και για αυτόν τον δυτικό σχεδιασμό. Το δε χειρότερο από όλα; Χαράσσουν οι Τούρκοι τις γραμμές τους πάνω από τις προαιώνιες δικές μας, τις οποίες «σβήνουν», και σε λίγο θα εγγυώνται αυτοί τον δυτικό σχεδιασμό στην ευρύτερη περιοχή. Αλλά αυτός που υποδύεται τον υπουργό Εξωτερικών κινείται, όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση που προέβαλε έναν καπνιστή βυθισμένο στο χάος των σκέψεών του, στον… «κόσμο του Μάρλμπορο». Κοινώς, εκτός τόπου και χρόνου…
