Οπως όλα δείχνουν, θα πάμε σε μια πενταμερή διάσκεψη για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με χώρες που είναι υπέρ της Τουρκίας, και στο τέλος κάποιοι θα έχουν το θράσος να πανηγυρίσουν την ήττα ως νίκη
Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Περίπλους ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι που φέρει τον τίτλο «Τhe mafia manager». Σε αυτό περιέχονται κάποια γνωμικά από την πείρα που αποκομίζουν οι μαφιόζοι κατά τη δράση τους.
- Από τον Μανώλη Κοττάκη
Ενα από αυτά ισχυρίζεται πως «αν καθίσεις σε ένα τραπέζι στο οποίο κάθονται έξι επτά ακόμα και δεν εντοπίσεις από την πρώτη στιγμή ποιος είναι το κορόιδο, τότε το… κορόιδο είσαι εσύ».
Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Εχουμε ήδη καθίσει στο τραπέζι, κοιτάμε τους απέναντι, δεν έχουμε εντοπίσει το κορόιδο και επειδή υποψιαζόμαστε ποιο είναι το κορόιδο αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως είμαστε εμείς, τι κάνουμε; Ισχυριζόμαστε ως χώρα ότι είμαστε οι έξυπνοι της παρέας. Οτι εμείς αναλαμβάνουμε δράση. Οτι εμείς έχουμε τάχα την πρωτοβουλία των κινήσεων. Οτι εμείς επιβάλλουμε τους όρους του διαλόγου. Αλλά πολύ απλά αυτό δεν συμβαίνει.
Σπεύσαμε να εξαγγείλουμε πενταμερή διάσκεψη για τη Μεσόγειο ισχυριζόμενοι ότι είναι… δική μας ιδέα και οι γέλωτες στις ξένες πρεσβείες των Αθηνών αντηχούν μέχρι το Μαξίμου. Σπεύσαμε να πούμε ότι στην πενταμερή αυτή θα μετέχουμε εμείς, η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη, αλλά, τώρα που ξεκαθαρίζει το τοπίο, μας λένε ότι θα μετάσχουν και η Αμερική και η Ιταλία, ενώ στο βάθος προβάλλει και το Ισραήλ.
Ο συσχετισμός, εντελώς αρνητικός για εμάς. Ολοι τους και μόνοι μας. Χωρίς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Λέμε στον κόσμο -καταχρηστικός ο πληθυντικός, της ευγενείας- ότι βάζουμε τέλος στην… ακινησία και επινοούμε διάφορους ωραίους αφηρημένους όρους για να τον κάνουμε να χαζέψει.
«Υγιής πατριωτισμός»
Οπως οι όροι που χρησιμοποιούσε χθες το πρωί ένας καθηγητής Διεθνών Σχέσεων σε τηλεοπτικό σταθμό, ο οποίος μάλιστα (χάθηκαν οι διπλωμάτες;) ανέλαβε και διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού. Οροι όπως «συναλλακτικός ρεαλισμός», «υγιής πατριωτισμός» εναντίον «διαιρετικού λαϊκισμού». Χρειάζεται φαντασία για να σκηνοθετήσεις τη μειοδοσία.
Πρόκειται, βέβαια, και για τον ίδιο καθηγητή ο οποίος έξι μήνες πριν εξερράγη στο ίδιο στούντιο και κατηγορούσε την κυβέρνηση για την πολιτική της στα εθνικά θέματα με τη φράση «θα κατεβάσουμε τα σώβρακά μας» (υπάρχει το βίντεο), αλλά αυτά στις μέρες μας είναι ψιλά γράμματα. Η συνέπεια είναι πασέ, η οσφυοκαμψία προελαύνει.
Πίσω από αυτόν τον «συναλλακτικό ρεαλισμό» και τη «διπλωματία των διασυνδέσεων», η οποία περιγράφηκε με την εκπληκτική φράση «να παντρεύεις τα συμφέροντα όλων των άλλων για να εξυπηρετήσεις το δικό σου συμφέρον» (με αυτή τη λογική μάς ενέπλεξε ο Βενιζέλος στην περιπέτεια της Μικράς Ασίας, εξυπηρετήσαμε το συμφέρον των Αγγλων για να εξυπηρετήσουμε και το δικό μας), κρύβονται άπειρα χιλιόμετρα μυστικού διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, τα οποία έχουν αρχίσει από τον περασμένο Νοέμβριο. Οταν ο κ. Γεραπετρίτης συμφώνησε με τον κ. Φιντάν να αποχωρήσει το ιταλικό ερευνητικό από την Κάσο.
Κατόπιν συμφωνίας φύγαμε από την Κάσο και δεν δεχόμαστε διαψεύσεις. Και επειδή ο υπουργός Εξωτερικών έχει πει άπειρα ψέματα δημοσίως όλο αυτό το διάστημα για να κρύψει την παρασκηνιακή δράση του, εμείς θα επιμείνουμε να αποκαλύπτουμε την αλήθεια. Ας λέει εκείνος ότι θέματα κυριαρχίας είναι εκτός διαλόγου με την Τουρκία. Διάλογος για τα χωρικά ύδατα που είναι θέμα κυριαρχίας γίνεται με τους Τούρκους.
Και γίνεται διότι για τον υπολογισμό της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ πρέπει να συντρέξουν δύο προϋποθέσεις: να συμφωνήσουν τα μέρη από πού μετράνε, με ποια γραμμή βάσης (6, 8 ή 12 μίλια) και επί ποίου εδάφους. Εδώ τίθεται από την Αγκυρα το ζήτημα των γκρίζων ζωνών και εμείς παίζουμε άμυνα.
Δίκαιο της Θάλασσας
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, θα πάμε σε μια μεγάλη πενταμερή διάσκεψη για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με αρνητικό συσχετισμό, με χώρες που δεν αναγνωρίζουν το Δίκαιο της Θάλασσας όπως το εννοούμε εμείς, με χώρες που όλα αυτά τα χρόνια επιδεικνύουν ευμενή ουδετερότητα υπέρ της Τουρκίας στο ζήτημα των γκρίζων ζωνών (οι Ιταλοί απέκρυψαν έγγραφο που είχαν στην κατοχή τους για την ελληνικότητα των Ιμίων στο αποκορύφωμα της κρίσης του 1997, σήμερα είναι συνέταιροι με Τουρκία στην piaggio – οι ΗΠΑ επίσης ένιψαν τας χείρας τους) και στο τέλος κάποιοι θα έχουν το θράσος να πανηγυρίσουν την ήττα ως νίκη. Και θα τη συσκευάσουν με ωραία κορδελάκια για να πειστεί ο ελληνικός λαός.
Κάτι τελευταίο: με την πόλωση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται, ας μην αποκλειστεί το ενδεχόμενο η όποια συμφωνία να αποτελέσει την αιτία για πρόωρες εκλογές. Προκειμένου να σκεπαστούν η ακρίβεια και η διαφθορά. Η πιθανότητα να θέλουν κάποιοι να καταστήσουν τον ελληνικό λαό συνένοχο σε μια μνημειώδη ελληνική υποχώρηση δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Εμείς τα χουμε πει εδώ και καιρό με το πρωτοσέλιδο «Κάλπες για τους υδρογονάνθρακες». Σε αυτή την άσκηση αν τεθεί δεν πρέπει να πιαστεί κορόιδο ο ελληνικός λαός. Οπως είχε πει και ο Πάγκαλος, «δεν υπάρχουν ένοχες ηγεσίες και αθώοι λαοί».
