Η εκλογή του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, ενός μουσουλμάνου της ελίτ που αυτοπροσδιορίζεται ως «αριστερός», επιβεβαίωσε ότι η συμμαχία Αριστεράς και Ισλάμ είναι το νέο προσωπείο της παγκόσμιας εξουσίας
Η εκλογή του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, ενός μουσουλμάνου της ελίτ που αυτοπροσδιορίζεται ως «αριστερός», αποτέλεσε παγκόσμιο γεγονός συμβολισμού, επιβεβαιώνοντας ότι η συμμαχία Αριστεράς και Ισλάμ είναι το νέο προσωπείο της παγκόσμιας εξουσίας.
- Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*
Ο Alexander Soros, κληρονόμος μιας από τις πιο ισχυρές επιρροές, χρηματοδότησε και στήριξε δημόσια την εκλογή, αποκαλύπτοντας τη συμμαχία δύο φαινομενικά αντίθετων κόσμων, της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας και της «αριστεράς» με συνεκτικό κρίκο το Ισλάμ. Στην Ελλάδα, αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι έσπευσαν να πανηγυρίσουν την εκλογή.
Τα δελτία ειδήσεων μίλησαν για «πρόοδο, πολυπολιτισμικό και παγκόσμιο άνοιγμα». Ελάχιστοι, όμως, αναρωτήθηκαν γιατί οι νεκροθάφτες της δημοκρατίας υμνούν ενθουσιωδώς την εκλογή που χρηματοδότησε ο Soros. Η απάντηση είναι απλή. Η πολιτική πολυχρωμία είναι καθαρά διακοσμητική. Οι σημαίες και τα πρόσωπα αλλάζουν, ο σκοπός όμως παραμένει ο ίδιος: η ληστεία και η καταστροφή της μεσαίας τάξης και η υποταγή των συνειδήσεων.
Οι μάζες δεν αντιδρούν
Ηδη από το 1953 ο Bertrand Russell, στο έργο του «The Impact of Science on Society», είχε περιγράψει το όραμα της μελλοντικής εξουσίας: «Σταδιακά, μέσω επιλεκτικής αναπαραγωγής, οι έμφυτες διαφορές ανάμεσα στους κυβερνώντες και τους κυβερνωμένους θα αυξάνονται ώσπου να γίνουν δύο διαφορετικά είδη. Η διατροφή, τα εμβόλια και οι εντολές θα συνδυαστούν από νωρίς ώστε να παράγουν τον τύπο χαρακτήρα και των πιστεύω που οι αρχές θεωρούν επιθυμητά».
Ο Russell περιέγραψε τη δημιουργία ενός σατανικού μηχανισμού εκλογικής διαδικασίας και ιδεολογίας όπου οι μάζες δεν αντιδρούν στη ληστεία και την εκμετάλλευση. Κατά Russell τα κόμματα που φορούν τη δεξιά ή την αριστερή μάσκα αποτελούν μηχανισμούς χειραγώγησης και εξαπάτησης. Δεν δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τον λαό, αλλά για να τον ληστεύουν, να τον διαιρούν, να τον κρατούν εγκλωβισμένο στην ψευδαίσθηση της επιλογής.
Η ελίτ κυβερνά μέσω της εναλλαγής των υπαλλήλων της στα πολιτικά κόμματα. Τη δεκαετία του 1960 η ιστορική συμμαχία που διαμόρφωσε τον σύγχρονο κόσμο ήταν αυτή ανάμεσα στην Αριστερά και την ελίτ. Η Αριστερά εγκατέλειψε τα εργοστάσια, τα χωράφια και τον δρόμο για τα πανεπιστήμια, τα ιδρύματα και τις ΜΚΟ. Από αυτόκλητος υπερασπιστής της εργατικής τάξης μετατράπηκε σε «ηθικό» όργανο νομιμοποίησης της παγκοσμιοποίησης. Ο Τσίπρας παρέδωσε την Ελλάδα στο Υπερταμείο, στα funds και στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Οι ελίτ μέσω της Αριστεράς ανακάλυψαν το τέλειο άλλοθι της ληστείας χωρίς αντίσταση.
Υπογραφή υποταγής
Σήμερα δύο μεγάλα χρηματοπιστωτικά κέντρα κυριαρχούν στον πλανήτη, City/Νέα Υόρκη και Κατάρ/Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι πρώτοι επενδύουν στη χειραγώγηση της συνείδησης μέσω των ΜΜΕ, της παγκοσμιοποίησης, της woke ατζέντας και της κλιματικής εξαπάτησης. Οι δεύτεροι επιδιώκουν την παγκόσμια κυριαρχία μέσω της αγοράς των φυσικών, κοινωνικών και πολιτικών πόρων της Δύσης.
Ο κοινός γεωμετρικός τόπος και των δύο είναι το Ισλάμ και η Αριστερά, όπως απέδειξε η εκλογή του δημάρχου στη δεύτερη Μέκκα του καπιταλισμού. Αναπόφευκτα κάποια στιγμή οι δύο πόλοι θα συγκρουστούν με προφανές θύμα τη Δύση, επειδή οι εκλογές δεν αποτελούν άσκηση δημοκρατίας αλλά τελετουργία νομιμοποίησης της ληστείας της μεσαίας τάξης. Κάθε ψήφος είναι μια υπογραφή υποταγής σε ένα σύστημα που προαποφασίζει πριν από κάθε κάλπη ποιος θα κυβερνήσει και με ποια πολιτική.
Η μόνη ουσιαστική πράξη αντίστασης σήμερα δεν είναι η συμμετοχή στη δημοκρατία, αλλά η αποχή, π.χ. άρνηση συμμετοχής σε μια φάρσα που διατηρεί την ελίτ στην εξουσία και παρέχει στις μάζες την ψευδαίσθηση επιλογής. Η πραγματική επανάσταση αρχίζει τη στιγμή που ο πολίτης παύει να νομιμοποιεί αυτό που τον καταδυναστεύει. Στην Ελλάδα η συλλογική και ατομική επιβίωση απαιτεί την εξαΰλωση του μεταπολιτευτικού κλεπτοκρατικού πολιτικού συστήματος της απάτης επειδή απειλεί σοβαρά τη δημοκρατία και τη χώρα. Σε αυτή την ιστορική μεταβατική περίοδο που κυριαρχεί η πολιτική εξαπάτηση, η επιβίωση απαιτεί ολική επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων.
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του
Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
