Στην πουριτανική Δύση, σε αντίθεση με την άτακτη Ανατολή, είναι κανόνας: Τα σεξουαλικά σκάνδαλα είναι πολιτικό εργαλείο. Σταματούν τις μεγάλες αποφάσεις
Διαπρεπής Ελλην του εξωτερικού, με βαθιά διείσδυση -αν όχι επαγγελματική συνεργασία- σε συμμαχικές υπηρεσίες διεθνών οργανισμών, μου αποκάλυψε προ διετίας ότι η υπόθεση Επσταϊν έχει και γεωπολιτική πτυχή. Δεν πρόκειται απλώς για το τι συμβαίνει στις βρόμικες κλίνες της εξουσίας – ελληνιστί, «στα κρεβάτια των πολιτικών».
- Του Μανώλη Κοττάκη
Με προειδοποίησε από τότε πως, στην ουσία, αποτελούσε την παγίδευση ολόκληρου του πολιτικού προσωπικού των ΗΠΑ από υπηρεσίες τρίτης χώρας, φιλικής προς την Αμερική, για λόγους προληπτικούς. «Σε περίπτωση που…».
Ετσι, όταν νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης κυβερνητικός αξιωματούχος με ενημέρωσε για τα e-mails Eπσταϊν που κατέθεσαν στη Γερουσία οι Δημοκρατικοί, το μυαλό μου πήγε προς τα εκεί. Αδυνατούσα, όμως, να ολοκληρώσω τη «σύνδεση». Ποιος είναι ο λόγος που βαθαίνει το ρήγμα μέσα στον σκληρό πυρήνα του δυτικού κόσμου; Γιατί να θέλει κάποιος να στείλει… αδιάβαστο τον Τραμπ, πριν καλά καλά καθίσει στην καρέκλα του στο Οβάλ Γραφείο;
Την πιθανή απάντηση με βοήθησαν να τη δώσω δύο απρόσμενοι σύμμαχοι: ο… Τηλέμαχος Χυτήρης και… το ημερολόγιο. Ωρες μετά τη δημοσίευση της είδησης στους «New York Times» και τους «Financial Times» ότι ο Επσταϊν έγραφε πως ο Τραμπ ήρθε εν γνώσει του σε σεξουαλική επαφή με γυναίκες, οι οποίες ήταν θύματα (victims) εμπορίου λευκής σαρκός (trafficking), ο Σκάι μετέδιδε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Μαρίας Φαραντούρη και του Τηλέμαχου Χυτήρη. Εάν η πρώτη σε καθηλώνει με τη φωνή της, ο δεύτερος το επιτυγχάνει με τον λόγο του. Συγκεκριμένα, με τον δομημένο πολιτικό λόγο του, που δεν φλυαρεί, αλλά επικεντρώνεται στην ουσία.
Ολως συμπτωματικώς, ο κύριος Χυτήρης αποκάλυψε μια άγνωστη ιστορία με πρωταγωνιστή έναν Ελληνα πρωθυπουργό, τον Ανδρέα Παπανδρέου, και πολιτικό θύμα έναν Αμερικανό πρόεδρο, τον Μπιλ Κλίντον. Ιστορία που ταίριαζε με τις προχθεσινές εξελίξεις στην Αμερική. Οπως διηγήθηκε, κατά την επίσκεψη του Ανδρέα στον Λευκό Οίκο το 1994, ο Κλίντον είχε ιδιαίτερη συζήτηση μαζί του κατά μόνας, επί μιάμιση ολόκληρη ώρα. Λίγες μέρες μετά, ο Χυτήρης, που ήταν υφυπουργός Προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, ρώτησε τον Παπανδρέου ποιο ακριβώς ήταν το αντικείμενο της συζήτησής τους.
«Το Παλαιστινιακό!» απάντησε ο Ανδρέας και του ζήτησε να ετοιμάζεται για ταξίδι στη Ραμάλα και τη Δαμασκό. Ο Αμερικανός πρόεδρος, γνωρίζοντας τις άριστες σχέσεις του Παπανδρέου με τον αραβικό κόσμο, ανέθεσε στον Ελληνα πρωθυπουργό διαμεσολαβητικό ρόλο, ανάλογο με αυτόν που ανέθεσε τώρα στον Ερντογάν για τη Χαμάς ο Ντόναλντ Τραμπ. Τελικός στόχος; Η επίτευξη συμφωνίας για την αναγνώριση δύο κρατών. Σύμμαχος του Κλίντον σε αυτό ήταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν.
Λίγες μέρες μετά το ταξίδι Παπανδρέου στη Μέση Ανατολή, για το οποίο ο ελληνικός Τύπος είχε σχηματίσει την άποψη ότι αφορούσε την αναζήτηση γιατρού για την υγεία του Ανδρέα, ο Χυτήρης ενημέρωσε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από έναν νεαρό Ισραηλινό. «Δεν είναι καλό αυτό…» ψέλλισε συγκλονισμένος ο Παπανδρέου και πρόσθεσε: «Δεν θα σταματήσει εδώ, θα συνεχιστεί και με τον Κλίντον…»
Η διορατικότης του Παπανδρέου δικαιώθηκε λίγο καιρό μετά, όταν ο παντοδύναμος Κλίντον επλήγη αιφνιδίως ηθικά για ανάρμοστη συμπεριφορά με ένα δευτεροκλασάτο σεξουαλικό σκάνδαλο, με πρωταγωνίστρια μια εκπαιδευόμενη του Λευκού Οίκου: τη Μόνικα Λεβίνσκι. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εδιώχθη ποινικώς και παραπέμφθηκε σε δίκη από έναν ανεξάρτητο εισαγγελέα, τον Κένεθ Σταρ. Ο,τι απέμεινε από το κύρος του δεν έφθανε πλέον για να γείρει τη ζυγαριά στο Παλαιστινιακό. Ολα τελείωσαν…
Στην πουριτανική Δύση, σε αντίθεση με την άτακτη Ανατολή, είναι κανόνας: Τα σεξουαλικά σκάνδαλα είναι πολιτικό εργαλείο. Σταματούν τις μεγάλες αποφάσεις. Θυμηθείτε πώς ακυρώθηκε η απόπειρα του γενικού διευθυντή του ΔΝΤ Στρος Καν να «κουρέψει» το ελληνικό χρέος με το περίφημο σκάνδαλο της καμαριέρας. Θυμηθείτε πώς πόρνες χαμηλοτάτων ηθών έχουν καταστρέψει προεδρικές υποψηφιότητες. Πίσω στην Αθήνα, ήταν πολύ περασμένα μεσάνυχτα όταν τελείωσε η συνέντευξη των Φαραντούρη και Χυτήρη.
Επιχείρησα να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη, γιατί αυτό που είχα ακούσει έμοιαζε πολύ με όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Δύση. Συμβουλή: Οταν τα πράγματα μοιάζουν μπερδεμένα, να βάζετε τα γεγονότα σε χρονολογική σειρά – βγάζουν νόημα. Το έμαθα διαβάζοντας το «Ποντίκι» του αείμνηστου Κώστα Παπαϊωάννου. Τι προηγήθηκε, λοιπόν, τις μέρες πριν από τις αποκαλύψεις για τα e-mails Επσταϊν που αφορούν τον Τραμπ; Πρώτον, η επίθεση του βρετανικού BBC στον πρόεδρο Τραμπ με την κατηγορία της υποκίνησης εξέγερσης στο Καπιτώλιο, ασχέτως αν απεδείχθη άσφαιρη. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Λονδίνο, ο Τραμπ δέχθηκε τις νουθεσίες του βασιλέως Καρόλου να στηρίξει τον Ζελένσκι.
Αλλά εδώ και τρεις μέρες το ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Γραφείο Διαφθοράς στην Ουκρανία ξεδοντιάζει και αποσταθεροποιεί τον Ζελένσκι, ξεσκεπάζοντας τον ταμία του και οδηγώντας σε παραίτηση τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Ενέργειας. Σημειωτέον ότι αναμεμειγμένος στα θέματα ενέργειας, ως αντιπρόεδρος της ουκρανικής εταιρίας φυσικού αερίου, είναι ο υιός του τέως προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, Χάντερ. Δεύτερο: Η δημόσια μεσολάβηση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Αγκυρα Τομ Μπάρακ υπέρ της συννενόησης Τουρκίας – Ισραήλ, κάτι που δεν άρεσε στο Τελ Αβίβ. Το όνομα Μπάρακ είναι στα e-mails Επσταϊν!
Εγγυήτριες δυνάμεις
Τρίτο και σημαντικότερο: Προηγήθηκαν οι διαδοχικές επισκέψεις του μεταβατικού ηγέτη της Συρίας Αλ Τζολάνι και του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν με τον πρόεδρο Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Με κύριο «μενού» τη Συρία, όπου οι Τούρκοι, σε αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες τους στη Γάζα, ζητούν από τον Τραμπ παρουσία στις εγγυήτριες δυνάμεις. Κάτι που δεν επιθυμούν όμως οι Ισραηλινοί, καθώς βλέπουν στην Τουρκία το νέο Ιράν: ένα νέο πρόβλημα εθνικής ασφαλείας στο μαλακό τους υπογάστριο.
Υστερα από όλα αυτά, λοιπόν, α) τη διάθεση του Τραμπ να λήξει ο πόλεμος στην Ουκρανία και β) να πάρει μερίδιο επιρροής στη Συρία η Τουρκία, εμφανίζονται ο Επστάιν, τα «call girls» και η «λευκή σαρξ», στις ορέξεις της οποίας είχε υποκύψει κάποτε ο Τραμπ ως επιχειρηματίας. Τα σενάρια που ακούγονται έκτοτε στην Ουάσινγκτον για το αν ο Αμερικανός πρόεδρος θα φθάσει σαν «lame duck» στις ενδιάμεσες εκλογές ή θα αντικατασταθεί, ως άλλος Νίξον, από τον «νέο Φορντ» Τζέι Ντι Βανς μπορεί να αποκτήσουν δυναμική, μπορεί όμως και όχι.
Δεδομένης της εγνωσμένης ανθεκτικότητας του Τραμπ μέσα στον χρόνο σε τέτοιες καταστάσεις, ακόμη και αν αυτές τον εκθέτουν στους χριστιανούς και στο δικό του κίνημα MΑGA. H… νεκρανάσταση του Επστάιν από τον τάφο, πάντως, πρέπει να συνδέεται με την πολιτική του Τραμπ στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Οι αναμνήσεις του Χυτήρη και το ημερολόγιο αυτό μας λένε.
