Το συμβάν πρέπει να ταρακουνήσει την Πυροσβεστική, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, και να πυροδοτήσει ουσιαστικούς, τακτικούς και αυστηρούς ελέγχους
Με συγκλόνισε βαθύτατα η ανείπωτη τραγωδία στο ελβετικό παραθεριστικό θέρετρο Κραν Μοντανά, όπου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς 40 νεαρά άτομα είχαν φρικτό θάνατο, βρίσκοντας το τέλος τους μέσα στις φλόγες ενός υπόγειου μπαρ.
- Του δρος Απόστολου Κρητικόπουλου*
Ενας χώρος διασκέδασης, προορισμένος για χαρά, μουσική και ανεμελιά, εξελίχθηκε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα σε κόλαση φωτιάς, αποπνικτικού καπνού και πανικού, σφραγίζοντας βίαια ζωές που μόλις άρχιζαν να ανοίγονται στο μέλλον.
Οι φλόγες άρχισαν από μικρά πυροτεχνήματα, παρόμοια με τα ειδικά κεράκια γενεθλίων που εκτοξεύουν σπινθήρες, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν επιπόλαια μέσα σε έναν κλειστό και χαμηλοτάβανο χώρο. Οι σπίθες προκάλεσαν άμεση ανάφλεξη του μονωτικού αφρού ηχομόνωσης που βρισκόταν στην οροφή. Το εξαιρετικά εύφλεκτο αυτό υλικό λειτούργησε σαν προσάναμμα, με αποτέλεσμα ολόκληρο το κατάστημα να λαμπαδιάσει σχεδόν ακαριαία, χωρίς να αφήσει κανένα περιθώριο διαφυγής.
Την ίδια στιγμή, αφελείς και ανυποψίαστοι νεαροί βιντεοσκοπούσαν με τα κινητά τους τη σκηνή, αγνοώντας τραγικά ότι κατέγραφαν τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους, πριν η διασκέδαση μετατραπεί στη δική τους πράξη φριχτού και αδιανόητου θανάτου. Αμέσως το μυαλό μου πήγε στην Ελλάδα. Θυμήθηκα ότι παρόμοιος αφρός ηχομόνωσης, κολλημένος πρόχειρα σε τοίχους και οροφές για να μειώνει την ηχορύπανση από μπαρ και νυχτερινά κέντρα, υπάρχει σε δεκάδες χώρους διασκέδασης στην Αθήνα και σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο.
Παρότι η χρήση του απαγορεύεται ρητά από την Πυροσβεστική Υπηρεσία λόγω της υψηλής επικινδυνότητάς του, η προσθήκη του μετά τον αρχικό έλεγχο πυρασφάλειας είναι δυστυχώς ιδιαίτερα εύκολη. Πολλοί ιδιοκτήτες το επιλέγουν, γιατί αποτελεί έναν εξαιρετικά φθηνό και πρόχειρο τρόπο περιορισμού της ηχορύπανσης και, κατ’ επέκταση, των παραπόνων των γειτόνων προς την Αστυνομία.
Υπάρχουν, όμως, δεκάδες άλλες λύσεις, ελάχιστα ακριβότερες, με σύγχρονα υλικά που δεν είναι εύφλεκτα και πληρούν τις στοιχειώδεις αλλά απολύτως αναγκαίες προδιαγραφές ασφάλειας. Η επιλογή του φθηνότερου και επικίνδυνου δρόμου δεν μπορεί και δεν πρέπει να δικαιολογείται όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές και όταν το τίμημα μπορεί να είναι τόσο βαρύ.
Το τραγικό συμβάν στην Ελβετία οφείλει να λειτουργήσει ως σκληρό καμπανάκι. Πρέπει να ταρακουνήσει την Πυροσβεστική, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, και να πυροδοτήσει ουσιαστικούς, τακτικούς και αυστηρούς ελέγχους. Μια περίοδος σχετικά ήρεμη από μεγάλες πυρκαγιές και με λιγότερη επιχειρησιακή πίεση προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο για προληπτική δράση. Είναι καθήκον της Πολιτείας να αξιοποιήσει αυτό το παράθυρο ευθύνης, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος για τα παιδιά μας που διασκεδάζουν και, τελικά, για την ίδια την κοινωνία μας.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
