Η εκπαίδευση οφείλει να καλλιεργεί συνείδηση και όχι να μετατρέπεται σε ταξίδια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο
Ο γιος μου, μαθητής της Β’ γυμνασίου, με ενημέρωσε πριν από λίγες ημέρες ότι η τάξη του θα πάει πολυήμερη εκδρομή στη Γαλλία. Ο ίδιος μου είπε ότι δεν θέλει να συμμετάσχει και ευτυχώς που από μόνος του δεν είχε τη διάθεση, επειδή με βρίσκει εντελώς αντίθετο το να εκδράμουν στο εξωτερικό 13χρονοι μαθητές για λόγους ασφάλειας, αλλά και οικονομικά είναι δύσκολη στιγμή για την οικογένειά μας να επιβαρυνθούμε τέτοιο αναπάντεχο κόστος, επειδή η κόρη μου δίνει πανελλαδικές εξετάσεις και έχουμε έξοδα. Ανακουφίστηκα που δεν θα έμπαινα σε κουβέντα να αποκαρδιώσω το παλικάρι μου σε περίπτωση που ήθελε να συμμετάσχει. Από την άλλη όμως μπήκα σε σκέψεις.
Θυμάμαι που πριν από λίγα έτη η Ν.Δ. και το υπουργείο Παιδείας ήθελαν να εφαρμόσουν μια τεράστια αλλαγή στους χειμερινούς μήνες και να εισαγάγουν μια νέα εβδομάδα διακοπών στα πρότυπα της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπου εκεί οι λαοί πηγαίνουν οικογενειακώς για διακοπές στους ψυχρούς μήνες, συνήθως για σκι. Μία από τις βασικές διαστάσεις του πλάνου αυτού ήταν να ενισχυθεί ο εγχώριος τουρισμός κατά τη χειμερινή περίοδο. Επειδή όμως θα επιμηκυνόταν το σχολικό έτος οι εκπαιδευτικοί αντέδρασαν και το σχέδιο αυτό ναυάγησε.
Πώς μεταφερθήκαμε από την πολύ σωστή πατριωτική θέση για ενίσχυση του εγχώριου τουρισμού τον χειμώνα σε ανεξέλεγκτες σχολικές εκδρομές από υπέρμετρα νεαρή ηλικία στο εξωτερικό; Εκτός από θέμα ασφαλείας, που προσωπικά θεωρώ ανεπίτρεπτο τόσο νεαρά παιδιά να ταξιδεύουν στα ξένα, έστω και με την εποπτεία των καθηγητών τους, είναι και έντονο οικονομικό αλλά και εκπαιδευτικό θέμα. Γιατί να πληρώνουμε ξενοδοχεία της αλλοδαπής και να πλουτίζουμε ξένες εταιρίες, εστιατόρια και μουσεία με το υστέρημά μας;
Για ποιο λόγο αυτά τα χρήματα που σωρευτικά είναι της τάξης των δεκάδων εκατομμυρίων να μη δρομολογούνται στο εσωτερικό της χώρας μας; Γιατί οι νεαροί μαθητές ηλικίας από 12 έως και 17 ετών να μαθαίνουν για τους εθνικούς ήρωες των Γάλλων, Ιταλών, Πολωνών και Αγγλων, αντί να εκδράμουν εντός της Ελλάδος και να διδάσκονται για τους ήρωες και την Ιστορία του τόπου μας;
Η εκπαίδευση οφείλει να καλλιεργεί συνείδηση, ιστορική μνήμη και κοινωνική ευθύνη. Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μόδα εξωτερικού, σε βιτρίνα εντυπώσεων και ταξίδια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Πρώτα η Ελλάδα, πρώτα η γνώση της πατρίδας, πρώτα η επαφή με τον τόπο, την παράδοση, τους ανθρώπους, τα ιδανικά, τις αξίες και την ιστορική μας συνέχεια.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
