Ο ΣΕΒ επέλεξε να μην ανέβει στο ίδιο «τρένο» με τους υπόλοιπους βιομηχανικούς φορείς στο κρίσιμο μέτωπο του ενεργειακού κόστους.
Η απόφαση να μην συνυπογράψει την κοινή παρέμβαση των περιφερειακών και κλαδικών βιομηχανικών οργανώσεων ήρθε σε μια στιγμή που η ενεργοβόρος βιομηχανία ζητά άμεσες λύσεις και προειδοποιεί για τον κίνδυνο νέας εκτίναξης του κόστους ενέργειας.
Η διαφοροποίηση προκάλεσε συζητήσεις για το εάν υπάρχει πλέον διαφορετική γραμμή στο εσωτερικό του βιομηχανικού κόσμου.
Μιλώντας αποκλειστικά στον ΟΤ, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος δίνει τη δική του απάντηση.
«Δεν θέλαμε να πιέσουμε την κυβέρνηση»
«Δεν θεωρήσαμε σωστό, εν μέσω των συζητήσεων, να πιέσουμε την κυβέρνηση με ανακοινώσεις Τύπου», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Ο ΣΕΒ, όπως εξηγεί, έχει ήδη ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με την κυβέρνηση για το ενεργειακό κόστος.
Η επιλογή του Συνδέσμου είναι να επενδύσει στον απευθείας διάλογο και όχι σε δημόσιες ανακοινώσεις που θα μπορούσαν να αυξήσουν την πίεση προς την κυβέρνηση ενώ οι διαβουλεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη.
«Ο ΣΕΒ έχει ξεκινήσει ήδη επαφές με την κυβέρνηση για το φλέγον θέμα του ενεργειακού κόστους. Και έχουμε διαπιστώσει ότι υπάρχει θετικό κλίμα από την πλευρά της κυβέρνησης να βοηθήσει τη βιομηχανία εν μέσω της καταιγίδας την οποία βιώνουμε», σημειώνει.
Το επόμενο κρίσιμο ορόσημο είναι η 6η Οκτωβρίου, ημερομηνία της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ.
«Βάσιμα ελπίζουμε ότι μέχρι τη ΓΣ στις 6 Οκτωβρίου θα υπάρξει ανταπόκριση από πλευράς κυβέρνησης και πιθανόν και ανακοινώσεις», προσθέτει.
Το ερώτημα είναι πλέον εάν αυτή η στρατηγική της απευθείας διαπραγμάτευσης θα φέρει και συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Τι ζητά η βιομηχανία
Η απάντηση βρίσκεται στην κοινή παρέμβαση των βιομηχανικών φορέων.
Στον πυρήνα του αιτήματός τους βρίσκεται η αξιοποίηση από την Ελλάδα του ευρωπαϊκού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για την ενεργοβόρο βιομηχανία.
Πρόκειται για το Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF), το οποίο διευρύνθηκε μετά την κρίση στη Μέση Ανατολή και μετονομάστηκε σε Middle East Crisis Temporary State Aid Framework (METSAF).
Το νέο πλαίσιο δίνει στα κράτη-μέλη μεγαλύτερο περιθώριο για τη στήριξη των επιχειρήσεων που πλήττονται από το υψηλό ενεργειακό κόστος.
Ενίσχυση έως 70%
Στο αρχικό σχήμα προβλεπόταν δυνατότητα επιδότησης, για διάστημα έως τριών ετών, έως και του 50% της μέσης ετήσιας χονδρεμπορικής τιμής ηλεκτρικής ενέργειας για επιλέξιμες ενεργοβόρες επιχειρήσεις, με κατώφλι τα 50 ευρώ/MWh.
Το αναθεωρημένο πλαίσιο ανεβάζει πλέον το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης έως και στο 70%.
Η στήριξη εξακολουθεί να συνδέεται με έως το 50% της ετήσιας κατανάλωσης μιας επιχείρησης. Σε αντάλλαγμα, η επιχείρηση πρέπει να κατευθύνει το 50% της ενίσχυσης σε επενδύσεις που συνδέονται με την πράσινη μετάβαση.
Η αύξηση του ποσοστού στήριξης από 50% σε έως 70% δεν συνοδεύεται, σύμφωνα με το πλαίσιο που περιγράφεται, από αντίστοιχη αύξηση των υποχρεώσεων για την απανθρακοποίηση.
Το METSAF παραμένει σε ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, με το ενδεχόμενο παράτασης να παραμένει ανοιχτό.
Με τα σημερινά δεδομένα της αγοράς, μια αντίστοιχη εφαρμογή στην Ελλάδα θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να οδηγήσει σε σημαντική επιδότηση του βιομηχανικού ρεύματος.
Ενδεικτικά, εάν ως βάση ληφθεί τιμή 126 ευρώ/MWh, η ανώτατη ενίσχυση θα μπορούσε να φτάσει έως τα 88,2 ευρώ/MWh.
Το κρίσιμο ζήτημα, ωστόσο, είναι ποιος θα χρηματοδοτήσει το μέτρο.
Καθώς πρόκειται για κρατική ενίσχυση, το κόστος βαρύνει τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Για την Ελλάδα, η αγορά εκτιμά ότι θα απαιτούνταν περίπου 200 εκατ. ευρώ για την ενεργοποίηση ενός αντίστοιχου σχήματος.
Τι κάνουν οι άλλοι στην Ευρώπη
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα βασικά επιχειρήματα των βιομηχανικών φορέων.
Άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη κινηθεί για να αξιοποιήσουν τα διαθέσιμα εργαλεία.
Γερμανία: πακέτο 3,8 δισ. ευρώ
Η Γερμανία ήταν από τις πρώτες χώρες που αξιοποίησαν το CISAF.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε πακέτο ύψους 3,8 δισ. ευρώ για τη στήριξη της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας από επιλέξιμες γερμανικές επιχειρήσεις για την περίοδο 2026-2028.
Βουλγαρία και Σλοβενία
Αντίστοιχα προγράμματα ενεργοποίησαν η Βουλγαρία και η Σλοβενία.
Τα διαθέσιμα κονδύλια ανέρχονται σε περίπου 334 εκατ. ευρώ και 90 εκατ. ευρώ αντίστοιχα για την επόμενη τριετία.
Στη Σλοβενία, η μέγιστη ενίσχυση έχει προσδιοριστεί στα 30 ευρώ/MWh, ενώ οι πρώτες επιχειρήσεις άρχισαν να αξιοποιούν το πρόγραμμα από τον Ιούνιο.
Ιρλανδία, Πολωνία και Αυστρία
Το καλοκαίρι προστέθηκε η Ιρλανδία, με πρόγραμμα ύψους 300 εκατ. ευρώ.
Η Πολωνία κινήθηκε σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, με σχήμα που φτάνει το 1 δισ. ευρώ.
Τον Σεπτέμβριο ακολούθησε η Αυστρία, ανακοινώνοντας πρόγραμμα 750 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2027-2029.
Από το αυστριακό πακέτο, 75 εκατ. ευρώ ετησίως προβλέπονται για το βιομηχανικό ρεύμα, ενώ άλλα 175 εκατ. ευρώ κατευθύνονται κάθε χρόνο στην αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους από το ETS.
Η διεύρυνση αυτή αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των επιχειρήσεων που μπορούν να επωφεληθούν.
Το ιταλικό μοντέλο των 65 ευρώ/MWh
Διαφορετική διαδρομή έχει ακολουθήσει η Ιταλία.
Μέσω του Energy Release 2.0, η Ρώμη έχει διαμορφώσει μηχανισμό που εξασφαλίζει τιμή περίπου 65 ευρώ/MWh για τα πρώτα τρία χρόνια.
Μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί περίπου 470 συμβάσεις, που αντιστοιχούν σε ετήσια ποσότητα 22,5 TWh για ενεργοβόρους καταναλωτές και φορείς σωρευτικής εκπροσώπησης.
Το ιταλικό μοντέλο, ωστόσο, συνοδεύεται από διαφορετικές υποχρεώσεις: οι δικαιούχοι καλούνται να επιστρέψουν στο σύστημα σημαντικές ποσότητες ενέργειας από ΑΠΕ, μέσω αντίστοιχων επενδύσεων.
Το ελληνικό «κενό»
Αυτό ακριβώς το ευρωπαϊκό περιβάλλον καθιστά πιο πιεστικό το ελληνικό ερώτημα.
Η βιομηχανία ζητά να αποκτήσει και στην Ελλάδα ένα εργαλείο αντίστοιχο με εκείνα που έχουν ήδη ενεργοποιήσει ανταγωνιστικές χώρες.
Οι βιομηχανικοί σύνδεσμοι υποστηρίζουν ότι περισσότερες από 700 ενεργοβόρες μεταποιητικές επιχειρήσεις βρίσκονται ιδιαίτερα εκτεθειμένες στις διακυμάνσεις των τιμών ενέργειας.
Η άνοδος του φυσικού αερίου και η αβεβαιότητα για τον εφοδιασμό της Ευρώπης ενόψει του χειμώνα εντείνουν την ανησυχία.
Και κάπου εδώ επιστρέφει η επιλογή του ΣΕΒ.
Την ώρα που οι υπόλοιποι φορείς ζητούν δημόσια την αξιοποίηση του ευρωπαϊκού πλαισίου, ο Σύνδεσμος του Σπύρου Θεοδωρόπουλου επιλέγει να περιμένει την έκβαση των κυβερνητικών επαφών.
Το στοίχημα του Θεοδωρόπουλου
Η στρατηγική είναι πλέον ξεκάθαρη.
Ο ΣΕΒ δεν ακολουθεί τη δημόσια πίεση των υπόλοιπων βιομηχανικών οργανώσεων. Ποντάρει στον διάλογο με την κυβέρνηση και περιμένει ανταπόκριση μέχρι τις 6 Οκτωβρίου.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι πλέον μόνο εάν θα υπάρξει ανταπόκριση.
Είναι τι ακριβώς θα περιλαμβάνει.
Γιατί όσο άλλες ευρωπαϊκές χώρες ενεργοποιούν δισεκατομμύρια ή εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη της βιομηχανίας τους, η ελληνική βιομηχανία εξακολουθεί να περιμένει να δει εάν και με ποιο τρόπο θα αξιοποιηθεί το ευρωπαϊκό εργαλείο.
ΠΗΓΗ: DEAL
