Και καλά η αποχαυνωμένη κυβέρνηση, πού είναι όμως τα κόμματα της Βουλής και της Ευρωβουλής;
Η Μαριούπολη απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1780, όταν το μεγαλύτερο μέρος των ελληνόφωνων ορθοδόξων εκδιώχθηκαν από την Κριμαία και πήγαν ανατολικά για να σωθούν.
- Του Κ. Αϊβαλιώτη*
Μεταξύ του 1948 και του 1989 η κομμουνιστική χούντα της ΕΣΣΔ είχε αλλάξει το όνομα της ελληνικής αυτής πόλης και την είχε μετονομάσει σε Ζντάνοβ, αλλά οι σταλινικοί εντός Ελλάδας και οι ελαφροδεξιοί δεν έβγαζαν άχνα όταν αφελληνιζόταν η πόλη.
Η Ρωσίδα αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β’ το 1778 αποφάσισε να ξεριζώσει τους Ελληνες από τη γη τους στην Κριμαία. Υστερα από μια μακρά και επίπονη πορεία όπου χάθηκαν πολλοί, το 1780, στις ακτές της Αζοφικής Θάλασσας, μέσα στην ερημιά, οι Ελληνες ίδρυσαν τη Μαριούπολη και γύρω της ελληνικά χωριά που έγινε σημαντικό λιμάνι και ανέπτυξε γρήγορα το εμπόριο από τη θάλασσα και τη στεριά, τη γεωργία, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία. Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε ήδη γίνει μια ευημερούσα πόλη.
Ομως, από το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα ο ελληνικός πολιτισμός στη Μαριούπολη περνούσε μεγάλες δοκιμασίες. Στη Ρωσική Αυτοκρατορία και αργότερα στη Σοβιετική Ενωση οι Ελληνες είχαν να αντιμετωπίσουν την κρατική πολιτική αφομοίωσης και το πιο τραγικό γεγονός ήταν η λεγόμενη «Ελληνική Επιχείρηση» του 1937, μέρος της πολιτικής του σταλινικού καθεστώτος.
Στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η Μαριούπολη ήταν γνωστή για τη ναυπηγική της βιομηχανία και τα μεγάλα μεταλλουργικά της εργοστάσια. Αυτές οι επιχειρήσεις έπαιξαν σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην οικονομία της πόλης αλλά και για όλη την Ουκρανία. Οσο για τους Ελληνες της Μαριούπολης, μόνο κατά την περίοδο της ουκρανικής ανεξαρτησίας (από το 1991) άρχισαν να ξαναβρίσκουν τη φωνή τους, χάρη στην πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Ουκρανίας που αναβίωσε την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό.
Η σημερινή αδιαφορία των ημέτερων κυβερνητικών σπάει ρεκόρ. Τα ΜΜΕ ποτέ δεν αναφέρουν το ελληνικό παρελθόν αιώνων της Μαριούπολης (δηλαδή της πόλης της Παναγίας – Μαρίας με την περίφημη εικόνα της Οδηγήτριας) καθώς και για την άλλη ελληνική πόλη του μελιού με το αρχαίο όνομα Μελιτούπολη. Πάνω από 150.000 Ελληνες ζούσαν αιώνες -μέχρι πριν ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία- σε μια περιοχή που είναι πλέον υπό ρωσικό έλεγχο. Κουβέντα, όμως, δεν ακούγεται για την ελληνική μειονότητα εκεί, η οποία αντιμετώπισε την αδιαφορία του νεοελληνικού κράτους-αρλούμπα. Και καλά η αποχαυνωμένη κυβέρνηση, πού είναι όμως τα κόμματα της Βουλής και της Ευρωβουλής για να ρωτήσουν τι απέγινε με αυτούς τους Ελληνες;
*Π. βουλευτή Β’ Αθηνών
