Η Δύση, και πόσο μάλλον η Αμερική, οφείλει να επέμβει στο Ιράν και για το χατίρι των ηρωικών νεαρών
Η κατάσταση σε όλη τη Μέση Ανατολή συνεχίζει να είναι σε εγρήγορση. Μέχρι τώρα κανένας αναλυτής πραγματικά δεν μπορεί να ξέρει αν τελικά η Αμερική και ο πρόεδρος Τραμπ προχωρήσουν σε στρατιωτικό χτύπημα ενάντια στο ισλαμοναζιστικό καθεστώς των αγιατολάχ του Ιράν.
- Του ραβίνου Μορντεχάι Φριζή*
Υπάρχουν πολλές πιέσεις και ακόμα περισσότερες θεωρίες για την αναβολή της αμερικανικής παρέμβασης όλες αυτές τις τελευταίες εβδομάδες. Ενα πράγμα όμως είναι σίγουρο. Το καθεστώς των μουλάδων πρέπει να πέσει.
Οχι απλά γιατί είναι θεοκρατικό, αλλά επειδή είναι φανατικό ισλαμικό που τυραννάει ένα μεγάλο μέρος του περσικού λαού, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει την καταστροφή ολόκληρης της Δύσης, διαμέσου της υποστήριξης έμμεσα και άμεσα της ισλαμικής τρομοκρατίας παγκοσμίως. Φυσικά σε αυτό δεν είναι μόνο υπεύθυνο το ιρανικό καθεστώς. Το ίδιο υπεύθυνα είναι και το Κατάρ και η Τουρκία που δυστυχώς μέχρι στιγμής το επιτελείο Τραμπ φαίνεται να χαϊδεύει. Μια Τουρκία και ένα Κατάρ που, αν δεν αντιμετωπιστούν ως ξεκάθαροι εχθροί, θα είναι οι διάδοχοι των αγιατολάχ όσον αφορά την ισλαμική τρομοκρατία, ακόμα και εάν τελικά το ιρανικό καθεστώς πέσει.
Οχι άδικα το Ισραήλ αρνείται την παρουσία της Τουρκίας και του Κατάρ στη Γάζα. Πρόκειται για ύπουλο κίνδυνο που ξέρει είτε διαμέσου της διπλωματίας είτε διαμέσου χρηματικών επενδύσεων να παίζει σε δύο ταμπλό, σπρώχνοντας τη Δύση προς τον γκρεμό. Ομως, παρ’ όλες τις πιέσεις, η Δύση, και πόσο μάλλον η Αμερική, οφείλει να επέμβει στο Ιράν και για το χατίρι όλων εκείνων των ηρωικών νεαρών Ιρανών που βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια στους μουλάδες και σφάχτηκαν κατά χιλιάδες. Η σιωπή του ΟΗΕ και της παγκόσμιας Αριστεράς είναι άκρως εγκληματική.
Αλλά και η υπόσχεση Τραμπ προς τους διαδηλωτές ότι η βοήθεια έρχεται τον εκθέτει ανεπανόρθωτα αν έπειτα από όλες τις βαρύγδουπες δηλώσεις και υποσχέσεις δεν προχωρήσει σε αποφασιστικές πράξεις. Ο,τι είναι να γίνει δεν μπορεί να καθυστερήσει άλλο. Η Αμερική και το Ισραήλ είχαν την ευκαιρία να ρίξουν τους αγιατολάχ πριν από περίπου μισό χρόνο, κατά τον Πόλεμο των 12 Ημερών, και δεν το έπραξαν. Δεν δύναται να χαθεί πάλι αυτή η πολύτιμη ευκαιρία. Για το καλό όλων μας. Για ένα ελεύθερο Ιράν. Για ένα ασφαλές Ισραήλ. Για μια δυνατή Αμερική. Για μια ζωντανή Δύση. Το φανατικό τρομοκρατικό ισλάμ και η πέμπτη φάλαγγα της ακραίας Αριστεράς που το υποστηρίζει πρέπει να πέσουν καθοριστικά.
*Πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος του Λικούντ
