Η αλήθεια πίσω από το τεχνητό και ψεύτικο τουρκικό Εθνος: αποκαλύψεις για τις κρυμμένες ρίζες και την ιστορική πραγματικότητα
- Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Οι Τούρκοι είναι τεχνητό, ψεύτικο Εθνος και το ξέρουν. Πιο πολύ κεντροασιατικό DNA βρίσκουν οι γενετιστές ερευνητές στην Ουγγαρία, παρά στην Τουρκία. Τα τελευταία χρόνια είναι μόδα στη γείτονα να κάνουν τεστ DNΑ αναζητώντας την εθνική τους καταγωγή και να ανοίγουν τα αποτελέσματα σε live streaming.
Μαντέψτε τι αποκαλύπτουν οι περισσότεροι. Αλλοι έκπληκτοι, εμβρόντητοι, άλλοι υποψιασμένοι ανακαλύπτουν πως δεν είναι παρά κυρίως απόγονοι εξισλαμισμένων Ελλήνων αλλά και Αρμενίων κ.ά. Ματαίως ψάχνουν αίμα από στραβοκάνηδες κυνοκέφαλους ληστές της στέπας. Τα έχει γράψει ο μέγιστος των τουρκολόγων ιστορικών, ο αείμνηστος Σπύρος Βρυώνης, επίσης ο Νεοκλής Σαρρής και ο εκ Κύπρου Κώστας Κύπρος. Τον πρώτο τον γνώρισα στο τελευταίο ταξίδι του στην Ελλάδα, οι άλλοι δύο ήταν φίλοι μου και, εκτός από τα βιβλία τους, είχα την ευκαιρία για πνευματικά απολαυστικές συζητήσεις για την Ιστορία και τη φύση του κράτους-συμμορία.
Αυτή η κραυγάζουσα σοβινιστική τεχνητή ταυτότητα, αυτό το μη Εθνος έχει φτιαχτεί με κλεμμένα παιδιά και κλεμμένες ψυχές, είτε με άμεσο εξαναγκασμό με το παιδομάζωμα είτε με την έμμεση απειλή και το δέλεαρ της μεταπήδησης από την τάξη των σκλάβων στην τάξη των κυρίαρχων. Επί αιώνες αιμορραγούσαμε προς τους Οθωμανούς, ενώ οι μεγάλοι χριστιανικοί, κυρίως ελληνικοί, πληθυσμοί της Μικράς Ασίας δεν εξαιρέθηκαν, απλώς εξισλαμίστηκαν. Αλλοι με το σπαθί, άλλοι με την αρπαγή των παιδιών για τα Τάγματα των Γενίτσαρων και τα χαρέμια και άλλοι γιατί προσκύνησαν οι Δυνατοί, για να διατηρήσουν προνόμια και γεωκτησίες, συμπαρασύροντας τους ακτήμονές τους στον εκτουρκισμό, ολόκληρα χωριά.
Οι Τούρκοι δεν είναι παρά ο κακός μας εαυτός. Η πικρή και αδιανόητη για πολλούς αλήθεια είναι πως στις 29 Μαΐου 1453 αυτοί που εφόρμησαν στα τείχη της Πόλης δεν ήταν παρά εξισλαμισμένα αδέρφια μας, φανατικοί εξωμότες. Αργότερα, π.χ. στην Κρήτη, οι χειρότεροι δυνάστες ήταν οι Τουρκοκρητικοί. Οργιο αίματος τα εγκλήματα αυτών των εξισλαμισμένων Κρητών, που μερικοί είχαν τουρκικά μικρά ονόματα και ακόμη ελληνικά επίθετα σε -άκης, της οικογένειας που είχαν εγκαταλείψει προδίδοντας θρησκεία και εθνικό φρόνημα. Ενας λόγος που έφυγαν από την Κρήτη με την Ενωση ήταν γιατί φοβούνταν τις συνέπειες των εγκλημάτων τους. Στην Κύπρο, σε μερικά από τα πιο φανατικά αργότερα τουρκοκυπριακά χωριά, στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, δεν ήξεραν λέξη τουρκική, γιατί δεν ήταν παρά εξισλαμισμένοι κρυπτοχριστιανοί, που εξελίχθηκαν σε Τούρκους σοβινιστές, όπως στη Λουρουτζίνα.
Ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, Πόντιος, που υπηρέτησε στο μέτωπο του Κουρδιστάν με τον τουρκικό στρατό, αποκάλυψε εγκλήματα πολέμου σε βάρος των Κούρδων, μετά ανακάλυψε την ελληνική του καταγωγή, διέφυγε στην Ελλάδα, βαφτίστηκε Χριστιανός και έγινε κήρυκας του αφυπνισμένου εθνισμού του δεν είναι ο μόνος. Ο κατεχόμενος Πόντος είναι γεμάτος από ανθρώπους σαν αυτόν. Σε ολόκληρα χωριά μιλούν την ποντιακή διάλεκτο, τραγουδούν και χορεύουν τα ίδια τραγούδια. Με την τεχνολογία του διαδικτύου να διαδίδεται πλέον αστραπιαία η γνώση και κάθε πληροφορία, όλο και περισσότεροι ανακαλύπτουν πως ανήκουν στο Εθνος που χτίζει και όχι στο ληστρικό «Εθνος» που γκρεμίζει και αρπάζει. Κάθε τόσο κάποιοι αποφασίζουν να επιστρέψουν στο αληθινό Εθνος καταγωγής τους.
Η αποκάλυψη μέσω των τεστ ή από επεξεργασία πληροφοριών μέσα από την οικογένεια στην αρχή μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Σε κάποιους που ήταν φανατικοί σοβινιστές Τούρκοι το συναίσθημα μπορεί αρχικά να είναι ακόμη και οδύνη, θλίψη από την καταστροφή μιας ψευδαίσθησης. Μετά όμως το σκουλήκι της αλήθειας δουλεύει στο συνειδητό και στο υποσυνείδητο, η αποκάλυψη μπορεί να λειτουργήσει και καταλυτικά, λυτρωτικά.
Θυμάμαι τον φίλο μου τον Ζήνωνα, που ζει πια εδώ, βαπτισμένος.
Οταν ήταν παιδί, στο χωριό του στον Πόντο ήρθε ένα λεωφορείο με εκδρομείς Πόντιους από τη Β. Ελλάδα. Το μουσουλμανικό ποντιακό χωριό του Ζήνωνα είχε κάποια γιορτή, οι μουσουλμάνοι Πόντιοι τραγουδούσαν και χόρευαν με τραγούδια στην αρχαία ελληνική διάλεκτό τους υπό τον ήχο της λύρας. Σύντομα Χριστιανοί Πόντιοι από την Ελλάδα και εξισλαμισμένοι Πόντιοι της κατεχόμενης πατρίδας τους, που κράτησαν τη γλώσσα τους και τη μουσική τους παράδοση, αναμείχθηκαν και βρέθηκαν να χορεύουν τους πανάρχαιους χορούς τους. Γλέντησαν με την ψυχή τους. Ο Ζήνων επέστρεψε στο σπίτι του, αφηγήθηκε τα γεγονότα στη μάνα του και της είπε «ή αυτοί είναι Τούρκοι ή εμείς είμαστε Ρωμιοί, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, ένα πράμα είμαστε». Ηταν η αρχή της αφύπνισής του. Εκατομμύρια είναι έτσι, κρυφοί Ελληνες, που δεν το ξέρουν ούτε οι ίδιοι και όλο και περισσότεροι το ανακαλύπτουν. Ο Γιάννης Γιαϊλαλί το έμαθε και αποφάσισε να επιστρέψει στη ρίζα του.
Θα είναι αδιανόητη εγκληματική πράξη η παράδοσή του, κάκιστο μήνυμα σε άλλους σαν αυτόν. Είναι καιρός να επενδύσουμε λίγη γνώση σε αυτό το ζήτημα σε όσους κρυπτοχριστιανούς υπάρχουν μέσα στην Τουρκία και σε όσους αναζητούν την καταγωγή τους. Πρέπει να τους ενθαρρύνουμε, με προσοχή βέβαια, διότι το γενοκτονικό κράτος δεν έχει αλλάξει πολύ από το 1922.
Υπάρχουν πολλά παιδιά από τον Πόντο και αλλού, που διαβάζουν, αναζητούν, ανακαλύπτουν, απορώντας με το πρόσωπό τους στον καθρέφτη, βρίσκοντας οικογενειακά κειμήλια, ακούγοντας μνήμες των παππούδες τους ή την ίδια τη διάλεκτο που μιλούν ακόμη και είναι ελληνική. Υπάρχουν μερικοί που νιώθουν την πολιτισμική υπεροχή τύυ να ανήκεις σε ένα αρχαίο Εθνος δημιουργό. Οι φανατικοί μουσουλμάνοι προσπαθούν να συντρίψουν μέσα τους αυτή την αλήθεια, όπως ο Ερντογάν, ο Πόντιος από την Ποταμιά της Ριζούντας, που του είπε ο πατέρας του πως κατάγονται από τη «γενιά του διαβόλου», τους Ελληνες, αλλά, όταν τον ρωτούν για την καταγωγή του, «αρκεί να λες πως είσαι μουσουλμάνος».
Ο ίδιος ο γιαλαντζί σουλτάνος τα έχει πει αυτά. Υπάρχουν όμως άλλοι, λίγοι για αρχή, αλλά θα γίνουν η μαγιά, που δεν τους αρκεί, που η ανακάλυψη τους αφυπνίζει. Αυτό πρέπει να το δουλέψουμε με επιμονή και προσοχή. Μπορούμε να κερδίσουμε πολλά. Ας ξεκινήσουμε όμως με το στοιχειώδες, προστατεύοντας τον Γιάννη Γιαϊλαλί και όποιους άλλους έχουν τη γενναιότητα αυτής της επιστροφής στη Μάνα.
