«Πώς περνά τόσο γρήγορα ο καιρός; Ακόμη θυμάμαι ότι έμπαινε το ‘25 και τώρα φεύγει». Ο φίλος μας ο Πάνος ήρθε σήμερα μελαγχολικός. «Μην ανησυχείς, έτσι γίνεται. Μέχρι τα πενήντα ο καιρός κυλάει κανονικά. Μετά τα εξήντα ο μήνας γίνεται βδομάδα. Περνάει ο καιρός τόσο γρήγορα και μαζεύει το κουβάρι» λέει ο Νίκος, που έχει ξαναρχίσει να καπνίζει.
«Τι λέτε, ρε, πρωί πρωί; Εδώ το προσδόκιμο ζωής έχει φτάσει στα 85 και τρέχει προς τα 100 και παραπονιέσαι; Οι πατεράδες μας στα 70 ήταν υπέργηροι. Κι εμείς είμαστε τζόβενα» παρατήρησε ο Παντελής. «Για δες, ρε, κάτι τζόβενα, που η μέση τους τρίζει σαν παλιοσακαράκα» συμπλήρωσε ο Περικλής, που έχει περάσει τα 75.
Ο,τι και να πούμε, η αλήθεια είναι ότι ο καιρός περνά γρήγορα. Κι όταν έχεις κι ένα σωρό προβλήματα στο μυαλό σου, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Και εκείνη που έχει κατά πολύ δυσκολέψει είναι η «τρίτη ηλικία». Παλαιότερα, σου έλεγαν «καλοφάγωτη η σύνταξη» και φρόντιζες να το κάνεις πραγματικότητα. Σήμερα, η σύνταξη των γονιών και των παππούδων πολλές φορές είναι το κύριο συντηρητικό όλη της οικογένειας.Το βλέπω σε αρκετούς φίλους, το βλέπω και στον εαυτό μου. Βεβαίως, εγώ ακολουθώ τη συνταγή των Λατίνων, το περίφημο «Laboremus» (ας εργαζόμαστε), διότι όποιος τα παρατάει και κλείνεται στην τηλεόραση και στο κουμ καν τρέχει να συναντήσει εκείνον τον Γερμανό φίλο που ακούει στο όνομα «Αλτσχάιμερ». Ατιμη αρρώστια! Εχει φάει κόσμο και κοσμάκη και όλο «βρίσκουν το φάρμακο» αλλά όλο και «κάπου κολλάει».
Με την αλλαγή του καιρού, λοιπόν, μπήκαμε στα ενδότερα της καφετέριας κι αρχίσαμε την κουβέντα της βροχής. «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι» είπε, ως ο νέος ποιητής, ο Ευδαίμων, παλαιός φίλος, που έχει φτιάξει ένα πανέμορφο μποστάνι στη Σαλαμίνα και μας εφοδιάζει όλους με ζαρζαβατικά. «Ποιο καλοκαίρι; Μήπως το είδαμε; Η σύνταξη δεν φτάνει όχι για διακοπές, αλλά ούτε για τα απαραίτητα. Εφέτος έβαλα δόσεις με την κάρτα και στα βιβλία του εγγονού μου» είπε ο Περικλής, που το εγγονάκι του πηγαίνει σε ιδιωτικό σχολείο. Ετσι γίνεται σχεδόν παντού. Οι παππούδες συμπληρώνουν το εισόδημα των παιδιών τους.
«Εμ, δεν σας άρεσε ο Αντρέας που μας είχε άρχοντες, θέλατε Μητσοτάκη» είπε ο Νίκος, πασοκάρα παλιά, αμετανόητη. «Ποιος Αντρέας; Ο Σημίτης ήταν εκείνος που μας ξεκλήρισε. Μου άφησε η θεία μου μια τεράστια περιουσία σε μετοχές της Αλφα και τις χάσαμε όλες, b» είπε ο Δημήτρης, παλιός αξιωματικός. «Βρε, είσαι καλά; Ο Σημίτης μάς πήγε στα Μνημόνια; Ο Γιωργάκης, ο Αλέξης και ο Αντωνάκης μάς καταβυθίσανε σαν τον “Τιτανικό”» είπε ο Μηνάς. Και παραγγείλαμε τσίπουρα…
Η ΑΚΙΣ
