«Ποιος επέλεξε τη Βουδαπέστη ως τόπο συνάντησης για το Ουκρανικό;» ρώτησε ο έμπειρος δημοσιογράφος την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου. «Η μάνα σου!» του πέταξε κατάμουτρα η μόλις 28 ετών αξιωματούχος και άφησε έκπληκτους όλους τους συναδέλφους, που δεν περίμεναν τέτοια αντιμετώπιση!
Είναι το «νέο ύφος» που καθιερώνει η διακυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ, η οποία πλέον έχει διαχωρίσει τους δημοσιογράφους σε «εχθρούς, «λιγότερο εχθρικούς» και «φίλους». «Κάποτε, οι εκπρόσωποι Τύπου του Λευκού Οίκου έδιναν μάχες με τις ερωτήσεις. Σήμερα, δίνουν μάχες με τα βλέμματα. Κι όταν τελειώνει η ενημέρωση, οι δημοσιογράφοι δεν ξέρουν αν τους ενημέρωσαν, τους μάλωσαν ή τους έκαναν ψυχοθεραπεία» μου είπε έμπειρος συνάδελφος, με μακροχρόνια θητεία στον συγκεκριμένο χώρο.
Η νέα εκπρόσωπος εγκαινίασε νέα εποχή «επικοινωνίας». Δηλαδή, απαντά χωρίς να απαντά, αλλά με τέτοιο ύφος, που προσπαθεί να σε κάνει να νιώθεις ενοχές επειδή ρώτησες. Αν επιμείνεις, χαμογελάει λίγο πιο πλατιά, με ένα χαμόγελο που σημαίνει «καλύτερα να μην το ξανακάνεις»… Οι δημοσιογράφοι,όμως, είμαστε για να καταγράφουμε δηλώσεις και όχι για να καταγράφουμε συναισθήματα. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι πληροφορίες και όχι να καταγράφονται ως εμπειρίες.
Η νέα εποχή Τραμπ έχει αναγάγει τις ερωταπαντήσεις σε αντιπαραθέσεις, με ενεργητική ακρόαση. Αν ρωτήσεις για κρίση, παίρνεις μια απάντηση-επίκληση για αισιοδοξία. Αν ρωτήσεις για σκάνδαλο, η απάντηση είναι μήνυμα ενότητας. Αν ρωτήσεις κάτι δύσκολο, η εκπρόσωπος σε κοιτάζει με συμπόνοια, σαν να σε συγχωρεί προκαταβολικά. Αν πιστέψει ότι πιέζεται, μπερδεύει στην αντιπαράθεση μέχρι και… τη μάνα σου!
Εδώ, ευτυχώς, δεν έχουμε -ακόμη- φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Οι μανάδες μας είναι έξω από την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και οι απαντήσεις, ακόμα και σε δύσκολες ερωτήσεις, είναι πάντα εντός των ορίων της ευπρέπειας. Ωστόσο, η «νέα τάση» που λανσάρει ο Λευκός Οίκος ίσως αποτελέσει «τυφλοσούρτη», καθώς στην Ελλάδα -όπως δείχνουν οι μετρήσεις- τα μέσα ενημέρωσης δεν απολαμβάνουν και τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη από τους πολίτες.
Φυσικά, γι’ αυτό δεν φταίνε οι πολίτες, αλλά τα ΜΜΕ, που πλέον παίζουν καθαρά πολιτικο-οικονομικά παιχνίδια, υπακούοντας στα κελεύσματα των επιχειρηματιών (εφοπλιστών κυρίως) ιδιοκτητών τους. Ισως οι δημοσιογράφοι πρέπει να ετοιμάζουμε ειδικά σεμινάρια για να αντέξουμε την «ενεργειακή θετικότητα» των ενημερώσεων.
Δεν απέχουμε πολύ από το να περάσουμε κι εμείς στον αστερισμό της επιθετικότητας των πολιτικών, απέναντι σε δημοσιογράφους οι οποίοι συνεργάζονται με καναλάρχες-εκδότες επιχειρηματίες και -ας μην το κρύβουμε- ενεργούν ανάλογα με τα συμφέροντα του εργοδότη τους. «Οι καιροί αλλάζουν» λέει ο Ντίλαν. Ας μην το ξεχνάμε…
Η ΑΚΙΣ
