Γυναίκα τίγρης και Αγγελος του Τσάρλι. Τους τίτλους κέρδισε επάξια η κινεζικής καταγωγής σύζυγος του Ρούπερτ Μέρντοχ, Γουέντι Ντενγκ, μετά την εντυπωσιακή παρέμβασή της για να τον προστατεύσει από την απόπειρα γιαουρτώματος με αφρό ξυρίσματος, που επιχείρησε προχθές Αγγλος κωμικός. Την επόμενη μέρα τα κινεζικά πρακτορεία ειδήσεων την αποθέωναν ως πρότυπο Κινέζας συζύγου. Κάτι που της αναγνώρισαν και οι φλεγματικοί Βρετανοί. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την επεισοδιακή ακρόαση ο βουλευτής Τομ Ουότσον έσπευσε να συγχαρεί τον μεγιστάνα δηλώνοντας: «Κύριε Μέρντοχ, η σύζυγός σας έχει καλό αριστερό κροσέ»!
Η σύζυγος με το «καλό αριστερό κροσέ» έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη. Εγινε το πρόσωπο της ημέρας και ένα σύμβολο «της αποφασιστικότητας της αυτοκρατορίας Μέρντοχ να πολεμήσει», όπως γράφει η εφημερίδα «Daily Mail». Εκτός από τη δημοφιλία που κέρδισε, το «κροσέ» αναμένεται να βοηθήσει και τις πωλήσεις εισιτηρίων της πρώτης της ταινίας, «Snow Flower and the Secret Fan», καθότι η κυρία Μέρντοχ είναι και εκκολαπτώμενη κινηματογραφική παραγωγός, με φίλους όπως η Νικόλ Κίντμαν, ο Μπόνο, η Ιβάνκα Τραμπ και ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ.
Η προσωπική της ιστορία δικαιολογεί καθ’ όλα τον τίτλο της «τίγρης». Στα 19 της η Κινέζα «πολιτιστική επανάσταση» (όπως μεταφράζεται το βαπτιστικό της Γουέντζ) γνώρισε ένα ζεύγος Αμερικανών, που την έλαβε υπό την προστασία του και την πήρε στις ΗΠΑ. Μέσα σε μερικά χρόνια το ζευγάρι χωρίζει και η Γουέντι παντρεύεται τον, κατά πολλά χρόνια μεγαλύτερό της Τζέικ Τσέρι. Κερδίζει την αμερικανική υπηκοότητα, αλλά χωρίζει. Παίρνει μεταπτυχιακό οικονομικών από το Γέιλ και εργάζεται ως μαθητευόμενη στο Star TV του Ρούπερτ Μέρντοχ. Με τον 68χρονο τότε μεγιστάνα γνωρίζεται στα 29 της και σύντομα γίνεται η τρίτη σύζυγός του, χαρίζοντάς του δύο κόρες. Εκτοτε λειτουργεί ως άτυπη εκπρόσωπός του, στις συνδιαλλαγές με την Κίνα και μοιράζεται μαζί του το πάθος για επιχειρήσεις.
Μυρτώ Μπούτση
Οι «New York Times» υπερασπίζονται τις ταμπλόιντ
Η δημοκρατία χαρακτηριζόταν πάντα από τον αγώνα να προσδιοριστούν τα όρια της αποδεκτής ερευνητικής συμπεριφοράς. Οι ταμπλόιντ -όπως ακριβώς και θα έπρεπε- συνεχώς πειραματίζονται με εκείνα τα όρια: Οι «New York Times» προσπαθούν να παρουσιάσουν τις θετικές πλευρές της δημοσιογραφίας των ταμπλόιντ, η οποία, ασφαλώς, βρέθηκε να υπερασπίζεται τον εαυτό της μετά το βρετανικό σκάνδαλο των υποκλοπών από τη «News of the World».
Ο αρθρογράφος της εφημερίδας Ράιαν Λίνκοφ, λέκτορας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, υποστηρίζει ότι η πολιτική των ταμπλόιντ για την αναζήτηση ειδήσεων δεν διαφέρει από άλλων εφημερίδων, και ότι οι όποιες διαφορές έχουν σχέση με τον βαθμό στον οποίο χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους.
Ο Λίνκοφ υποστηρίζει και ότι οι ταμπλόιντ περιορίζουν τον διαχωρισμό ανάμεσα στις κοινωνικές ελίτ και τις άλλες τάξεις, ενώ παρατηρεί ότι μπορούν να συμφιλιώσουν βασικές διαμάχες των δημοκρατικών κοινωνιών, καθώς προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε όσα κρύβονται από ντροπή.
Αλέξανδρος Μόρντουντακ
Σε αριθμούς
10
άνθρωποι έχουν συλληφθεί για το σκάνδαλο
3,5
εκατομμύρια λίρες εικάζεται ότι πήρε ως αποζημίωση η Ρεμπέκα Μπρουκς
10
από τους 45 υπαλλήλους του γραφείου Τύπου της Σκότλαντ Γιαρντ είναι πρώην υπάλληλοι της News International
11.000
σελίδες με πληροφορίες για το σκάνδαλο είχε στη διάθεσή της η Σκότλαντ Γιαρντ
8
ώρες ερεύνησε τις σελίδες ο Τζον Γιέιτς, επικεφαλής της αρχικής έρευνας για το σκάνδαλο, προτού αποφασίσει ότι δεν είχαν σημασία
