Χρειάστηκε να περάσουν περίπου είκοσι χρόνια, αλλά τελικά οι επιστήμονες τα κατάφεραν! Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά μια νέα γονιδιακή θεραπεία κατάφεραν με επιτυχία μέσα σε διάστημα μόλις τριών εβδομάδων να καταστρέψουν καρκινικούς όγκους σε ασθενείς που έπασχαν από λευχαιμία σε προχωρημένο στάδιο.
Σύμφωνα με την πειραματική μελέτη τα λεμφοκύτταρα Τ, τα οποία ευθύνονται για την ανοσοποιητική άμυνα των κυττάρων του ανθρώπινου οργανισμού, αφού πρώτα τροποποιήθηκαν γενετικά, αποδείχτηκαν δραστικά κατά της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας – της πιο συχνής μορφής καρκίνου που πλήττει το αίμα και τον μυελό των οστών.
Οπως ανέφεραν ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης της δοκιμής η θεραπεία επέτρεψε την ύφεση της νόσου για τουλάχιστον έναν χρόνο σε δύο από τους τρεις ασθενείς οι οποίοι μετείχαν στην έρευνα και έπασχαν από λευχαιμία σε προχωρημένο στάδιο. Ο τρίτος ασθενής παρουσίασε υποτροπή της νόσου, ύστερα από τέσσερις μήνες, αλλά σε εξασθενημένη μορφή.
Η θεραπεία συνίστατο στην αφαίρεση λεμφοκυττάρων Τ από τους συγκεκριμένους ασθενείς και στη γενετική τροποποίησή τους με τη βοήθεια ενός ρετροϊού, ώστε να γίνει επιλεκτική επίθεση στα καρκινικά κύτταρα, προκειμένου να διασωθεί τελικά η πλειονότητα των υγιών κυττάρων του οργανισμού.
«Σε τρεις εβδομάδες οι όγκοι είχαν καταστραφεί με μια δραστικότητα που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ νωρίτερα» εξήγησε ο δρ Καρλ Τζουν, καθηγητής Παθολογίας στο αντικαρκινικό κέντρο Abramson του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, ως ο επικεφαλής των ερευνών, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύουν οι επιθεωρήσεις New England Journal of Medicine και Science Translational Medicine. Υπογραμμίζει δε ότι τα γενετικά τροποποιημένα λεμφοκύτταρα Τ, τα οποία ονόμασε «κατά συρροή δολοφόνους», κατέστρεψαν σχεδόν 910 γραμμάρια καρκινικού όγκου σε καθέναν από τους ασθενείς που συμμετείχαν στην έρευνα!
Τώρα η ερευνητική ομάδα προτίθεται να εφαρμόσει τη θεραπεία αυτή και σε ακόμη τέσσερις ασθενείς προτού προχωρήσει στην ευρύτερη φάση δοκιμών. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιστήμονες εκτιμούν πως η νέα μέθοδος θα μπορούσε ακόμη να βρει εφαρμογή στη θεραπεία και άλλων μορφών καρκίνου, αν και επιβάλλεται να γίνει περαιτέρω έρευνα.
