Οι αληθινές ιστορίες Ελλήνων μεταναστών εμπνέουν τα φετινά θεατρικά έργα. Ποτέ άλλοτε το θέμα της μετανάστευσης στην ελληνική εργογραφία δεν υπήρξε τόσο διαχρονικά επίκαιρο όσο σήμερα.
Οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες αλλά και ο «ζυγός» που καθημερινά ο ελληνικός λαός είναι αναγκασμένος να υπομένει δεν θα μπορούσαν φυσικά να αφήσουν ανεπηρέαστη τη θεατρική θεματολογία, σε μια εποχή όπου η ανάγκη το θέατρο να καθρεφτίζει τη ζωή και την καθημερινότητα κρίνεται επιτακτική. Και μπορεί σε πολλούς η πρόσφατη κίνηση του υπουργείου Μετανάστευσης της Αυστραλίας να «στρατολογήσει» -με κριτήρια- 170.000 Ελληνες, εξασφαλίζοντάς τους ένα καλύτερο μέλλον, να «ξύπνησε» μνήμες από την εποχή που τα Ελληνόπουλα εγκατέλειπαν σωρηδόν τη χώρα, όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη, το θεατρικό ρεπερτόριο της σεζόν όμως προσφέρει πολλές ευκαιρίες για να θυμηθεί κανείς ιστορίες προσφυγιάς.
Ετσι, ηθοποιοί και παραγωγοί «ξεσκόνισαν» τις βιβλιοθήκες τους για να βρουν κλασικά έργα γύρω από το μείζον θέμα της μετανάστευσης, ενώ κάποιοι πιο τολμηροί αποπειράθηκαν να αποτυπώσουν το τρέχον κλίμα αντλώντας έμπνευση από τις σύγχρονες εικόνες του μεταναστευτικού ρεύματος.
Οπως εξάλλου αποδεικνύεται, η μετανάστευση θα συνεχίσει να τροφοδοτεί για πολύ καιρό ακόμη τη φαντασία των συγγραφέων.
Την αληθινή ιστορία του Ανδρέα Κορδοπάτη, ενός Ελληνα των αρχών του 1900, ο οποίος αποφάσισε, με το δισάκι του στον ώμο, να μεταναστεύσει στην Αμερική προς αναζήτηση καλύτερης ζωής, επέλεξε να παρουσιάσει ο ηθοποιός Αντώνης Αντωνίου για τη σεζόν 2011-2012.
Το έργο, που είναι βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Θανάση Βαλτινού, φέρει τον τίτλο «Το συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη» και αποτελεί την καταγραφή μιας συγκλονιστικής ιστορίας ενός ταπεινού επαρχιώτη, με καταγωγή από το χωριό Δάρα Μαντινείας, ο οποίος, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, αποφάσισε -όπως πολλοί συντοπίτες του- να ξενιτευτεί. Σε μια ταραγμένη Ελλάδα άλλωστε, υπό τον ζυγό του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, το υπερατλαντικό ταξίδι ήταν ο μοναδικός τρόπος για τους Ελληνες της εποχής να «ξαναφτιάξουν» τη ζωή τους. Δυστυχώς, όμως, η μοίρα ήταν σκληρή απέναντί του. Λόγω μιας σπάνιας ασθένειας των βλεφάρων που αντιμετώπιζε, η είσοδος στην αμερικανική ήπειρο ήταν απαγορευμένη, αναγκάζοντάς τον να μπει παράνομα στη χώρα και να ξεκινήσει έναν νέο αγώνα για να μην καταλάβουν ότι είναι λαθρομετανάστης. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατάει ο ηθοποιός Αντώνης Αντωνίου, ενώ η παράσταση ξεκινάει στη «Θεατρική Σκηνή» στις αρχές Οκτωβρίου.
Με υποδόριο τρόπο καταπιάνεται με το θέμα της μετανάστευσης και το συγγραφικό δίδυμο Μιχάλης Ρέππας – Θανάσης Παπαθανασίου, οι οποίοι από τον Φεβρουάριο του 2012 θα παρουσιάσουν στο Εθνικό Θέατρο Αθηνών το επίκαιρο έργο «Πατρίδες». Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της Κρατικής Σκηνής, το έργο θα βασίζεται σε ελληνικά λογοτεχνικά κείμενα, αλλά και σε πραγματικές μαρτυρίες Ελλήνων και ξένων οι οποίοι μετανάστευσαν. Στο καστ, εκτός από τον Θανάση Ευθυμιάδη, περιλαμβάνονται η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, η Ελένη Κοκκίδου, αλλά και ο Ταξιάρχης Χάνος και, όπως όλα δείχνουν, το περιεχόμενο της παράστασης θα είναι άκρως ενδιαφέρον.
Γιώτα Βαζούρα
