Τα φώτα των πόλεων του ευρωπαϊκού Νότου παρέμειναν σβηστά. Ή έστω σε κάποιες περιπτώσεις θαμπά και ξεθωριασμένα. Οπως και το ευρωπαϊκό όνειρο ευμάρειας.
Η γηραιά ήπειρος έμεινε αφτιασίδωτη, δίχως στολίδια και γιορτινές πομπές, να περιμένει τις άγιες μέρες και την έλευση του νέους έτους.
Ευρωπαϊκά Χριστούγεννα σε Μαδρίτη, Βαρκελόνη, Λισαβόνα, Αθήνα δίχως λάμψη δίχως φώτα, δίχως λαμπιόνια, δίχως δώρα και επιδόματα. Με μονάχα μια κοινή ευχή: τη διάσωση του ευρώ ή, για κάποιους, την παραμονή στην ευρωζώνη. Οσο για το τίμημα; Προφανώς πια δεν αρκεί η παραίτηση από την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής, αλλά πλέον και από τα κεκτημένα δεκαετιών.
Η αρπαγή των συντάξεων, των κοινωνικών παροχών, των μισθών έδωσε τη σκυτάλη στην «αρπαγή των φώτων» και το πνεύμα λιτότητας εκθρόνισε κυριολεκτικά την εορταστική ατμόσφαιρα.
Οι δήμοι των μεσογειακών μεγαλουπόλεων αποφάσισαν να περικόψουν λίγο τη λάμψη, στο πλαίσιο των μέτρων λιτότητας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το δημαρχείο της Μαδρίτης, που αποφάσισε να χρησιμοποιήσει 600.000 λιγότερα φώτα έτσι ώστε να εξοικονομήσει 469.000 ευρώ. Αλλά και στην έτερη ισπανική μεγαλούπολη, τη Βαρκελώνη οι αρχές αποφάσισαν να έχουν υποτονισμένα τα φώτα στους δρόμους, με το μίζερο αποτέλεσμα που αυτό συνεπάγεται… Συνολικά το ισπανικό εορταστικό μπάτζετ 2.500.000 ευρώ μειώθηκε κατά 15%. Η ανεργία στην ιβηρική χερσόνησο έχει φτάσει άλλωστε το 21,5 % και οι οικογένειες που οδηγούνται καθημερινά στον δρόμο ή σε προσωρινά καταλύματα πολλαπλασιάζονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Τα καταστήματα έχουν ήδη ρίξει τις τιμές των προϊόντων στο μισό, για να προσελκύσουν τους καταναλωτές.
Από τη μεριά του το δημαρχείο της Λισαβόνας μείωσε τον εορταστικό προϋπολογισμό από 704.000 ευρώ σε 147.000 ευρώ, μια μείωση που άγγιξε το 80%! Οι Πορτογάλοι έδειξαν όμως ιδιαίτερα πρόθυμοι να φωτίσουν την πόλη εναλλακτικά… υψώνοντας ομπρέλες με χρώματα που φωσφορίζουν στην καρδιά πολυσύχναστων κεντρικών πλατειών.
Ισως οι αλλοτινοί εύθυμοι της Ευρώπης να μάθουν από την αρχή να αναζητούν τη χαμένη ευθυμία τους σε φώτα λιγότερα φαντασμαγορικά, πιο προσωπικά και, γιατί όχι, χειροποίητα.
Και η Ευρώπη να (δια)φωτιστεί εκ νέου διά χειρός Μεσογείου.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
