Τηρουμένων των αναλογιών, κατά το πρόσφατο παρελθόν θαυμάσαμε παρόμοιο πολιτικό φαινόμενο και στην πολύπαθη χώρα μας, με τον πλέον «ακαταλληλότερο» να μεταμορφώνεται ξαφνικά και εν τέλει να μεταμφιέζεται σε πρωθυπουργό της Ελλάδας.
Στη Γερμανία πάντως ο νέος πρόεδρος της χώρας Γιόακιμ Γκάουκ (που επισήμως εκλέγεται στις 18 Μαρτίου) καλείται τώρα να πείσει τους συμπολίτες του ότι είναι ο καταλληλότερος για να διαδεχτεί τον παραιτηθέντα Κρίστιαν Βουλφ. Ποιος είναι πραγματικά όμως ο Γκάουκ;
Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι δεν είναι ο… Σούπερμαν! Αυτό άλλωστε διευκρίνισε κι ο ίδιος από την πρώτη στιγμή που επελέγη για την προεδρία της χώρας, σε μια εποχή που η Γερμανία συγκεντρώνει τα -δικαιολογημένα- πυρά του ευρωπαϊκού Νότου για την αλαζονική συμπεριφορά της.
Ωστόσο για τον 72χρονο Ανατολικογερμανό, γνωστό για την ακτιβιστική του δράση υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων, δεν είναι η πρώτη φορά που άκουσε το όνομά του να εμπλέκεται στη γερμανική προεδρία. Ηταν αρχές του 2010, όταν Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι τον είχαν προτείνει ως υποψήφιο για την ανάληψη του αξιώματος, αλλά τότε οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ με τους πολιτικούς της εταίρους -τους Ελεύθερους Δημοκράτες- είχαν πει «όχι», τοποθετώντας τον Κρίστιαν Βουλφ στην προεδρία.
Από χθες πάντως τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης φρόντισαν να φωτίσουν κάθε πτυχή της ζωής του Γκάουκ, εκτός από την τελευταία εκλογική του ήττα, θέλοντας με έναν τρόπο να συστήσουν στους πολίτες τον «νέο πρόεδρο».
Πρώην πάστορας, διαζευγμένος, πατέρας τεσσάρων παιδιών, ο Γκάουκ «χρειάστηκε να περιμένει σχεδόν 50 χρόνια ώσπου να γευτεί τη δημοκρατία» έγραφε χθες το «Spiegel», που σχολίαζε ότι «όταν τελικά αυτό συνέβη, έγινε ο επικεφαλής της υπηρεσίας που διαχειριζόταν τα αρχεία της Στάζι». Μία θέση που αργότερα του χάρισε και το προσωνύμιο «ο κυνηγός της Στάζι», λόγω της δράσης του στην υπηρεσία «μέσω της οποίας αγωνίστηκε για τη δημοκρατία». Σύμφωνα μάλιστα με το «Spiegel», είχε και προσωπικό λόγο να το κάνει, μιας και «ο πατέρας του είχε συλληφθεί από άνδρες της μυστικής υπηρεσίας, ενώ ο Γκάουκ ήταν ακόμη παιδί».
Σεισμός στον κυβερνητικό συνασπισμό της Μέρκελ
«Ακόμη και σήμερα ο Γκάουκ δυσκολεύεται να καταλάβει γιατί το καλοκαίρι του 2010 η Μέρκελ δεν τον ήθελε για πρόεδρο της χώρας. Αλλωστε και οι δύο έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Η καγκελάριος είναι κόρη πάστορα, ξέρει καλά τον Γκάουκ και η εκτίμηση που τρέφουν ο ένας για τον άλλον είναι αμοιβαία. Η άρνηση της Μέρκελ όμως εξηγείται πολύ εύκολα: Η απόφαση που κλήθηκε να πάρει τότε είχε κομματικά κριτήρια» έγραφε χθες το «Spiegel», σημειώνοντας παράλληλα όμως ότι «τώρα η Μέρκελ αντιλαμβάνεται ότι ο Γκάουκ θα μπορούσε να εξελιχτεί και σε αγκάθι στα πλευρά της».
Ο λόγος βέβαια δεν είναι άλλος από τον πολιτικό σεισμό -αν όχι τον… κακό χαμό- που ήδη προκάλεσε στον κυβερνητικό συνασπισμό της Μέρκελ η τοποθέτηση του Γκάουκ στην προεδρία. Σύμφωνα με την «Bild», η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Frau Μέρκελ έφτασε εξαιρετικά κοντά στην κατάρρευση κατά τη διάρκεια των τεταμένων διαπραγματεύσεων που έγιναν το βράδυ της Κυριακής ανάμεσα στην ίδια και στον αρχηγό των Ελεύθερων Δημοκρατών Φίλιπ Ρέσλερ για το ποιος έπρεπε τελικά να αναλάβει το προεδρικό αξίωμα. Οπως έγραψε μάλιστα η εφημερίδα, η Μέρκελ προειδοποίησε τον Ρέσλερ ότι υποστηρίζοντας τον Γκάουκ θέτει σε κίνδυνο τον κυβερνητικό συνασπισμό. Παρ’ όλα αυτά όμως, ο Ρέσλερ αποδείχτηκε τελικά «σκληρό καρύδι» ακόμη και για τη σιδηρά κυρία της Γερμανίας, καθώς «συμφώνησε απρόθυμα» να υποστηρίξει τον Γιόακιμ Γκάουκ.
«Η ήττα αφήνει πλέον πολιτικά απομονωμένη τη Μέρκελ» τόνιζε χθες στην ηλεκτρονική του έκδοση το «Spiegel», με αφορμή βέβαια τη συμμαχία των Ελεύθερων Δημοκρατών του Ρέσλερ με τους «αιώνιους αντιπάλους» Σοσιαλδημοκράτες και βέβαια τους Πρασίνους. Μια συμμαχία που, σύμφωνα με πολλούς Γερμανούς αναλυτές, οδήγησε την καγκελάριο στην πρώτη μεγάλη της ήττα, η οποία πιθανόν να της στοιχίσει και στις μάχες που ήδη δίνει και στα υπόλοιπα καυτά μέτωπα της εγχώριας και ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής.
Παρ’ όλα αυτά η ίδια φρόντισε να μακιγιάρει τον θυμό της χαμογελώντας… γενναία στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που ακολούθησε την επιλογή του Γιόακιμ Γκάουκ για την προεδρία. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία όμως…
Γιώργος Τραπεζιώτης
