Ο κ. Κώστας είναι 48 χρονών. Εχει οικογένεια και ένα νεόδμητο ωραίο διαμέρισμα, που πήρε με δάνειο. Τώρα είναι άνεργος, χρωστά παντού και η Ομάδα Αγάπης του ναού του Προφήτη Ηλία στην Πυλαία τον βοηθά να συγκεντρώσει τα χρήματα που απαιτούνται για να πληρώσει το ρεύμα του. Κάθε μέρα η σύζυγός του έρχεται στο συσσίτιο και παίρνει φαγητό…
«Γνωρίζω ζευγάρι που έρχεται στο συσσίτιο της Ανάληψης, το οποίο διατηρούσε κατάστημα, είχε πολλά χρήματα, διέθετε ακίνητο σε προάστιο της Θεσσαλονίκης και μέσα σε λίγο καιρό έχασε τα πάντα. Οπως κι ένας 35χρονος οικογενειάρχης που είχε καΐκι, από την Ιερισσό της Χαλκιδικής, αλλά κι ένας 30χρονος οδηγός ταξί με δύο παιδάκια. Μάλιστα, είναι τέτοια η εξαθλίωση, που πολλοί προσπαθούν με διάφορες μεθόδους να αποσπάσουν επιπλέον μερίδες φαγητού, πηγαίνοντας σε διαφορετικές ενορίες και δίνοντας διαφορετικά στοιχεία» λέει στη «δημοκρατία» ο επίτροπος δωρεάν διανομής συσσιτίων της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης Ελευθέριος Φαναριώτης.
Στο πίσω μέρος του Ιερού Ναού της Ανάληψης οι εθελόντριες ετοιμάζουν φαγητό: «Εχουμε αρκετές προσφορές. Παίρνουμε τρόφιμα και από την Τράπεζα Αγάπης που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη. Οι συμπολίτες μας μπορεί να δυσκολεύονται, αλλά προσφέρουν. Πιο λίγα, αλλά υπάρχει ακόμη αλληλεγγύη». Ο πατέρας Φώτιος Ζαρζαβατσάκης, στην Ενορία της Ανάληψης, μετρά τη φτώχεια σε μερίδες: «Οταν ξεκινήσαμε το 2005 δίναμε 55 μερίδες φαγητό. Τώρα ξεπερνάμε τις 110» λέει.
Στην Ενορία των Αγίων Πάντων η ουρά που σχηματίζεται καθημερινά στο συσσίτιο που δίνεται στην περιοχή του Σιδηροδρομικού Σταθμού μεγαλώνει… Τόσο πολύ, που οι περαστικοί κοντοστέκονται στην εικόνα που αντικρίζουν… «Ξέρεις τι φοβούνται όλοι περισσότερο; Οτι θα έρθει η μέρα που θα μπουν κι αυτοί στη σειρά του συσσιτίου» λέει η Μαρία, μία από τις εθελόντριες στο συσσίτιο της Ανάληψης. Η ίδια μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και στο Ρέθυμνο, όπου ζει η κόρη της. «Η διαφορά μεταξύ της περιφέρειας και των μεγάλων αστικών κέντρων είναι τεράστια. Εδώ η φτώχεια και ο πόνος σού πλακώνουν την ψυχή. Στην περιφέρεια υπάρχει αλληλεγγύη. Ενα πιάτο φαγητό για όποιον δεν έχει ή δε μπορεί το δίνει πάντα η γειτονιά. Είναι αυτονόητο. Εδώ δεν είναι. Οι φτωχοί δεν είναι μόνο αυτοί που έρχονται στα συσσίτια. Σχεδόν διπλάσιοι και τριπλάσιοι βρίσκονται κλεισμένοι στα σπίτια τους, χωρίς ρεύμα πολλές φορές, και πεινάνε. Αρνούνται να ζητήσουν γιατί ντρέπονται. Τους ανακαλύπτει ο διαχειριστής της οικοδομής, καμιά φορά οι άλλοι ένοικοι της πολυκατοικίας» λέει.
2.500 μερίδες από την Μητρόπολη
Στη Θεσσαλονίκη λειτουργούν από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης 15 συσσίτια που δίνουν καθημερινά 2.500 μερίδες φαγητό. Οι άνθρωποι που έρχονται στα συσσίτια προέρχονται πλέον από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Είναι άτομα χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, αυτοί που ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς κατηγορίες, επιχειρηματίες που καταστράφηκαν οικονομικά, χαμηλοσυνταξιούχοι μόνοι και με προβλήματα υγείας, άνεργοι 30-45 ετών οικογενειάρχες, οι οποίοι έχουν οικονομικές υποχρεώσεις αλλά είναι απολυμένοι…
Χριστίνα Τσόρμπα
