«Είναι σημαντικό για τις άλλες χώρες να εμπνευστούν από τη Λετονία. Το πρόγραμμα που εφάρμοσε ήταν επιτυχές. Ενα σημαντικό σημείο είναι ότι οι πολιτικοί συμμορφώθηκαν με το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Είναι σημαντικό οι πολιτικοί στην Ελλάδα να δεχτούν το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και να συμμορφωθούν με αυτό. Στη Λετονία οι μεταρρυθμίσεις χαίρουν ευρείας υποστήριξης. Είναι απαραίτητο για να λειτουργήσουν».
Η παραπάνω δήλωση ανήκει στη διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, που έδωσε συνέντευξη στη σουηδική εφημερίδα «Svenska Dagbladet». Για την ακρίβεια, πρόκειται για μία ακόμη αποτυχημένη δήλωση της μαντάμ Λαγκάρντ.
Ας δούμε όμως τι ακριβώς συνέβη στη Λετονία, για να καταλάβουμε το μονοπάτι που μας προτείνει η επικεφαλής του Ταμείου. Το 2008 η χώρα πήρε δάνειο 1,2 δισ. από το ΔΝΤ. Το τριετές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ολοκληρώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ η Ρίγα ακόμη αποπληρώνει το δάνειο. Η κυβέρνηση που δέχτηκε τη «βοήθεια» του ΔΝΤ κατέρρευσε λίγο αργότερα και τη θέση της πήρε αυτή του Βάλντις Ντομπρόβσκις, που ακολούθησε το πρόγραμμα που επιβλήθηκε. Συγκεκριμένα, η χώρα της βαλτικής αναγκάστηκε να εφαρμόσει βίαιη εσωτερική υποτίμηση και μείωση του ελλείμματος κατά 15 μονάδες, τη στιγμή που το ΑΕΠ υποχωρούσε δραματικά.
Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε κατά 15%. Η ανεργία αυξάνεται διαρκώς, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2012 έφτασε το 16,3%, δηλαδή αυξήθηκε κατά 1,3% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011. Το ποσοστό των μακροχρόνιων ανέργων ανέρχεται πλέον στο 50%, ποσοστό υπερδιπλάσιο σε σχέση με την περίοδο πριν από την ένταξη στο ΔΝΤ.
Η οικονομική δραστηριότητα παραμένει υποτονική, ενώ το ποσοστό των ανθρώπων που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας είναι ένα από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς έγινε ακόμη βαθύτερο, ενώ τουλάχιστον το 10% του πληθυσμού εγκατέλειψε τη χώρα, προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη εργασιακή τύχη στο εξωτερικό.
Αν λάβουμε, λοιπόν, υπ’ όψιν όλα τα παραπάνω στοιχεία της χώρας «μοντέλου» που μας ζητάει η κυρία Λαγκάρντ να ακολουθήσουμε, ανακαλύπτουμε με ευκολία ότι το τελευταίο πράγμα που την απασχολεί είναι η ζωή των κατοίκων μιας χώρας, είτε αυτοί ζουν στην Ευρώπη είτε στον μακρινό Νίγηρα.
Μαρία Παναγιώτου
